hósdagur 5. mai 2005síða 7
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 84 - 5. mai 2005
7
- Vit høvdu hug at
royna okkurt nýtt. Og
tá so handilin skuldi
seljast, tóku vit av,
sigur Henny Rubek-
sen, sum sjálv rekur
handilin hjá Henny í
Norðdepli
HANDIL
Snorri Brend
snorri@sosialurin.fo
Myndir: Bárður
Norðdepil: Var tað ikki fyri
handilin í bygdini, so hevði
fólkið havt rættiliga langan
veg til nærmasta handil.
Í øllum førum hevði fólk-
ið í Norðdepli havt fyri
neyðini at farið í aðra bygd
við bili.
Nærmasti handil norðan-
fyri er tann á Viðareiði, og
sunnanfyri mást tú leggja
leiðina
annaðhvørt
til
Árnafjarðar ella Klaksvík-
ar, um tú skalt til handils.
Millum
hesi
støðini
liggur so handilin í Norð-
depli, ella handilin hjá
Henny, sum tey nevna
hann.
Í ljósum og snotuligum
handilshølum ber til at
keypa alt tað, sum vanliga
hoyrir til eitt húsarhald –
líka við undantaki av tíð-
indablaðnum Sosialinum.
Men tað kemur kanska!
Handilin hevur nógv ár á
baki, men sjálv hevur
Henny Rubeksen einans
havt handilin í einar tveir
mánaðir.
- Vit høvdu hug at royna
okkurt nýtt, sigur Henny,
nú umboð fyri tíðindatæn-
astuna eru komin á vitjan.
Ætlaðu at selja
Hóast Henny bert hevur
havt handilin stutta tíð, so
er líkt til, at fólk hava tikið
væl undir við hesum virk-
seminum.
Ta løtuna, vit vitjaðu
handilin, komu fleiri fólk
inn á gátt fyri at keypa ym-
iskt, tey høvdu brúk fyri.
Fleiri teirra vóru børn,
sum keyptu sær eitthvørt
góðgæti og eina kalda
sodavatn. Soleiðis virkar
hesin handilin á ein hátt
eisini sum kioskin í bygd-
ini.
At Henny yvirhøvur kom
inn í føroysku handilsvinn-
una var meiri av tilvild:
- Ein dagin var maður
mín farin at keypa í hesum
handlinum. Og tá hoyrdi
hann, at tey søgdu at
handilin var til sølu.
- Hann kom aftur til hús
og segði tað so fyri mær, og
vit byrjaðu at tosa saman
um tað. Og so hildu vit
bara, at vit skuldu royna
hetta, sigur Henny.
Vit verða avbrotin, tí nú
kemur ein maður, ein kona
og ein drongur inn. Tey ætla
sær at keypa okkurt.
Tey skifta orð við Henny,
og síðani avgreiða tey síni
ørindi. Tað er altíð tíð til
eitt prát í handlinum hjá
Henny.
Royndir
Hóast Henny nú situr við
kassan í egna handli sínum,
so er tað ikki fyrstu ferð at
hon
soleiðis
avgreiðir
kundar við ein kassa.
- Eg havi arbeitt í Myln-
uni í Havn í trý ár, men
annars havi eg ikki verið í
handli, sigur Henny.
Tað kann tykjast sum ein
stór avbjóðing at fara undir
at reka ein handil í so lítlari
bygd sum Norðdepli, har
fólkagrundarlagið ikki er
av tí størsta.
- Vit høvdu bara hug at
royna hetta – royna okkurt
nýtt, sigur Henny, sum
frammanundan hevði ar-
beitt nakað á flakavirkinum
í bygdini.
Okkurt nýtt
Tá ein fer undir nýtt virk-
semi er altíð spennandi at
vita, hvussu fólk taka undir
við ætlanini.
Og her hevur Henny upp-
livað, at fólk hava verið
sera fegin um henda gamla
handilin við tí nýggja eigr-
anum.
- Vit royna at selja somu
vørurnar, sum tey seldu
áðrenn. Men vit hava so
eisini okkurt nýtt.
- Vit ætla ikki at leypa
framav, men ynskja at byrja
spakuliga, sigur Henny,
sum er ættað úr Porkeri.
Ikki blæur
Inni í handlinum fæst alt
tað, sum fólk vanliga hava
brúk fyri í húsarhaldinum.
Meðan vit vitja handilin
ringir telefonin, og ein kona
úr bygdini ynskir at bí-
leggja sær eitt heilt rug-
breyð.
Henny hevur nevniliga
lagt seg eftir at bygdar-
fólkið eisini skal kunna
keypa breyð í handlinum.
Tí kemur nýbakað breyð í
handilin tríggjar ferðir um
vikuna.
- Hetta vita fólk av, og tí
ringja tey inn og bíleggja
sær breyð, sigur hon.
Eitt, sum barnafamiljur-
nar brúka nógv, fæst kortini
ikki í handlinum. Tað eru
blæur til smábørn.
Henny ætlaði í fyrstuni at
veita kundunum hesa tæn-
astuna við at selja blæur,
men tær krevja rættiliga
nógv pláss á goymsluni.
- Eg spurdi konurnar í
bygdini, hvørji sløg tær
brúktu til síni børn. Tað
vísti seg, at tær brúktu sera
ymisk sløg, og tað kravdi
sjálvandi nógv goymslu-
pláss
- Tað hevði so við sær, at
eg avgjørdi ikki at selja tær
sum er, sigur Henny.
Handilin hjá Henny hevur alt
Í handlinum fæst alt sum hoyrir til húsarhaldið, og tí vitja bæði børn og vaksin handilin
- Vit ætla okkum ikki at
leypa framav, sigur Henny
Rubeksen, sum eigur einasta
handilin í Norðdepli