leygardagur 14. mai 2005síða 39
‹ fyrra síða allar 92 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 90 - 12. mai 2005
39
Simon Grotrian, Melantonin,
Borgen, 2005
So er danski yrkjarin Simon
Grotrian aftur á gøtuni við einum
nýggjum yrkingasavni,
Melantonin. Sum ikki einaferð
klóra ummælarar sær í nakk-
anum, meðan teir gruna yvir,
hvat Grotrian ætlar hesuferð.
Kanska er heitið ein lykil, tí
melantonin er evnið, sum
fortelur okkum, nær vit skulu
sova og festir okkum í døgn-
rútmuni millum dag og nátt, ljós
og myrkur. Á (nøkunlunda) sama
hátt eru yrkingarnar bæði
gerandisligar og guddómiligar,
meðan tær ríða á markinum
millum tað, vit kenna aftur, og
slíkt, tað als ikki ber til at fata.
Avgjørt ein avbjóðing fyri
lyrikkelskarar, ella sum T.A.
Nexø á Information sigur: “Tað
er gott, at danskar bókmentir
hava Simon Grotrian. Tað er
eisini gott, at vit bara hava ein
Simon Grotrian”
Viðmæli:
Spreingiknøttar
í smørkulluni
Anna V. Ellingsgaard
Kirsten Hammann, Fra smørhullet,
Gyldendal, 2004
Júst sum í gomlu lesibókini eru
Søren og Mette í Fra smørhullet
so ræðuliga fitt og ræðuliga
vanlig. Og júst sum flest onnur
verða tey eisini skild. Tí situr 35
ára gamla Mette einsamøll í
íbúðini og skrivar dagbók um
sínar tankar um lívið, deyðan og
meiningina við øllum. Í grundini
hevur hon tað ikki so galið –
fyrrverandi maðurin forsyrgir
henni framvegis, men hon keðir
seg. Hon átti kanska at byrja at
dyrka vistfrøðiligt grønmeti ella
hví ikki farið til Afrika at gera
okkurt sjálvboðið arbeiði? Tað er
so nógv, Mette burdi gjørt, men
verðin er so ónd, so Mette vil
helst bara sleppa at hyggja eftir
“Nikolaj og Julie” og lesa Alt for
Damerne.
Fra smørhullet er ikki bara enn
ein bók um frustreraðu og for-
kelaðu single kvinnuna av tí
betra slagnum, sum bara kvakl-
ast við, tá mótin skiftir. Heldur
er hetta ein eyðkend Ham-
mannsk, bítandi sarkastisk húð-
fleingjan av ættarliðnum, sum
hevur ein “lívsstíl” í staðin fyri
eitt lív og brúkar orð sum
“kvalitetstíð” fyri at verja rættin
til ikki at geva sær tíð til at vera
saman við sínum børnum.
Mette er í veruleikanum so
vanlig og keðilig, at høvundurin
einastaðni grunar yvir, um tað
yvirhøvur ber til at hava hana
sum høvuðspersón í hesi bókini.
Men tað ber til, meir enn so, tí
við penninum hjá Kirsten
Hammann verða sjálvt tær mest
innantómu klichéirnar til hótt-
andi spreingiknøttar, so tað
verður alt annað enn fjálgt og
hugnaligt niðri í smørkulluni hjá
Mette.
Fra smørhullet var í uppskoti
til Bókmentavirðisløn Norður-
landaráðsins í ár.
Klassikarin:
Barnabókin fyri
tey vaksnu
Antoine De Saint-Exupéry, Le Petit
Prince, 1946,
Týtt Alexander Kristiansen, Tann lítli
prinsurin,
Egið forlag, 1980
Tíðarleysa ævintýrið um tann
lítla prinsin frá gongustjørnuni
B612 er ikki bara elskað av
børnum kring allan heim, men
eisini av teimum vaksnu. Hetta
kemst kanska av, at tann lítli
prinsurin talar til barnahjørtuni í
okkum. Tað er eisini tað besta
við bókini. Hon kann lesast fyri
børnunum ella bara fyri eins
egnu skyld.
Á ein sermerktan hátt ferðast
vit við tí lítla prinsinum á nógv-
um ymiskum gongustjørnum, og
soleiðis lærir hann okkum, at
uttan spurningar fær ein onki at
vita, og ongin spurningur er ov
tápuligur.
Tann lítli prinsurin er skrivað
sum ein barnabók, men er eins
áhugaverd hjá vaksnum at lesa, tí
hon gevur lesaranum nakað at
hugsa um. Hvussu einfalt alt
kann vera, um ein brýtur for-
dómsmúrarnar niður og lærir seg
at liva við virðing fyri øðrum
skapningum her á jørð.
Bókin er týdd til 103 mál –
eisini føroyskt, og er ein av
kendastu barnabókunum í heim-
inum. Tá Antoine De Saint
Exupéry skrivaði bókina, livdi
hann í útlegd í USA, og einsemi
og longsulin eftir móðirlandinum
merkist týðiliga aftur í
tekstinum.
Ein verður ongantíð ov gamal
at lesa ævintýrið um tann lítla
prinsin. Prinsin, sum bleiv til, tí
Saint-Exupéry plagdi at sita og
tekna lítlar dreingir og menn á
pappírslepar, og á henda hátt
føddist tann lítli prinsurin við tí
gylta hárinum.
ib
Sjálvt um tey ikki øll eru
beinleiðis bókaormar, feilar
lesihugurin hjá næmingun-
um í 1. q á Klaksvíkar H.F
skeiði onki. Og yndisbøk-
urnar fevna um alt frá
Hemingway til Oddvør
Johansen
Á borðunum inni hjá 1. q á
Klaksvíkar H.F skeiði liggja
bunkar av tjykkri og tynri heftum
og bíða hendan morgunin, vit eru
farin inn at órógva tey í føroyskt-
tímanum. Í staðin fyri at fara í
holt við enn eina skaldsøgu, hava
næmingarnir hesuferð valt at lesa
sagnir sum høvuðsverk. Tey hava
skipað seg í bólkar, sum fáa hvør
sína søgn at arbeiða við. Og
næstan bara hugflogið setur
mark fyri, hvusssu tey velja at
leggja úrslitið fram i tímanum.
Pausa frá tí útlendska
Sagnirnar, 1. q hevur valt at lesa,
eru allar úr Norðoyggjum. Tær
flestu kenna vit, so sum Beinta
og Peter Arrebo, Guttorm í
Múla, Páll Fangi og Rasmus í
Haraldssundi og huldumaðurin,
meðan aðrar eru minni kendar.
Mátin, sum 1. q nú fer at arbeiða
við sagnunum, má sigast at vera
rættiliga øðrvísi. Ein av treytun-
um er nevniliga, at tey leita sær
íblástur uttan fyri skúlan til
endaligu framløguna í flokkin-
um. Bólkurin við søgnini um
Beintu ætlar sær tí norð til
Viðareiðis at taka ein stuttfilm
upp inni á prestagarðinum í
Ónagerði, meðan onkur annar fer
út at práta við fólk um pátrúgv
og annað huldusligt og ganda-
kent.
Men hví hevur 1. q valt at lesa
sagnir, tá tað nú finst so nógv
annað at velja ímillum, til dømis
týðingar úr enskum, donskum
o.s.fr?
- Kanska vit hava brúk fyri
eini pausu frá øllum tí útlendska.
Hetta er í hvussu er ein fínur
máti at læra eitt sindur um sína
egnu fortíð og mentan og at
sleppa at lesa okkurt á føroysk-
um.
- Tær flestu av hesum sagn-
unum hava vit hoyrt sum børn,
men ofta minnist man bara okk-
urt hæddarpunkt ella onkran
ávísan persón, og kennir í
grundini ikki sjálva søgugongd-
ina. Og burtursæð frá, at søgur-
nar oftast eru hugtakandi í sær
sjálvum, er tað eisini stuttligt, at
tað ber til at fara og hyggja at
støðunum, har alt hendi, eru tey í
1.q samd um.
Oddvør er cool
Sagnirnar eru eitt av teimum fýra
høvðsverkunum, flokkurin velur
og lesur í felag. Harumframt
skulu tey lesa seks sjálvlisin
verk, sum tey velja sjálv, har
einasta treytin er, at tey eru týdd
til føroyskt. Yndisbøkurnar hjá 1.
q eru rættiliga ymiskar. Onkur
vil helst bara lesa krimisøgur,
meðan Hemingway stendur ovast
á listanum hjá onkrum øðrum,
men onki bendir á, at tey eru so
hugtikin av Harry Potter líknandi
fantasisøgum, sum tey ungu
annars sigast at vera í dag. Tey
vilja nógv heldur lesa realistiskar
søgur, og Oddvør Johansen er
avgjørt ein av toppskorarnum.
- Oddvør er cool, tí søgurnar
hjá henni eru spennandi og
snúgva seg um okkum sjálvi og
okkara gerandisdag. Og so
skrivar hon á einum máli, sum
øll skilja, og tey flestu brúka.
Tað er kanska tað besta, heldur
ein av svornu Oddvør fjeppar-
unum í flokkinum.
Millum sagnir og krimisøgur
Bókatíðindi:
Guddómiligt?
Næmingarnir í 1. q á Klaksvíkar H.F skeiði halda tað vera fínt at sleppa at savna seg um sagnir úr Norðoyggjum og
fáa eina pausu frá øllum tí útlendska