leygardagur 21. mai 2005síða 30

30 Nr. 94 - 21. mai 2005 PORTRETT Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Tey kalla hann gourmet, men spurdur, hvat tað í grundini merkir, sær kokkurin Leif Søren- sen eitt sindur hugsanarsamur út - Tað veldst um. Í orðabókini stendur vist matkennari, men tað røkkur ikki heilt eftir mínum tykki. Ein sannur gourmet er fyrst av øllum matelskari ella matnjótari, sum eisini hevur gott innlit í og skil fyri mati. Men tú mást ikki mistaka hann fyri ein matsnobb, tí ein matsnobbur verður ongantíð gourmet. Ein matsnobbur er hugtikin av tí fína, tí tað er fínt. Ikki av dygd- ini, samansetingini ella tí listar- verkinum, sum eitt satt gourmet- máltíð kann vera, sigur kokkurin, sum gandaði fram dreymarættir í sendingini Cassiopeia og í næst- um letur upp sína egnu gourmet matstovu. Púra bitin Tað byrjaði eitt sindur av tilvild. Føddur og uppvaksin í Føroyum, har matstovumentantin sjáldan rakk longur enn til lambasteik við brúnari sós, gjørdi tað stórt inntrykk, tá Leif eitt kvøldi í Reykjavík seinast í 80 unum fór út at eta á fínari matstovu fyri fyrstu ferð í lívinum. - Tað var heilt fantastiskt! Eg minnist enn, hvussu flott alt lá á tallerkinum og at sósin angaði av balsamico og einum veti av koriander. Og so hesir fínu kokk- arnar í kokkajakka og húgvu, sum hildu eygað við øllum og greiddu frá, hvat tað var, vit ótu ... Eg var púra bitin frá fyrstu løtu. Leif var eisini vorðin forvitin og hungraði eftir nýggjum mat- upplivilsum. Sum fátækur les- andi mátti hann spara pengar saman fyri at sleppa á matstovu, tí næsta máltíðin skuldi helst verða betri, enn tann seinasta. Hvørja ferð. - Eg havi nokk altíð verið hug- tikin av væl tilgjørdum mati, men tað var ikki fyrr enn ein kokkur helt fyri, at eg avgjørt hevði tað í mær, at tankin um at læra til kokk byrjaði at spíra. Leif valdi at taka kjansin. Droppaði lesnaðin í Reykjavík og setti nøsina móti Keypmanna- havn í vón um at fáa eitt læru- pláss. Men hann var kræsin. Bara tey bestu støðini kundu koma uppá tal, og tí tók tað eitt ár, áðrenn hann kom í læru. Ímeðan spakaði hann langar túrar fram við fínu matstovunum um kvøldarnar og droymdi stórar kokkadreymar. Serliga var tað matstovan Kommandanten, sum kundi fáa Leif at standa og stara, sum burtur í øðrum heimi. - Myndin av Kommandanten Sum ungur lesandi spardi hann saman fyri at eta á fínum matstovum. Seinni lærdi hann til kokk á fínastu matstovuni í Danmark. Kortini valdi Leif Sørensen at koma aftur til Føroyar at starvast sum kokkur - Her havi eg eina missjón, sigur matelskarin, sum í næstum ger enn ein dreym um mat til veruleika Gourmet-kokkurin: Matelskari við eini missjón Føroyskir innkeyparar vilja ikki gjalda fyri góðsku. Tíverri er dygdin á kjøtin- um og grønmetinum í handlunum hareftir, sigur Leif Sørensen Mynd: Jens Kristian Vang