hósdagur 26. mai 2005síða 20

20 Nr. 97 - 26. mai 2005 Fríggjakvøldið verður seinastu ferð, at hyggjarar fáa høvi at síggja Rudolf Joensen í leiklutinum sum Gekkavertur. Rudolf hevur nevnliga sagt starvið frá sær eftir fleiri enn 320 sendingar á baki SJÓNVARPSVERTUR Terji Nielsen terji@sosialurin.fo Fríggjakvøldið verður Gekkur nummar 415 á skránni, og sendingin verð- ur serlig á tann hátt, at talan verður um seinastu send- ingina, har Rudolf Joensen er vertur. Rudolf hevur verið við, síðani Gekkurin byrjaði í februar mánað 1997, men nú fer dámligi klaksvíkingurin burturav at virka sum lærari í Kaldbaks skúla, har hann hevur starv- ast seinnu árini. Nógv góð minnir Sjálvur hevur Rudolf ikki heilt neyvt tal á, hvussu nógvum gekkasendingum, ið hann hevur verið við í, men talið er oman fyri 320, sigur hann. Fyrstu tíðina vóru tey tvey, sum vóru vertir, men seinnu mongu árini hevur tað bert verið tann eini verturin, og í flestu førum hevur tað verið Rudolf, ið hevur røkt henda leiklut. Spurdur um tað eru nakrar serligar hendingar frá hesum mongu sending- um, ið Rudolf minnist aftur fram um aðrar, sigur hann. – Tað eru altíð okkurt, ið ein minnist serliga væl. Eg minnist einaferð, at ein maður úr Vági var komin í sjónvarpsstovuna at snara gekkahjólinum. Fyrstu ferð, ið hann snaraði hjólið, kom hann á krússapottin. Nógv høvdu óivað steðgað har, men vágbingurin valdi at snara enn einaferð. Hann gjørdi ikki mætari enn at koma á annan gekk, sum var okkurt um 100.000 krónur. Eg fór yvir og ynskti honum tillukku, men hann svaraði stutt og greitt: – hevur tú ikki hoyrt um »alle gode gange tre«. Eg bleiv kløkkur, men hann vildi snara enn einaferð, og mín sann um hann ikki rakti hin gekkin, ið var á umleið 300.000 krónur. Tað var ein ordans gamblari! Tann maðurin blívur ong- antíð gloydmur, og aftaná hesa hending vóru tað nógv fleiri, ið satsaðu, tá ið tey skuldu snara gekkahjólin- um, greiðir Rudolf Joensen frá. Eisini minnist Rudolf serliga væl, tá ið onkur børn hava vunnið gekkin, tí tað hevur altíð verið serliga hugaligt. Millum annað vann ein smádrongur eina- ferð okkurt um 200.000 krónur. Tær fyrstu okkurt um 80 sendingarnar var Gekkurin soleiðis skipaður, at tann, ið vann fulla plátu, kom í Gekkastovuna fríggja- kvøldið eftir at snara gekkahjólinum. Rudolf minnist aftur á, at hetta var nakað, sum fólk tóku í størsta álvara. – Tey ringdu mangan til mín fleiri dagar framman- undan og greiddu frá, hvussu nervøs tey vóru. Eg veit eisini, at nógv av teim- um fóru til frisør og keyptu sær nýtt stás, áðrenn tey komu í sjónvarpsstovuna, sigur Rudolf Joensen. Sjálvur heldur Rudolf eisini, at tað var nógv stutt- ligari, tá ið fólk vóru í sjón- varpsstovuni, tí tað gjørdi tað heila eitt sindur meiri livandi. Gjørdist eitt kent andlit Tá ið Rudolf og Gekkurin vóru komin á skíggjan, gekk ikki long tíð, áðrenn Rudolf Joensen var vorðin fólkaogn, og tað var hann ikki heilt fyrireikaður uppá. – Eg fekk at merkja, hvussu sterkur miðil sjón- varpið er. Tað kom óvart á meg, at fólk steðgaðu mær á gøtuni og onkur peikaði eftir mær. Onkur segði Gekka-Rudolf, og børnini róptu meg bara Gekkurin, og tað noyðist tú bara at góðtaka, tá ið tú hevur ein slíkan leiklut, sigur hann. Rudolf Joensen sigur tó, at hann ongantíð hevur verið úti fyri nøkrum keðiligum í hesum sambandi. Tað er eisini komið fyri, at Rudolf er tikin á bóli, meðan sent hevur verið beinleiðis. Til dømis var Rudolf á skíggjanum, tá ið hann fylti 50. Tá ið seinasta spælið var á skránni, ljóð- aði tað bráddliga BINGO, og ein hyggjari var komin ígjøgnum. Rudolf spurdi sum vant, hvør hepni vinn- arin var. Svarið var Mikkjal Helmsdal, táverandi sjón- varpsstjóri, og tað kom ógvuliga óvart á Rudolf. – Eg helt tað verða ógvu- liga ósmart, at stjórin sjálv- ur skuldi verða við og vinna høvuðsvinningin. Men so segði hann knappliga til- lukku við degnum, og ein dama kom inn við blómum til mín, meðan vit sendu beinleiðis. Tá má eg siga, at eg bleiv tikin á bóli, og eg var fullkomiliga ørkyml- aður fyrstu løtuna, greiðir Rudolf frá. Fer ikki at spæla sjálvur Nú Rudolf gevst sum vert- ur, er nærliggjandi at spyrja hann, um hann sjálvur fer at spæla Gekk. – Nei, tað ætli eg mær ikki. Eg plagdi onkuntíð at hjálpa mammu míni at spæla, men hon er ikki nóg birg longur, sigur hann. Rudolf Joensen veit ikki, hvat hann í framtíðini fer at fáa fríggjakvøldini at ganga við, men hann ivast ikki í, at tað verður ein løgin kensla í fyrstuni ikki at verða vertur. Hvør ið tekur við eftir Rudolf sum Gekkavertur, veit Rudolf ikki at siga. Ongantíð bundið slipsaknútin sjálvur Hóast Rudolf Joensen tær gott og væl 320 gekkasendingarnar, ið hann hevur verið vert- ur á, altíð hevur sæð vælklæddur út á skíggjanum, so hevur hann ongantíð bundið slipsaknútin sjálvur. – Eg dugi ikki at binda slipsaknút. Her má eg siga, at eg havi havt ein góðan stylist í Johnsigurd Johanne- sen, sum hevur bundið mær mangan knútin, og hann hevur ein heilt serligan stíl innan slipsaknútar, sigur Rudolf við einum brosi og leggur afturat, at Øssur Wintherheig somuleiðis hevur verið dugnaligur at binda knútar fyri seg. tn Fáa kort úr øllum heiminum Tey árini, ið Gekkurin hevur verið til, hevur sjónvarpið og sending- in fingið ein hóp av postkortum sendandi úr øllum heiminum. – Vit hava fingið eina rúgva av post- kortum sendandi frá fólki kring allan knøtt- in. Hetta eru fólk, ið hava vunnið í Gekkin- um, og síðani hava nýtt vinningin til eina ferð. Tá ið tey so eru og ferðast, gloyma tey ikki Gekkin, men senda eitt postkort og takka fyri, greiðir Rudolf Joensen frá. tn Rudolf takkar fyri seg Nú fer Rudolf burturav at virka sum lærari í Kaldbaks skúla, og tað eru næmingarnir í 6. og 7. flokki í Kaldbak óivað fegnir um. Mynd: Bárður Lydersen Fríggjakvøldið verður Gekkur nummar 415 á skránni. Talan verður um eina søguliga sending, tí tað verður seinasta sendingin við Rudolfi Joensen sum verti. Hann hevur annars verið við, síðani Gekkurin byrjaði í 1997 Mynd: SVF