hósdagur 14. september 2000síða 8

14 15 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 176 - 14. september 2000 Nr. 176 - 14. september 2000 JÁKUP MØRK Størsta vónbrotið í fótbólts- landskappingini 2000 hevur uttan iva verið KÍ. Undan kappingarárinum tóktist ikki vera nakar ivi um, at verandi føroyameistararnir fóru at skúgva alla mótstøðu til viks. Mann fyri mann tóktist liðið at vera nógv tað sterk- asta í landinum, og við ein- um sigursvandum venjara við róðrið, skuldu verið góð útlit fyri, at gullmerkini aft- ur í ár fóru til Klaksvíkar. Fleiri orsøkir Nú kappingarárið av álvara er farið at halla, er støðan tó ein heilt onnur. Ivaleyst eru fleiri orsøkir til væntandi úrslitini, og í royndunum at fáa greiðu á hesum, hava vit spurt venjaran hjá KÍ, T o m i s l a v Sivic, hvør- jar orsøkir h a n n h e l d u r hava vig- að mest í so máta. - Lat m e g fyrst og f r e m s t s i g a , at tað eru fleiri orsøkir til, at áriði hevur hilnast so- mikið illa fyri okkara við- komandi. - Fyrst og fremst tykist tað mær, at føroyski menta- liteturin hevur nógv at siga í so máta. Vit hava sæð tað við føroyameistarunum seinnu árini, har hvørki B36, HB ella KÍ hava meg- na at hildi sama støði, árið eftir at tey hava vunnið meistaraheitið. - Heldur ikki hava vit havt tað hepnið, sum skal til fyri at vera oddalið. Hóast vit ikki áttu tað uppiborið, taptu vit teir báðar fyrstu dystirnar, so longu tá byrjaði tað at ganga skeiva vegin hjá okkum. - Harumfr- amt hava vit eisini mist leikarar í ár- inum, og eitt nú eru leikarar sum Kristian á Lakj- uni og John Ry- an givnir av ávum, sum ikki hava na- kað at gera við tað, sum fyriferst á vøllinum. - Om- aná alt hetta, men k a n s k a s a m a n - hangandi við tí fyrstnevnda, vil eg siga, at leikararnir á liðnum ikki hava verið nóg disciplineraðir. Hetta má eg so eisini taka mín part av ábyrgdini fyri, tí eg havi kanska lagt í so nógva á- byrgd á leikarar, sum ikki hava megnað at borið hana. Tungt at taka arvin yvir Nógv hava eisini sett fram spurningin, um ikki miss- urin av Kurt Mørkøre hevur verið ov stórur? - Eg veit ikki um man kann siga, at missurin av Kurt hevur verið ov stórur. Liðnum hevur tó væntað ein rættuliga leiðara í ár, og so hava vit heldur ikki havt málskjúttan, sum kann av- gera dystirnar. Hesar egin- leikar hevði Kurt, og í so máta er tað rætt at vit sakna hann. - Hóast alt omanfyrinevn- da kann tykjast heldur keð- iligt, so vil eg eisini leggja dent á, at tað so sanniliga eisini hava verið positivar upplivingar við KÍ hetta kappingarárið. - Vit spældu væl í Europa- Cup, og serliga seinni dyst- urin móti Reyðu Stjørnu var sera góður frá okkara síðu. Minnast skal eisini til, at talan helst er um sterkasta lið, sum hevur spælt móti føroyskum felag í Europa- Cup høpi, so vit høvdu av- gjørt orsøk til at vera stoltir av okkara avriki í hesum dysti. - Eisini haldi eg, at tað í nógvum dystum hevur eyd- nast okkum at spælt vakran fótbólt, og hjá nógv meta okkum sum tað liðið, sum hevur spælt mest undirhald- andi av øllum. Hesum havi eg altíð lagt meg eftir, og í so máta hevur gingist væl hetta árið. - Eitt annað, sum kanska ikki so nógv hugsa um, men sum eisini hevur havt sína ávirkan, er, at tað var sera tungt at taka yvir eftir Tony Paris. Serliga í byrjanini varð eg alla tíðina saman- borin við hann, og tað haldi eg ikki vera rættvíst, tí vit eru ikki sami persónar. - Ikki tí, eg havi alla virð- ing fyri teimum úrslitum, sum Tony Paris hevur rokk- ið, men eg haldi tað ikki vera »fair« at skula saman- berast við hann alla tíðina. Nakað sum onkur av fjøl- miðlunum gjørdi nógv burt- urúr. Fullan stuðul Hóast KÍ venjarin sjálvur dugur at síggja fleiri posi- tivar lutir í tíðarskeiðinum í Klaksvík higartil, so skerst ikki burtur, at úrslitaliga er hetta lakasta ár hansara yv- irhøvur í føroyskum fót- bólti. Spurdur um hetta ásannar hann, at tað er so, og sjálv- sagt sigur hann seg eisini vera vónbrotnan av hesum. - Eg eri tó ikki typan, sum bara gevur upp uttan víðari, og eg ætli mær framhald- andi at virka fyri, at úrslitini gerast betri. Eg veit væl, at summi fólk fegin høvdu sæð onkran annan í venja- rasessinum, men so leingi eg eri í starvinum, ætli eg mær at gera eitt gott arbeiði. - Eg vil í hesum føri nevna, at leiðslan í KÍ alla tíðina hevur stuðlað mær í einum og øllum, og hetta havi eg verið sera fegin um. Hetta er í hvussu so er nak- að, sum eg ikki hava upp- livað sum venjari hini árini, eg havi verið í Føroyum. - Eg ætli mær heldur ikki, at eitt vánaligt ár skal oyð- ileggja tey góðu, sum eg havi havt í Føroyum, og eitt er so púra vist. Sjálvur havi eg lært nógv meira hetta eina árið, enn hini tilsam- ans, og eg eri sannførdur um, at eg fari styrktur undir arbeiði mítt komandi ár. Menningin steðgað Fleiri ferðir í ár hevur verið ført fram, at føroyska lands- kappingin ikki er eins sterk, og hon hevur verið undan- farin ár. Fleiri spælarar eru farnir uttanlands at spæla, og hetta hevur gingið út yvir dygdina. KÍ venjarin er als ikki ósamdur í hesum, og vísir á fleiri lutir, sum eru orsøk til hetta. - Fyrst og fremst sær tað út til, at føroyingar eru vorð- nir eitt sindur troyttir. Leik- arar og venjarar hava lagt sera nógv fyri seinnu árini, og hóast teir nú eisini í á- vísan mun fáa løn fyri hetta, so haldi eg, at feløgini mugu Dygdin er lækkað síðani í fjør - Eg ætli mær ikki, at eitt vánaligt ár skal oyðileggja tey góðu, sum eg havi havt í Føroyum, og eitt er so púra vist. Sjálvur havi eg lært nógv meira hetta eina árið, enn hini tilsamans, og eg eri sannførdur um, at eg fari styrktur undir arbeiði mítt komandi ár, sigur Tomislav Sivic Lesið eisini ÍtróttaSosialin á alnetinum: www.sosialurin.fo »Eg havi kanska lagt í so nógva ábyrgd á leikarar, sum ikki hava megnað at borið hana« Um laku úrslitini hjá KÍ hetta kappingarárið »Eg vóni bara, at viðhaldsfólkini hjá felagnum fyrr ella seinni vakna, so- leiðis at tey seta spurning við, hvat hasir menninir gera í felagnum« Um leiðsluna í B36 gera upp við seg sjálvan, hvat tað er, sum tey í veru- leikanum ætla. - Eitt ættarliðsskifti stendur fyri framman, tí fleiri royndir leikarar eru ikki longur at finna í kapp- ingini, men verður rætt bor- ið at, er einki at vera bangin um í so máta. Eitt nú er U- 18 árgangurin hjá Føroyum óvanliga evnaríkur, og dugi væl at ímynda mær, at einir fýra ella fimm av hesum kunnu koma heilt langt við fótbóltsevnum sínum. - Eitt annað, sum hevur viðført eina lækkandi dygd, er, at fleiri av teimum út- lendsku leikarum, sum sein- astu tíðina eru komnir higar, ikki hava verið nóg góðir. Eftri mínari fatan skal ein útlendskur leikari verða ein greiður styrkur fyri lið sítt. Hann skal stýra viðleika- rum, biðja um bóltin, og vera við til at avgera dystir- nar. Hesir leikarar hava ver- ið sera sjáldsamir í ár, og eitt nú hava vit sjálvir kent sviðan av hesum. Eisini á hesum øki mugu feløgini gera sær greitt, hvat tey vil- ja, tí aloftast er tað soleiðis, at leikaradygd og prísurin fyri leikaran eru nær tengd at hvørjum øðrum. - Samanumtikið hevur alt hetta viðført, at dygdin í før- oysku kappingini er lækkað í mun til undanfarin ár, og hetta haldi eg eri galdandi á øllum økjum. Fyri liðini, einstøku leikararnar og eis- ini fyri dómararnar. Tíðin í B36 Er tíðin higartil í Klaksvík tann lakasta, tá mált verður í úrslitum, vóru tey trý árini í B36 hinvegin bestu árini hjá Jugoslavanum. Eitt gullmerki í fyrsta ár- inum, umframt heiðurs- merki tey bæði næstu árini vóru úrslitið av hesum, og mong vóru av teirri fatan, at árstalsfelagið í hesum tíð- arskeiði spældi besta fót- bóltin í landinum. Samstarvið endaði tó heldur keðiligt, og tað var ikki nakar skilnaður í sátt og semju, tá partarnir í fjør heyst fóru hvør til sítt. To- mislav heldur sjál - Lat meg fyrst og fremst siga, at eg eri ógvuliga stolt- ur av teimum árunum, sum eg var í B36. Vit vunnu meistaraheitið fyri fyrstu ferð í 35 ár, og áttu umboð í Europa á hvørjum ári, og úrslitaliga er tað langt síð- ani, at B36 hevur staðið seg somikið væl. - Tað, sum harmar meg, er at tey, sum stýra felag- num, takka fyri hetta við at hála meg í rættin. Tað má so vera teirra stílur, og ann- ars ætli eg mær ikki at gera nakra viðmerking um hetta. - Verður hugt eftir, hvat er hent í felagnum í ár, so haldi eg hetta vera púra ørt. At senda venjara og spæl- arar heim fýra umfør fyri kappingarárslok, tykist í mínum hugaheimi full- komuliga við síðuna av. Serliga tá felagið eftir mín- ari fatan hevur fingið so góð úrslit, sum teir á nakran hátt kundu droymt um. Tú skalt minnast til, at so at siga eitt heilt lið er skift út, og tú kanst ikki lasta venjaranum fyri, at hann ikki fær bygt eitt nýtt lið upp eftir einum ári. - Eg vóni bara, at við- haldsfólkini hjá felagnum fyrr ella seinni vakna, so- leiðis at tey seta spurning við, hvat hasir menninir ger- a í felagnum. - Tað er tó ikki bara av tí ringa. Tað, sum teir hava gjørt. Teir hava millum ann- að eisini bygt eitt flott hús við góðum skifting- arrúmum. Framtíðin Tá tosið fellur inn á framtíðina í KÍ, og í venjarayrkinum yvirhøvur, er To- mislav ikki í iva. - Eg havi eitt ár eftir av sáttmálanum við KÍ, og hetta ætli eg mær eisini at halda. - Eftir mótgongdina, sum eg havi havt í ár, haldi eg meg nú vera til reiðar at gerast meistari við liðnum. Serliga tí eg alla tíðina havi fingið fullan stuðul frá leið- sluni. - Eftir hetta rokni eg ikki við, at verða verandi í Før- oyum, tí eg havi eisini ætl- anir um at koma víðari. Eg havi hægstu jugoslavisku venjaraútbúgvingina, og eg rokni ikki við, at tað verður trupult at fáa starv aðra stað- ni. Satt at siga, so hevði eg eitt tilboð úr Jugoslavia í vetur, men tá hevði eg longu bundi meg til KÍ. Tá tosið fellur inn á fram- tíðina hjá føroyskum fót- bólti, er venjarin ikki heilt so avgjørdur. - Føroyskur fótbóltur hevur upplivað eina sanna kollvelting seinnu árini. Fleiri útlendskir venjarar og spælarar eru komnir til landið, og pengar eru eis- ini komnir við í spælið. - Framburðurin av hes- um hevur eisini verið sjónligur, og ikki minst sæst hetta aftur í avriku- num, tá føroyskir leikarar royna seg uttanlands. Landsliðið stendur seg aloftast sera væl, og verð- ur sæð burtur frá útidyst- inum hjá B36 í ár, so standa feløgini seg eisini sera væl í europeiskum høpi. - Hetta er eisini nakað, sum verður bitið merki í uttan um okkum, og eitt nú vóru so at siga øll jugoslav- isk bløð av týdningi til dyst- in, sum vit spældu móti Reyðu Stjørnu í Beograd. - Skal menningin varð- veitast, er tó alneyðugt, at størri dentur verður lagdur á ungdómsarbeiðið í feløg- unum. Hetta er eitt øki, sum alt ov lítið verður gjørt við, og hóast nøkur feløg royna at gera eitt skipað arbeiði hesum viðvíkjandi. - Heldur ikki dugi eg at skilja, at FSF ikki roynir at gera størri nýtslu av teim- um útlendsku venjarum, sum eru í landinum. Eg hevði t.d. sjálvur vón- að, at sloppið at vant onkran av yngru ár- gangunum, men eg dugi ikki at síggja, hvørji kriterium teir nýta, tá ven- »Eftir mótgongdina, sum eg havi havt í ár, haldi eg meg nú vera til reiðar at gerast meistari við liðnum« Um framtíðina í Klaksvík jarar verða sett- ir, so hetta havi eg nú uppgivið. - Tað verður tó ikki við beiskleik- a, tá eg um eitt ár farið av landinum. Eg havi havt nøkur góð ár higartil í Før- oyum, og tað góða fer helst altíð at stan- da framman fyri tað keðiliga, sum sjálv- andi eisini er á skránni viðhvørt, sigur Tomi- slav Sivic at enda.