týsdagur 14. juni 2005síða 14

14 Nr. 110 - 14. juni 2005 Døgurða til 450 fólk og opið hús í allari bygdini. Blíðskapurin var óførur, tá fjórða Útoyggja- stevnan varð hildin út í Svínoy leygardagin ÚTOYGGJASTEVNA Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Myndir: Bárður Lydersen Veðrið var gott og hýrurin á fólki av tí allarbesta á Út- oyggjastevnuni, sum varð hildin úti í Svínoy leygar- dagin. Longu kvøldið fyri hevði Másin flutt eini 200 fólk út til Svínoyar, og leygarmorgunin løgdust fleiri skjóttgangandi bátar afturat at flyta stevnugestir til oynna. Út við 600 fólk til samans mundu hava verið á hesi fjórðu Útoyggjastevn- uni, tá avtornaði. Gestablídni og aðalfundur Tað sá eitt sindur illfýsið út í veðrinum ta einu løtuna umborð á Másanum hend- an morgunin á veg út til Svínoyar, so onkur byrjaði at ivast í, hvussu stevnan mundi fara at eydnast. - Veðrið fáa svínoyingar neyvan gjørt nakað við, men teir fara í øllum førum ikki at lata tykkum ganga svong harúti, helt ein av manningini fyri. Svínoy- ingar eru jú tiltiknir gesta- blíðir, og vit fingu skjótt sjón fyri søgn. Komin nið- an móti húsunum Yviri í Stovu, rendu vit okkum alt fyri eitt í fleiri vældekkaði morgunmatarborð í túnin- um við kaffi, te, bollum og køkum, og tað var bara at fáa sær. Og kendist tað eitt sindur kølið onkra løtu, vóru gestirnir vælkomnir inn í køkin, har matmøður- nar fegnar góvu sær tíð til eitt prát, hóast tær høvdu úr at gera við at smyrja meir bollar og gera kaffi. Út á fyrrapartin byrjaði so aðalfundurin hjá út- oyggjafelagnum, sum er fastur táttur á árligu Út- oyggjastevnuni. Formað- urin í felagnum, Óli Jakup úr Dímum greiddi frá árin- um, ið fór, og samskiparin Olga Biskopstø legði fram ymsar ætlanir, felagið arbeiðir við í løtuni. Eftir nevndarvalið nýttu fleiri høvið at gera viðmerkingar og siga sína hugsan, og skjótt kom ferð á eitt rætti- liga lívligt kjak um støðuna á útoyggjunum og út- oyggjapolitikk yvirhøvur. So hóast hetta økið ikki kann sigast at standa ovast á dagsskránni hjá politik- arum, var tað týðiligt, at útoyggjafólk sanniliga ikki hava sett seg hendur í favn. Nógvar sera forvitnisligar verkætlanir eru í umbúna, og eftir áræðinum hjá út- oyggjafólki at døma, koma vit uttan iva at hoyra meir um hesar ætlanir í nærm- astu framtíð. Árantshola og kórsangur Skjótt angaði av góðum døgurða niðri við lærara- húsið, og tað gekk íkki lang tíð, til bíðirøðin av stevnu- gestum rakk næstan oman í Tún. Og hetta var sanniliga eisini vert at bíða eftir, tí komin framat stóru grýtun- um í kjallaranum, har frynt- ligu kokkarnir oystu uppí, stóðu vit næstu løtu við einum rimmars tallkerki av væl kryddaðum grýturætti við oksakjøti og rísi. Sólin kagaði fram hesa løtuna, so bøurin uttanfyri lærara- húsið gjørdist skjótt ein forkunnug og frísklig mat- stova við framúr góðum útsýni. Sum vit skiltu, var hjálp komin úr Fugloy at gera døgurða, og tað mundi Góður hýrur