leygardagur 18. juni 2005síða 35
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 114 - 18. juni 2005
35
fara úr Efesos, uttan at hava
vitjað hetta eina av fornaldarinna
sjey undurverkum.
Men tú eigur at vera fyrireik-
aður uppá, at her er lítið at finna.
Tað vita vit eisini, og seta tí
heldur ikki so stórar vónir til
hendan partin av vitjanini.
Tó hava vit frætt, at heilt stutt
haðani, leivdirnar, sum komnar
eru undan aftur, verða vístar, er
annar halgistaður, sum tey
kristnu hava tikið til sín. Einki
minni enn gravstaður Jóhannesar
apostuls og evangelist. Og hann
er jú ikki smávegis maður at
hava liggjandi. So hansara grav-
staður er væl vardur. Eisini í
einum muslimskum landi.
Eg dugi nú ikki rættiliga at
skilja hesa ræðsluna, fólk á
okkara leiðum hava fingið
prentaðað í seg fyri muslinum.
Havi hitt ikki so fáar, sum allir í
okkara samfelag høvdu verið
roknaðir sum skilafólk og iva-
leyst ikki høvdu skilt seg úr
mongdini, um teir gingu her á
einumhvørjum føroyskum
flakavirki.
Og av mentanarstøðum, eg
ymsastani havi vitjað, eru
rættiliga nógv gomul, kristin
stórverk, so sum kirkjur og aðrir
bygningar, í londum, har
muslimska trúgvin er tann mest
útbreidda, sum muslimarnir
beinleiðis hava vart og hjúklað
um.
Tí undrar tað als ikki, at her í
einum muslimskum landi, beint
yvir av tí gamla Artemistempl-
inum við síðuna av eini mus-
limskari mosku, liggur prýðilig
kristin kirkja við tí stolta
navninum Johannes Basilika.
Hvør tosar um tolsemi í einum
heimi, har vit stovna politiskar
flokkar fyri at halda ávísum
átrúnaði í hevd, heldur enn í
sínum stilla sinni at dyrka hesa
trúgv, sum tá ivaleyst hevði livað
nógv betri.
Royndir høvdu undan Paulusi
verið gjørdar at forkoma
Artemistemplinum. À teirri nátt,
tá Alexander Mikli varð føddur,
var Artemis burturstødd fyri at
hjálpa til við hesi søguligu
føðing. Og tá eydnaðist tað
einum sinsforvirraðum ungum
manni, nevndur Herostratos, sum
so fegin vildi sleppa í søgubøk-
urnar, at fáa sítt ynski uppfylt
við at seta eld á hetta stóra
templið.
Men tað var, hóast nógv ár
gingu, bygt uppaftur og kom
aftur til heiður og æru. Fyri
síðan, eins og mikli býurin beint
við, Efesos, at verða køvt av
egnum lorti í eini typtari havn og
at enda av eini lítlari malaria-
flugu.
Og fólk tók burtur av tilfarin-
um og brúkti at byggja sær hús
av longri úti. Alt eftir sum landið
vaks, og strondin fluttist longri
og longri burtur frá niðurfaldum
pakkhúsum í teirri einaferð so
trafikeraðu havnini í Efesos.
Og her lógu so hesir pallarnir,
har tær hendingar, sum Apostla-
søgan so livandi sigur frá, fjald í
øldir, til ein enskur arkitektur,
sendur av British Museum,
einaferð langt úti í næstseinastu
øld fann templið aftur.
Men vit hava í dag fingið so
nógv input á harðdiskin, at nú er
farið at sansa at í erva, og eftir
sum sólin hevur gjørt sítt til at
brenna lokið, verður hildið, at
her fer ferðin í Efesos at enda á
hesum sinni.
arvøggan stóð
Kátir skúlaungdómar,
sum júst eru lidnir við
skrivliga próvtøku,
syngja sín lærdóm út
um søguliga pallin í
Efesos. Hendan pall,
sum bæði Homer,
Paulus og Jóhannus
apostul hava vitjað og
sogið til sín vitan frá
Av áhoyraraplássunum í erva tykjast leikararnir á pallinum lítlir. Men hvørt orð, teir siga, hoyrist eins væl, og er
tað síðumaðurin, sum talar
Høvundin við einsamøllu súluni, sum eina av teimum 127 av slagnum, ið
vóru í templinum, er reist aftur fyri at geva eina hóming av, hvussu
ovurstórt bygningsverkið var, sum Demetrius vildi verja móti Paulusar
nýggju læru
Friðaligar lið um lið liggja Johannes Basilikan, høgrumegin, og muslimska moskan, vardar av eini
stórari turkiskari borg