mikudagur 22. juni 2005síða 28

28 Nr. 116 - 22. juni 2005 Tað hevur ikki bilað hjá Eysturoyingi, hóast mesta venjingin higartil hevur verið á maskinum og vektum - á Glyvrum, í Dan- mark og í Fraklandi! EYSTUROYINGUR Jóannes Hansen Fyri kappingina og spenn- ingin var tað ógvuliga kærkomið, at tað eydnaðist. Í vár ljóðaði tað, at Eystur- oyingur ikki fór at verða flotaður í ár. Teir, sum síð- ani 1998 hava verið bulurin umborð, ætlaðu sær at gevast, og næsta ættarliðið himpraðist eitt sindur at fara umborð á 10-manna- farið. - Vit vóru fleiri, sum høvdu gjørt upp við okkum sjálvar, at nú vóru vit givn- ir. Men tað varð hildið at vera ógvuliga óheppið, at báturin ikki varð mannaður. So vit gjørdu av at taka eitt tørn afturat, men tað gekk eitt sindur striltið at manna bátin. Tað var gott, at tað eydnaðist at fáa tríggjar nýggjar menn umborð, og so hevur tað víst seg, at eksperimentið við tveimum uttanlands rógvarum hevur eydnast, sigur Hilmar Sam Lamhauge, bátsformaður umborð á Eysturoyingi. At áhugin fyri kappróðri og Róðrarfelagnum NSÍ framvegis er stórur var sjón fyri søgn leygardagin. Væl av fólki var í neystinum á støðni á Glyvrum og fagn- aði vinnarabátinum. Tey fingu suppu, og so gekk róðrarprátið væl og leingi. Teir, sum manna Eystur- oying, eru Sámal Hansen, bátasmiðurin, sum stýrir. Hinir eru frameftir Tór- oddur Vang, Bogi Olsen, Jónleif Danielsen, sum er nýggjur umborð, Rógvi Poulsen, Gudmund Daniel- sen, sum er beiggi Jónleif og eisini er nýggjur um- borð, Himar Sam Lam- hauge, Eyðfinnur Bjarna- stein, sum er nýggjur umborð, Lars Abrahamsen og so teir báðir á toftini, sum eru royndir rógvarar, men sum higartil í ár hava verið í støðu, sum neyvan áður er roynd í føroyskum kappróðri. Talan er um Jón Rosen- blad og Ludvík Justinussen. Jón var nógv umrøddur í vetur, tá ið hann luttók í DM í maskinrógving og seinni, tá ið hann vann FM í somu kapping. Hann hev- ur áður róð við Eysturoy- ingi og eisini Havnarbát- inum. Ludvík hevur í fleiri ár verið fastur fúsur umborð á Eysturoyingi. Nú býr hann í eitt tíðarskeið í Fraklandi, men hann rør við Eysturoy- ingi! Í stevnuteitinum á Skála- fjarðarstevnuni varð gjørt burturúr sjáldsomu støðuni. Tað varð kikað eftir róðrar- bátinum, og hóast teir bara sóu átta rógva og teir ivað- ust eina løtu, so varð stað- fest, at talan var um Eystur- oying. Men teir saknaðu Jón tann níggjunda og Ludvík tann tíggjunda! - Tað er nakað um hatta. Mesta venjingin hevur hig- artil gingið fyri seg á maskinum og við vektum. Vit hava vant fimm ferðir um vikuna. Tríggjar ferðir hava vit vant í neystinum, og tvær ferðir hava vit verið í bátinum. Tað hava vit verið hóskvøld og fríggja- kvøld. Tá hava teir báðir útisetarnir verið saman við okkum, sigur Hilmar Sam Lamhauge. Tað vil við øðrum orðum siga, at Jón og Ludvík komu heim hósdagin undan Norðoyastevnuni, og so fóru teir av aftur landinum dagin eftir kappróðurin. Hilmar Sam Lamhauge undirstrikar, at hetta hevur bara borið til, tí umstøður- nar í neystinum á Glyvrum eru so góðar. - Men nú ber okkum til at venja undir meiri vanligum umstøðum. Teir báðir, Jón og Ludvík, komu heim hós- dagin í síðstu viku.Nú eru teir komnir heim í summar- frí, og teir fara ikki av landinum aftur fyrrenn eftir Ólavsøku. Ludvík og Jón hava verið flúgvandi Tveir av monnunum á Eysturoyingi venja í ávíkavist Danmark og Fraklandi. Á stevnuteitinum fingu teir nøvnini, Jón tann níggjuni og Ludvík tann tíggjundi Mynd: Álvur Haraldsen