hósdagur 2. juni 2005síða 11

Nr. 102 - 2. juni 2005 11 Innsent tilfar Av tí at vit fáa rættuliga nógv innsent tilfar sendandi – meira enn vit fáa í blaðið – hevur blaðleiðslan verið noydd at gjørt nakrar avmarkingar. Enn sum áður skal fult navn skal vera undir øllum innsendum greinum – annars verða tær ikki prentaðar. Harnæst tilskila vit okkum rætt til at ikki at taka við tilfar, sum eisini er sent øðrum bløðum ella hevur verið prentað aðrastaðni. Drúgvar greinar – greinar sum eru longri enn áleið 5.500 tekn, verða raðfestar lægri, og koma bert í blaðið, um pláss er fyri teimum. Tað er ein fyrimunur um vit fáa tilfarið umvegis teldupost ella á diskli. Hjálp til Beate Heðin Mortensen Borgarstjóri Beate L. Samuelsen vísir enn einaferð sítt manglandi innlit í arbeiðið í býráðnum í greinini "Høgakai og Lágakai eru ikki eftir bókini". Hóast vantandi hugin hjá Beate at seta seg inn í málini, og vaksandi hugin at flyta býráðsarbeið- ið í fjølmiðlarnar, vil eg fegin hjálpa við at lýsa málsgongdina. Høgakai og Lágakai Tórshavnar kommuna hev- ur gjørt eina ætlan um ábøtur fyri økið kring Lágukai, Høgukai og Müll- ers Pakkhús. Her er talan um fríðkan av økinum, um at gera tað gangandi hjá illa gongdum og um at knýta verandi gongubreyt við bátabrúgvarnar í Vágsbotni saman við Lágukai. Hetta síðsta arbeiðið er farið í gongd og verður goldið av rakstarkontoini hjá Tórs- havnar Havn við kr. 800.000. Arbeiðið er í høv- uðsheitinum av tílíkum slag, at tað verður bólkað undir umvælingar og rakst- ur, tí hevur umsitingin mett, at eingin orsøk er til at viðgera tað politiskt. Restin av arbeiðinum skal fíggjast av Tórshavnar býráð. Á íløguætlanini fyri 2005 eru pengar avsettir til endamálið, so tað er ikki rætt, tá Beate sigur, at mál- ið ikki hevur fingið polit- iska viðgerð í býráðnum. Havnanevndarformað- urin hevur vegna nevndina boðað Tórshavnar Havn frá, at peningurin kann brúkast til umvælingarar- beiðið. Havnanevndarlim- irnir eru skrivliga kunnaðir um ætlanina, ikki bert munnliga, sum Beate vil verða við. Hin parturin, sum nú skal farast undir, stendur Tórs- havnar kommuna fyri. Hetta hevur verið til við- gerðar í byggi- og býar- skipanarnevndini 2. mai 2005, fíggjarnevndini 18. mai 2005 og býráðnum 26. mai 2005, har samtykt varð at játta kr. 800.000 til endamálið. Posthúsbýgningurin Arbeiðið við at seta post- húsbygningin í stand, byrj- aði í 1999. Arbeiðið skuldi fevna um fyrisitingarhøli, skjalagoymslu og starvs- fólkamatstovu í kjallaran- um. Farið var undir ar-beið- ið, men avrátt varð ávegis at bíða við skjalagoymsluni og starvsfólkamatstovuni. Seinni hevur so verið arbeitt víðari við at betra um umstøðurnar hjá skjala- goymsluni, somuleiðis sum starvsfólkainngongdin, goymslurúm og hølir til húsavørðarnar eru gjørd. Arbeiðið, sum nú er eftir, er sostatt at gera høli til starvsfólkamatstovu liðugt og endaliga avgreiða um- støðurnar hjá skjala- goymsluni. Arbeiðið hevur higartil verið fíggjað av viðlíkahaldskontoini hjá húsaumsitingini. Ætlanin er, at hølini skulu kunna nýtast til onn- ur endamál, umframt at virka sum starvsfólka- matstova, eitt nú matstovu- virksemi uttanfyri arbeiðs- tíð hjá Tórshavnar komm- unu. Sostatt kann bygning- urin gerast eitt ískoyti til "mentunargøtuna", sum kommunan vil gera í Tórs- gøtu. Fyri at røkka tí støði, sum ein tílík matstova krev- ur, er tørvur á, at kr. 900.000 verða játtaðar afturat til arbeiðið. Arbeiðið er byrjað á heysti 2004 og víðkað í byrjanini av februar mánað 2005 til eisini at fevna um starvsfólkamatstovu. Við- merkjast kann, at hetta var, meðan Beate sat í sam- gongu. Verkætlanin er við- gjørd politiskt yvir eitt longri tíðarskeið, við byrjan heilt afturi í 1999, tá verkætlanin varð gjørd. Býráðsumsitingin hevur heitt á Guttesen og Staks- berg um at gera seinasta part av arbeiðinum. Gutte- sen og Staksberg hava gjørt fyrru umbyggingina lidna og kenna sostatt bygningin og umstøðurnar. Vit hava gjørt hetta fyri at spara tíð og pening. Vónandi kann henda lýs- ing av hesum málum greiða nakrar av teimum spurn- ingum, sum Beate sat við. VIÐMERKINGAR Soleiðis kann rytmiskur tónleikur eisini vera Ólavur Hátún Ikki vóru nógv fólk møtt til konsertina hjá bólkinum "A KIND of B....Quartet" í Norðurlandahúsinum sein- asta leygardag, og tað var spell, tí vit, sum vóru har, fingu eina ógloymandi tón- leikauppliving. Ikki tí, her var ikki talan um Bach, Mozart, Brahms og teir, sum liggja mínum hjarta næstir, men um rytmiskan tónleik hallandi mest til jazzin Framførslurnar vóru tó so heilt øðrvísi, enn ljóð- førissamansetingin el- guitar, el-bass, ljómborð og slagverk vanliga býðir til. Onki niðrandi skal sigast um tann tónleikaliga ovur- huga og tey ógvisligu orku- tøk, sum á okkara tónleika- pøllum eins og eisini aðra- staðni fáa ungdómsligar áhoyrarafjøldir upp at darta og sveiggja og skapa eina felags kenslu og tilvitan, ið eisini hevur varandi virði. Ivaleyst hava tær ungu genturnar í Fuglafirði, sum Sosialurin endurgav so negativt um teirra uppliv- ing av kvartettini, væntað sær slíka eggjandi løtu, har tónleikurin í sjálvum sær ofta kann vera heldur lættisoppakendur. Men teir fýra ungu spælimenninir Leo úr Argentina, Marco úr Napoli, Frederico úr Venezia og Bjarki úr Havn, ið hava lisið saman á heimsgitna tónlistarsetr- inum Berklee College of Music í Boston, eru komnir longur enn til at hava tað sum eitt høvuðsendamál við sínum spæli at fáa salin upp at kóka. Hjá mær, sum fekk tvey høvi til at fáa latið upp fyri hesum mær so fremmanda tónleika- heimi, gekkst tað so, at eg sum frá leið gjørdist meira og meira hugtikin av hesum sublima, impressionistiska samanspæli. Ofta var tað so, at el- bassurin - stillisliga, so tú neyvan varnaðist, at hann var byrjaður - legði støðið. Ljómborðið kundi so bera fram ein lagastubba, hand- fara hann eina løtu og síðan lata hann yvir til el-guit- arin, sum sat til reiðar at lofta og spinna víðari. Slag- verkið tók undir, og meðan temaið nú ferðaðist frá ljóðføri til ljóðføri, stuðlað av viðkvæmum fylgispæli frá hinum, mentist heildin, dynamiskt skiftandi frá einum pianissimo og upp til eitt munandi forte. Eins og við virðiligari føroyskari kvøðing ella einari fuga hjá J.S.Bach vórðu vit lurtandi meira og meira drigin við í hesum so væl samansjóð- aða tónleikatoymi. Bygnaðurin var ymiskur frá ferð til ferð, og eisini upplivdi tú beinleiðis im- provisatión, har musikarnir vakið og neyvt góvu gætur hvør eftir øðrum; men aðal- eyðkenni var eitt tónlistar- ligt støði, hvørs fortreytir umframt viðføddar gávur eru hollur teoretiskur kunn- leiki, fullkønur spælifør- leiki, listarligur disiplinur og eitt opið skapandi sinni. Vegurin til slíkt støði er áralangt slit á hægri læri- stovni, tí tónlistargávurnar eru bara fyrsta fortreytin. Væl hevði eg unnað fleiri av okkara evnaríku rytm- isku tónleikarum at verið við og vunnið sær íblástur hesa minniligu tónleika- løtuna í Norðurlandahúsin- um, hoyrt Leo pianistin, "one of the most talented guy at Berklee", fara sum hvirluvindur eftir tangent- unum, og tónaskaldið Fred- erico, hvørs kensluborni tónleikur og fjøltáttaða guitarspæl hugtók okkum, hoyrt, hvussu Bjarki, fyrr eitt navn í okkara popp- tónleikaheimi, nú hevur ment seg til búnan tón- listamann við munandi breiðari spektrum, og sein- ast og ikki minst eygleitt Marco, sum handfór sítt slagverk so meistarliga og so fjølbroytt, sum eg ikki havi upplivað tað áður. Vónandi verður høvi at hoyra hesar tónleikasnill- ingar aftur á okkara leiðum. Slíkt høvi kundi verið Listastevnan eitt komandi ár, har listarliga dygdin jú verður sett í hásæti. Føroyar í 2015 Føroyar sum útbúgv- ingardepil innan sjóvinnu Bill Justinussen, løgtingsmaður fyri Miðflokkin At leggja eina politiska ætlan fyri komandi 10 árini er eitt skilagott stig, sum Føroya løgmaður hevur tikið. Politikkur snýr seg m.a. um at síggja frameftir og at fyrireika seg til avbjóðingar, sum enn ikki eru komnar und- an kavi. Neyðugt er at hava visiónir fyri framtíð- ina, tí uttan visiónir doyr fólkið, sigur Salomon í orðtøkum sínum. Miðflokkurin tekur hesa ætlan sum eina pos- itiva avbjóðing. Vit vilja positivt samstarva um á politiskum støði at fyri- reika okkara samfelag til framtíðina. Eg fari í nøkr- um lesarabrøvum at vísa á nakrar gongdar leiðir fyri okkara samfelag. Hvat duga føroyingar Eg haldi, at føroyingar í alt ov lítlan mun hava dyrkað okkara sterku síð- ur sum fólk. Vit eru ein sjóvinnutjóð, og okkara sterkasta síða er uttan iva, at vit útbúgva og eiga millum heimsins bestu sjómenn. Á øllum heims- høvunum sigla teir um- borð á skipum úr mong- um tjóðum, og hava teir gott orð á sær allar staðir. Útbúgvingin, sum teir kunnu nema sær í okkara egna landi, er høvuðs- grundarlagið undir hesum veruleika, og hon røkkur til allar uppgávur, sum finnast í sjóvinnuni. Føroyar útbúgvingardepil Og júst á útbúgvingingar- økinum eiga vit føroyingar at selja okkum munandi betri. Hví ikki gera Før- oyar til ein útbúgvingar- depil fyri sjófólk, so tey kunnu koma frá nær og fjar til land okkara at nema sær sjóvinnuútbúgving. Hví er tað bara náttúrligt fyri okkum føroyingar at fara aðrastaðir at fáa út- búgving, meðan tað tykist trupult at fáa onnur henda- vegin? Hetta er ein av- bjóðing, sum landsstýrið eigur at taka í størsta álv- ara og kann uttan iva ger- ast eitt annað bein at standa á. Vit føroyingar duga at fiska, vit duga at manna skipini og at út- búgva sjófólkið. Lat-ið okkum selja hesa vitan og fáa okkum vinning úr hesum møguleikum. Tað snýr seg um at selja "know how". Hvussu nógv hava føroyingar fingið burturúr at givið okkara vitan burtur eitt nú innan rækjuvinnuna, nótavinn- una og flakavinnuna? Hvussu nógvir føroyingar hava ferðast kring heimin og hildið skeið og fingið inntøkur til landið tann vegin? Og so kunnu vit spyrja hinvegin. Hvussu nógvir t.d. norðmenn hava ókeypis givið okkum ráð og vegleiðing innan eitt nú alivinnuna? Og hvussu nógvir danir eru ikki her árið runt og selja okkum skeið innanfyri nærum øll lívsins viðurskifti? "Know how" er ein søluvøra, sum fólk vilja geva høgan prís fyri. Her eru ótroyttir møguleikar fyri okkum føroyingar, serliga innan sjóvinnuútbúgvingarøkið.