Sosialurinarkiv
Sosialurin 2005-06-07, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 7. juni 2005síða 15

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

- Norðoyastevnan kann blíva ein týð- andi partur av mynd- ini av okkum sjálvum í framtíðini. Tí mugu vit eisini hugsa av nýggjum, so stevnan kann liva upp til tær avbjóðingar, sum fara at koma, sigur Eyð- finn Reyðberg, sum eisini helt midnáttar- røðuna á Norðoya- stevnu í ár NORÐOYASTEVNA Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Myndir: Bárður Lydersen Fyri tey flestu er stóra fe- lagsløtan á Norðoyastevnu Midnáttarsamkoman leyg- arkvøldið. Og so var eisini hesuferð. Hóast tað var nakað kalt í verðinum, høvdu rættiliga nógv fólk leitað sær oman í Vágstún at lýða á midnáttarrøðuna, sum Eyðfinn Reyðberg, sparikassastjóri helt í ár. Sum altið setti Klaksvíkar Hornorkestur sín huganliga dám á løtuna, og síðani var felagssangur á skránni, áðrenn fólk byrjaðu at spáka oman móti Vágsbø at hyggja at stóra fýrverkarí- num hjá skótunum, sum eisini er fastur táttur hesa løtuna á Norðoyastevnu. Menna Midnáttar- samkomuna Sparikassastjórin hevði, sum vera man, gjørt sær nakar tankar Norðoyastevn- una í framtíðini, nú so nógv bendir á, at hetta verður seinasta Norðoyastevnan, áðrenn fasta sambandið um Leirvíksfjørð verður veru- leiki. Spurdur, hvør størsta avbjóðingin hjá stevnuni verður í framtíðini, ivast Eyðfinn Reyðberg als ikki í, at Noroyastevnan sum heild hevur tørv á at endur- nýggja seg sjálva. - Vit eiga fyrst at hyggja uppá, hvørji av tiltøkunum eiga at mennast meir. Til dømis haldi eg sjálvur, at vit áttu at gjørt meir burtur úr Midnáttarsamkomuni, tí vit síggja hvørt ár, hvussu nógv fólk júst hendan løtan megnar at savna. Tí er tað eitt sindur spell, at hon varar so stutt, og fólk ofta ikki koma oman í Vágstún fyrr enn beint áðrenn, røð- arin fer á pallin, sigur Eyð- finn, sum kundi hugsað sær, at meir var gjørt burtur úr felagssanginum, og at hesin parturin av skránni byrjaði fyrr, kanska longu um tíggju tíðina. Eisini heldur Eyðfinn, at tað er rættiliga átrokandi, at kappróðurin verður gjørdu meir áskoðaravinarligur. Hesuferð vardi róðurin heilar tríggjar tímar, og so leingi eru tað fá, sum tíma at standa og hyggja, um verðrið hartil ikki er av tí besta. - Tað er slíkt við mugu hava í huga, tá vit fara at endurnýggja Norðoya- stevnuna. At tað verður neyðugt við eini endur- nýggjan, eri eg als ikki í iva um, um vit vilja hava fleiri fólk aðrastaðni frá at koma á Norðoyastevnu. Tað eru jú so nógvar aðrar stevnur og tiltøk at fara til, at fólk framyvir verða noydd at velja. Og vit skulu geva teimum eina orsøk til at velja júst Norðoyastevn- una, sigur Eyðfinn, sum sær fyri sær eina spildur- nýggja Norðoyastevnuskrá komandi ár. - Hetta fer uttan iva at krevja, at kommunan letur meir pening til fyrireik- ingarareiðið, og eftir mín- um tykki er tað ikki bara ein skilagóð, men eisini ein neyðug íløga. Bera vit okk- um rætt at, kann Norðoya- stevnan gerast ein stimbr- andi og positiv ímynd av Klaksvíkini, sum aftur er við til at ávirka mátan, bæði vit sjálvi og onnur fata Klaksvíkina, sigur Eyðfinn, sum eisini í røð- uni var inni á týdninginum av myndini, vit skapa av okkum sjálvum úteftir. Brúk fyri øllum Í hesum sambandi hug- leiddi Eyðfinn um, hvat onnur hugsað, tá vit siga "Klaksvík". Tað ringasta, vit kunnu koma út fyri, er, at fólk svara, at tey onki hugsa. Soleiðis má tað ikki blíva og er tað tíbetur heldur ikki. Tá tosið kemur inn á Klaksvík og Norð- oyggjar, eru tað orð sum samanhald, samstarv, lokalur samleiki, hollir í ítróttarleikum, Summar- festivalur, Sjómannadagar, góður ungdómur o.a. sum verða havd á lofti. Og hetta kemst av, at vit ikki smæð- ast burtur, men tora at vísa, at vit eru til. Framtíðin ferð hinvegin at krevja nakað meir av okkum, og tí mugu vit eisini tora at hugsa av nýggjum. – Spurningurin til okkum, nú vit halda okkara seinastu Norðoyastevnu uttan tunnil, er, tora vit at broyta okkum sjálvi. Skulu vit halda áfram at vera eitt dynamiskt og vinnandi lokaløki, er samstarv ein- asti vegurin fram, segði Ey- finn og minti á, at hetta krevur, at vit megna at hýsa teimum, sum ikki eru ella hugsa, eins og vit sjálvi. - Uttan mun til, um vit kunnu vera í stovu saman ella ei, so er avgerandi fyri- treytin fyri samstarvi, at vit duga at síggja tað alneyð- uga í, at brúk er fyri øllum - at vit fáa øll við og ikki útiloka nakran. Styrkin liggur í, at vit øll ikki hugsa eins, tí har øll hugsa eins, har hugsar ongin. À hendan hátt kunnu vit verða tann broyting, vit ynskja at síggja í øðrum. Tí hevur tað størri týdning, at vit gera tað, sum vit siga, heldur enn at siga, hvat vit ætla at gera, segði Eyðfinn Reyð- bergi at enda í røðuni á Midnáttarsamkomuni á Norðoyastevnu. Nr. 105 - 7. juni 2005 15 Norðoyastevnan – ein positiv ímynd av Klaksvíkini Fyri nógv er Midnáttarsamkoman á Norðoyastevnu eisini ein hugnalig løta hjá familjuni at fara í býin Fýrverkaríið hjá skótunum eydnaðist framúr væl í stilla veðrinum leygarkvøldið Fólk tóku, sum altíð, sera væl undir við felagssanginum á Midnáttarsamkomuni Eyðfinn Reyðberg, sparikassastjóri, helt midnáttarrøðuna á Norðoyastevnu í ár