týsdagur 7. juni 2005síða 20

20 Nr. 105 - 7. juni 2005 Hóast teir ikki vunnu stórt, so lótu gestirnir úr alpulandinum síðstu løtuna ongan iva vera um, at teir vóru førir fyri at vinna øll stigini og harvið gera føroysku vónina, sum varð birt, tá ið tað restaðu tjúgu minuttir, til skammar FØROYAR-SVEIS Jóannes Hansen Tað er sama kensla mest sum hvørja ferð, tá ið nøkur orð skulu forfattast um tað, sum hevur gingið fyri seg, tá ið Føroyar hava verið í stríði ímóti einum av teim- um stóru - í hvussu so er eftir føroyskum mátistokki. Skal tað skrivast út frá eitt sindur nipnu staðfest- ingini, at tað heldur ikki hesa ferð eydnaðist at fáa stigið, sum Henrik Larsen mest sum gav lyfti um skuldi koma ímóti teimum stóru heilt skjótt eftir, at hann var vorðin venjari. Skal tað skrivast út frá úr- slitinum hesa ferð sammett við 6-0 avhølvingina í Sveis í september í fjør. Ella skal tað bara staðfest- ast, at tað framvegis eru tveir flokkar ímillum Før- oyar og tey, sum eru um at fara í endaspurtin um pláss- ini í HM endaspælinum í Týsklandi um eitt ár, og at tað - júst sum fyri fýra ár- um síðani, tá ið Sveis vann 1-0 á Svangaskarði - eisini hesa ferð varð avgjørt í síðsta parti av tíðini. Vónin um, at tað fyri fyrstu ferð síðani 2-2 ímóti Skotlandi á Svangaskarði 6. september í 2002 skuldi eydnast at fáa stig ímóti lut- falsliga stórari fótbóltstjóð livdi eina løtu. Inntil í 25. minutti var tað málleyst. Sveis var spælstýrandi, og tað tóktist sum um, at teir fyrstu løtuna høvdu hug til at seta føroyingar undir sama trýstið, sum teir evnaðu á heimavølli í fjør. Men tað var skjótt, at tað varð staðfest, at hesa ferð var føroyska liðið betri út- borið. Royndin í øgiliga hitan- um í Basel hevði lært før- oyingarnar, at tað hevði verið óðamannaverk at taka seg ov langt fram, og at tað var alneyðugt at byrgja fyri á miðvøllinum og í mið- verjuni. Atli Danielsen, sum rudduliga staðfesti sín kandidatur til pláss ímillum teir fyrstu ellivu, var bindi- lið millum sentrala mið- vøllin, har Rógvi Jacobsen var eitt sindur fremri og Fróði Benjaminsen eitt sindur aftari og verjuna. Hesir tríggir vóru stinnir, og tá ið so Óli Johannesen og Jón Rói Jacobsen vóru sannførandi í miðverjuni, so gjørdist ikki so nógv hjá Johan Vonlanthen og Alex- ander Frei. Faktiskt høvdu teir ikki havt serligar royndir ímóti føroyska mál- inum, tá ið teir í 25. minutti fingu hol á. Talan var um hornasparksstøðu, og tað var harmuligt, tá ið havt verður í huga, hvussu væl tað í leysum spæli eydnað- ist at byrgja upp fyri. Mið- vallarin Raphaël Wicky var ovurfegin, tá ið hann í sínum 59. landsdysti fyri fyrstu ferð hevði skorað mál. Hann og hinir sveisar- arnir løgdu vertin í, at tað tóktist sum um, at onkur teirra hevði skumpað Atla Danielsen um koll, áðrenn bólturin umvegis pannuna á Wicky brast í netmeskar- nar. Gylta løtan Sveis megnaði ikki at punktera spenningin. Før- oyska liðið domineraði á ongan hátt spælið, men før- oyingarnir royndu. Í fleiri førum eydnaðist tað Fróða Benjaminsen og Atla Dan- ielsen, sum umframt at vísa hendinga evni sum bólt- vinnarar eisini eru fínir fót- bóltsspælarar, at fáa líkinda samanspæl í lag. Claus Bech Jørgensen var drúgv- ur, tá ið hann úr vinstru leit- aði inn á vøllin, og Rógvi Jacobsen vísti ógvuliga stóra styrki í høvuðsspælin- um. Tað tóktist sum um at nógvar sendingar - bæði frá Jákupi Mikkelsen og øðr- um - vóru rættaðar ímóti høvdinum á KR mannin- um. Rógvi vann nógv teir flestu nærdystirnar, og hann megnaði eisini at stýra bóltinum víðari. Men í fremstu røð var ikki, sum tað fleiri ferðir hevur verið. Andrew av Fløtum hevði ómøguliga uppgávu sum einsamallur álopsspælari, og bæði hjá honum og Jákupi á Borg, sum seinnu árini hevur átt nógv tey flestu innleggini, sum hava borið mál við sær, stemm- aði tað ikki rættuliga. Tað tóktist bila at lesa, hvussu tað fór at tørna út. Súni Olsen í vinstru bjóðaði seg væl til í fram- rættaða partinum, meðan tað bilti hjá Johan B. Han- sen í høgru at vera við í uppspælinum. Jákup Mikkelsen hevði fleiri fínar bjargingar, og tað var júst eftir bjarging og útspæl frá honum, at Før- oyar javnaðu og lítla løtu vóru á gosi. Eftir uppspæl og innlegg úr høgru frá Christiani Høgna Jacobsen, sum var farin á høgra mið- vallarplássið, tá ið Jónhard Frederiksberg hevði avloyst Jákup á Borg, royndi Jón- hard at fáa skot á, og eftir tvær ferðir aftur og fram datt bólturin fyri føturnar á Rógva Jacobsen, sum setti í málið og harvið enn eina ferð minti á, hvussu framúr gott máltev hann hevur. Tá restaðu tjúgu minuttir, og áskoðarafjøldin, sum hevði verið væl friðarligari, enn hon ofta áður hevur verið á Svangaskarði, rakn- aði av álvara. Hugburðurin tóktist vera tann rætti, og kanska lúrdi møguleikin, at tað skuldi bera til at vinna øll stigini. Vónbrotið Men tað bar ikki til hjá vertunum at gera upp uttan at hugsa um gestirnar. Sveis hevði tjúgu minuttir at rætta upp á tingini og fáa stigini, sum teir vóru komnir eftir, og tað eydn- aðist. Júst sum 2. juni í 2001, tá ið sveisararnir leingi vóru kroystir, men níggju minuttir undan leikloki fingu málið, sum bar trý stig við sær. Kanska vóru okkara farnir eitt vet niður í ferð, tá Føroyar-Sveis 1-3 (0-1): Sveisara søgan er sum hon plagar at vera Við Óla Johannesen sum skipara í eini se Einsamallur á toppinum hevði Andrew tað mangan strævið. Her er hann við undirlutan móti Alain Rochat Mynd: Álvur Haraldsen