fríggjadagur 10. juni 2005síða 16

16 Nr. 108 - 10. juni 2005 Seinastu dagarnar hava børnini í Mylnu- húsinum í Klaksvík umskapað KÍ-høllina til ein dreymaheim av alskyns søgum, spøl- um og kappingum. Í heilar tríggjar dagar sleppa tey at liva næstan sum í einum røttum ævintýri MYLNUFAGNAÐUR Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Myndir: Bárður Klaksvík: Í staðin fyri at at fara í hvør sína vøggustovu, barnagarð ella frítíðarskúla, savnast øll út tey við 150 børnini, sum vanliga ganga í Mylnuhúsinum, hesar dagarnar til Mylnufagnað í KÍ høllini. Her hava tey skapað sær sín egna ævin- týrheim saman við hvør síni nýggju "familju", sum tey kanska als ikki kendu frammanundan. Men tað ger onki, tí ætlanin við hes- um døgunum er netupp, at øll tey ymsu børnini og vaksnu koma at kenna hvønnannan betri. Smá ævintýrheim Inni í høllini er ein øgilig tysjan aftur og fram av børnum í ymiskt littum blusum. Blusurnar skulu hjálpa teimum at halda skil á, hvørja familju tey hoyra til, tí tað er kanska ikki altíð so lætt at minnast. Tey eru átta í hvørjari familju, sum eisini hevur sítt egna "heim" og sítt egna "ar- beiðspláss". Men heimini líkjast als ikki vanligum heimum - heldur eru hetta smá H.C. Andersen ævin- týrheim, har summi búgva í Álvheygginum, í trænum í Eldførinum, á bóndagarð- inum hjá mishátta dunn- unganum og summi heilt niðri á havsins botni hjá tí lítlu havfrúnni. Og tá børn- ini ikki eru heima hjá familjuni, eru tey kanska á arbeiðsbásinum, har tey fiska, leita eftir gulli ella kasta bóltar og eisini kunnu vinna okkurt. Eisini eru tríggjar stórar hoppiborgir, sum børnini stuttleika sær óført í. Stór ansa smáum Í smáu familjunum hjálpa størru børnini teimum vaksnu at ansa teimum smáu børnunum. Men onkuntíð skulu tey sjálv- andi eisini sleppa at spæla, so tá tey smáu børnini skulu sova, liggur væl fyri hjá teimum størru at fara út á fótbóltvøllin beint uttan fyri at spæla og fáa fríska luft. Nógv ymiskt hevur verið á skránni hesar dagarnar, Mylnufagnaður hevur verið í KÍ høllini. Hendan morg- unin kom Óli Olsen at lesa ævintýrið hjá H.C. Ander- sen um stoppinálina, sum heldur vildi vera ein seymi- nál, tí hon helt seg vera so fína. Børnini hava sum vera man hugnað sær óført allar hesar dagarnar, men stóra løtan á Mylnufagnaðinum verður fríggjadagin. Tá kemur Karl Martin Sam- uelsen at syngja og spæla, og onkur kemur eisini at læra børnini at dansa línudans. Tá eru foreldur og systkin, ommur og abbar bjóðaði við at hyggja at ymsum, sum børnini fara at framføra á pallinum og annars hugna sær saman við børnunum. Foreldrini hjálpa Hetta er aðru ferð at Mylnufagnaðurin verður hildin. Fyrstu ferð var í fjørð, og tað riggaði so væl, at tey, sum skipa fyri, bein- anvegin gjørdu av royna hetta aftur. - Endamálið við Mylnu- fagnaðinum er sjálvandi at gera nakað nýtt og øðrvísi saman við børnunum. Men av tí at vit Mylnuhúsinum húsast í fýra ymsum hús- um, er hetta eisini eitt fínt høvi hjá børnunum at koma at kenna onkran, sum tey sjálvi skulu ganga á stovni saman við næsta ár, sigur Hanna Thøgersen, leiðari í Mylnuhúsinum, sum er sera fegin um stóru hjálp- ina, tey hava fingið frá for- eldrum og øðrum, sum bæði hava hjálpt vit at gera mat og skipa fyri undir- haldi. KÍ-høllin umskapað til ævintýr- heim Børnin sótu spent og lurtaðu, tá Óli Olsen fortaldi ævintýrið hjá H.C. Andersen um Stoppinálina Børnini hugna sær óført á Mylnufagnaðinum í KÍ høllini Hanna Thøgersen, leiðari í Mylnuhúsinum, fegnast um stóru hjálpina tey hava fingið til Mylnufagnaðin frá foreldrum og øðrum