fríggjadagur 1. juli 2005síða 21

Unglingarnir hjá KÍ vístu, hvussu eitt stríðsavrik verður leverað. Teir fingu tvey av trimum reyð- um kortum í dystin- um, men teir vunnu dystin, og tað var tað týdningarmesta Steypafinala Jákup Mørk Tórsvøllur er í hesum døg- um karmur um rættan steypahýr. Mikukvøldið varð hol sett á eina hend- ingaríka finaluviku, tá KÍ og NSÍ dystaðust um Thomas Dam & Co. steypið. Og hendingaríkur er júst eitt orð, sum eisini hóskar sera væl til dystin. Avgerandi reytt kort Tað var alt fyri eitt greitt, at báðir partar løgdu nógv fyri. Kanska ikki við tí heilt poleraða spælinum, men ferðin varð alt fyri eitt sett í topp, og serliga var tað KÍ, sum royndi at trýsta. Veruligar møguleikar komu teir tó ikki til móti kropssterku NSÍ-mið- verjuni, og spakuliga byrj- aði javnvágin í dystinum eisini at koppa. Á liðnum hjá NSÍ vóru fleiri spælar- ar, sum bæði í ár og í fjør hava vant seg við fótbólt í bestu mansdeildini. Og í fleiri førum tóktist leikferð- in, sum hetta ber við sær, at fara upp um tað, sum klaksvíkingarnir megnaðu. Um miðjan fyrra hálvleik tók ein avgerandi hending seg tó upp. Bogi Løkin hjá NSÍ og Bjarki Vágstún hjá KÍ vóru í hornatøkum í vin- stra borði. Bogi vann frí- sparki, men eftirfylgjandi hevndi hann seg á mót- leikaran, og so hevði dóm- arin ongan annan møguleika enn at draga ostaskorpuna úr lummanum. Mistu fyrimunin Tað skuldi givið KÍ góðar fortreytir at bíta seg veru- liga fastar í dystin, men ístaðin var tað NSÍ, sum svaraði aftur. Hjalmar Dalbúð fann bróðurin, Øssur Dalbúð, við eini djúpari sending, og hóast vinkulin var spískur, so megnaði Øssur at pota í kassan. Runavíkingarnir megn- aðu at halda týdningar- miklu løtun til steðgin, so- leiðis at teir við fyrimuni kundu fyrireika seg til trý korter sum undirmannaðir. Men tann fyrimunurin hvarv at kalla alt fyri eitt, tá komið var út aftur. Eftir bara 28 sekundum lá bólturin í meskunum handan Matthias Samuel- sen, eftir at Jón Jacobsen við einum góðum einmans- avriki hevði álað alt høgra verjuborð hjá NSÍ sundur. Av álvara ein skelkur hjá NSÍ, og tað gekk heldur ikki long tíð, áðrenn KÍ eisini legði seg á odda. Kristoffur Jacobsen hevði stutt eftir útjavningina hótt við drønandi skoti, sum streyk fram við málinum, men hann sveik ikki, tá hann fáar minuttir seinni fekk nýggjan møguleika. Otto Jacobsen varð spældur leysur innan fyri verjuna, og tá hann rullaði tvørturum, var Kristoffur ísakaldur. Ljótt spæl Og so var støðan at kalla vónleys hjá NSÍ. Teir royndu at trýsta, men fyri tað nógva, so vóru tað teir bláu, sum vóru vanda- miklari. Teimum eydnaðist eisini at økja, tá Otto Jacobsen kundi gera sær dælt av verjumistaki, og so lá eitt skrædl í luftini. Millum annað skuldi Kristoffur økt enn meira, tá hann púra leysur rundaði málverjan, men hann spældi ov smartur, tá ein einsamallur verjuspælari stóð á strikuni, og so spurdist ikki mál burtur úr teirri royndini. Og ístaðin slapp NSÍ aftur at trýsta seinastu løt- una. Ikki minst eftir at Bjarki Vágstún varð rikin av vølli fyri at sparka mótstøðumann niður við deyðbóltsstøðu. KÍ fekk eisini eina ávaring, tá Búgvi Olsen smekkaði hálvfluktara á stólpan, og fleiri ferðir var um reppið, at NSÍ kom til veruligar møguleikar. Mál komu tó ikki afturat, men áskoðararnir fingu enn eitt reytt kort at síggja, tá Bjarki Vágstún móti dystarloki fekk sítt næsta gula kort, eftir at hann og Einar Hansen høvdu togast nakað. Og yvir høvur tykist hetta vera ein generellur trupulleiki, tá unglingar spæla. At spælararnir í alt ov stóran mun spæla sera hart og beinleiðis ófanta- ligt. Ofta eisini soleiðis, at teir spælarar, sum hava royndir úr bestu deildini, eru teir, sum ganga á odda í hesum. Ivaleyst sum eitt tekin um frustratión, tá tað ikki altíð er eins lætt at vísa í verki, hví júst tann spælar- in skal spæla í bestu deildini. Men í so máta var finalu- dysturin einki undantak. Og sum heild mundu klaksvík- ingarnir ikki leggja so nógv í hetta mikukvøldið. Teir høvdu vunnið finaludystin móti NSÍ. Kanska ikki við tí heilt poleraða fótbóltsspæl- inum, men teir stríddust manniliga, og sum lið tókt- ust teir eisini betri saman- sjóvaðir enn runavíking- arnir. Kanska nakað, sum besta mansliðið í Klaksvík kundi lært nakað av. Nr. 123 • fríggjadagur • 1. juli 2005 • 79. árgangur • www.sosialurin.fo KÍ-NSÍ 3-1 (0-1) 0-1: Øssur Dalbúð, 43. 1-1: Jón Jacobsen, 46. 2-1: Kristoffur Jacobsen, 52. 3-1: Otto Jacobsen, 72. Dómari: Sune Johansen. Hevði úr at gera við at halda sinnunum á spælarunum niðri. KÍ: Matthias Samuelsen - Steffan Kalsøe, Allan Tungá, Sigmund Jacobsen, Rudolf Eliassen - Kristian Andreasen, Julian Samuelsen, Kristoffur Jacobsen, Jón Jacobsen - Bjarki Vágstún, Otto Jacobsen GK: Bjarki Vágstún, 38., Jón Jacobsen, 46., Kristian Andreasen, 65., Rudolf Eliasen, 75. RK: Allan Tungá 78, Bjarki Vágstún, 88. NSÍ: Tórður Thomsen - Rógvi Nielsen, Jústinus H. Hansen, Einar Hansen, Pætur á Líknargøtu - Debes Danielsen,Búgvi Olsen,Bogi Løkin,Hjalmar Dalbúð - Øssur Dalbúð, Páll M. Joensen GK: Jústinus R. Hansen, Øssur Dalbúð, 43 RK: Bogi Løkin FAKTA UM DYSTIN KÍ-NSÍ 3-1 (0-1): Reydligir steypavinnarar úr KÍ KÍ-liðið, sum altso kann rópa seg steypavinnarar í unglingadeildini 2005 Mynd: Jens Kristian Vang Gjøgnum allar 90 minuttirnar stríddust spælararnir manniliga um hvønn tann einasta bólt. Tað var kanska ikki altíð líka vakurt, men intensiteturin var alla tíðina í hæddini Mynd: Jens Kristian Vang