leygardagur 2. juli 2005síða 12

12 Nr. 124 - 2. juli 2005 NØVN Í VIKUNI Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135 e-mail: maggi@sosialurin.fo Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. Føðingar 21. juni fingu Joan við Neyst og Jan Olaf Michelsen, Tórshavn, eina dóttur. Hon var 50 cm long og vigaði 2910 gr. 22. juni fingu June-Eyð Johannesen og Jóannis Joensen, Hvítanesi, ein son. Hann var 57 cm langur og vigaði 4700 gr. 23. juni juni fingu Ramona og Flemming Petersen, Syðrugøtu, eina dóttur. Hon var 54 cm long og vigaði 3330 gr. 24. juni fingu Marna Joensen og Bogi Slættanes, Argjum, ein son. Hann var 56 cm langur og vigaði 3850 gr. 24. juni fingu Rannvá og Benjamin Gøte, Leirvík, ein son. Hann var 55 cm langur og vigðai 3950 gr. 24. juni fingu Malan Hansen og Eyðfinn Jensen, Tórshavn, ein son. Hann var 54 cm langur og vigaði 3850 gr. 24. juni fingu Miriam og Dan Hjelm, Klaksvík, eina dóttur. Hon var 50 cm long og vigaði 3100 gr. 25. juni fingu Helen Niclasen og Levi Lauritsen, Sørvági, eina dóttur. Hon var 52 cm long og vigaði 3625 gr. 26. juni fingu Joan og Jaspur Tausen, Toftum, eina dóttur. Hon var 46 cm long og vigaði 1890 gr. 26. juni fingu Súnfríð og Rógvi Jacobsen, Toftum, eina dóttur. Hon var 50 cm long og vigaði 2780 gr. 27. juni fingu Marita Hansen og Axel Mc Intosh, Keypmannahavn, eina dóttur. Hon vigaði 3300 gr. og 50 cm long. 28. juni fingu Unn og Gisli Poulsen, Tórshavn, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3300 gr. 28. juni fingu Annika Petersen og Bjarni Árting Rubeksen, Hoyvík, eina dóttur. Hon var 53 cm long og vigaði 3100 gr. 28. juni fingu Jónley og Hans Poulsen, Sørvági, ein son. Hann var 54 cm langur og vigaði 4100 gr. 28. juni fingu Gudny og Jónar Randrup, Hvalba, eina dóttur. Hon var 50 cm long og vigaði 3050 gr. 29. juni fingu Ragnhild og Petur Sigurd Justesen, Klaksvík, eina dóttur. Hon var 51 cm long og vigaði 3985 gr. Leygardagin fyllir fuglfirðingurin Óli Jacobsen hjá Meinhardi á Gull- drangi 60 ár. Pundini tyngja hann ikki, hann er lættur upp á bein, og tú sær hann dagliga ganga túr við hundi sínum Max, ein øgiligur, lág- ur og loðin fýrbeintur skabningur, sum er í ætt við navnframar hundar heilt afturi í Ming-dynastinum í Kina, afturi í fyrndini. Tað er ikki nøkur løtt uppgáva at tosa við ein hund í allari almindiligheit og so enntá á kinesiskum, men Óli og Max skilja hvønn annan, væl at merkja um Max fær sín vilja og tað fær hann altíð "Óli gerst ein býarmynd, líka mikið hvar hann býr", segði systur- dótturin, Hildigun, tá ið hon ringdi og segði frá og bjóðaði í føðingar- dagin. Og rætt hevur hon. Eg minnist hann fyrstu ferð í Fugla- firði fyri mongum árum síðan, og kløn fólk halda sær so væl. Hann er einki broyttur hesi seinastu 30 árini, jú kanska eru hárini fækkað, men sigarettin hongur har enn og tú hoyrir hann langan veg av harkun- um, sum koma av drúgvari og mið- vísari royking. Óli var ein býarmynd í Fuglafirði og altíð sást tú hann við havna- lagið. Hann sigldi í fleiri ár við kubabátunum, og hann hevur verið við øðrum skipum fyrr. Vit hittust fyrstu ferð fyrst í sjeytiárunum, tá ið oyndfirðingar plagdu at lossa sildamjøl í Fuglafirði. Eitt lúsa ar- beiði, tungt og ónossligt, illa lukt- andi, men deiliga fongríkt, hvat peningi viðvíkur. Seinastu fimm árini hava vit ver- ið grannar í Havn. Óli er fluttur til Havnar, er fluttur inn hjá systur- dóttrini Hildigun og manninum Agnar, tey búgva røttu megin í Ovarugøtu í býlinginum Inni á Gøtu, á gomlu torvheiðunum í Hoyvíkshaganum. Og var hann býarmynd í Fuglafirði, so er hann tað eisini í Ovarugøtu. Tú leggur merki til, tá íð hann er burturstadd- ur og tú leggur merki til hann, tá íð hann er úti og svalir, tí á at líta bítska, treiska, men annars góðs- liga, rísna, lágbeinta kinesaran, hvørs miðja næstan tekur í asfaltið og til gongu er hann nógvar ferðir um dagin. Um tað er tubbakið, brent og sogið og andað inn í Guds fríu nátturu, ið dregur ella vælveran hjá hundinum finni eg ongantíð út av soleiðis av álvara, kanska bæði, hví ikki? Og prátini eru nógv vit fáa í tún- inum hjá okkum í Ovarugøtu 1. Hann býr í Ovarugøtu 15, um eg telji rætt. Tað er ikki langt í millum og gjøgnum Óla fylgi eg mangan við, hvat hendir kring landið, hend- ingar sum fjølmiðlarnir ikki taka upp. Óli fylgir væl við, og serliga innan fiskivinnuna og hóast hann nú gongur sum ein spelkin pen- sionistur í Havn, so eru tankarnir við bryggjukant í Fuglafirði, og tú fær at vita um útróður, vánaligan prís á Toftum, og um toskurin tekur í feska gággu ella ræsta gággu, alt eftir hvussu svangur hann er. Vit eru báðir bygdamenn í Havn, eysturoyingar í Havn og Óli fylgir væl við hvør doyr og hvør fyllur í okkara heimaoyggj. Óli setir lív aftur í andlátini í útvarpinum, tí tað eru so nógv har norðuri, sum eg ikki kenni, og kanska lívgi eg hann eisini á hesum økinum, tá ið hann stendur fastur, men tað man vera sjálvdan. Og vit tosa nógv um hvør man roynast frægast, oyndfirðingar ella fuglfirðingar. Í mínum eygum er ongin ivi, heldur ikki í Óla´sa, og vit eru slett ikki samdir um hetta mál, og eg haldi, at eg havi rætt. Og Óli heldur eyga við granna- lagnum, liggur okkurt og flýtur, so sigur hann frá, stendur eitt vind- eyga opið í býlingshúsinum ella okkurt er áfatt, so ger hann vart við tað. Rundurnar í grannalagnum við sigarett og hundi geva okkum eina kenslu av at alt er í góðum hondum. Føroyar eru mangan ov trongar fyri Óla, og so pakkar hann sekkin og fer til stroks. Hann er ein sannur globetrottari og hann plagar at ferðast samn við bróðrinum Jákupi, sum hevur búð niðri í mong Harr- ans ár. Og heim aftur komin er hann fullur av tíðindum av europe- iska meginlandinum ella frá sólríku strondunum fyri sunnan, sum eru fyltar av brúnum holdi, hvørs eggj- andi litur á ein ella annan hátt eigur at órógva sjálvt tann mest forherð- aða ógifta í Føroyum. Hjartaliga tillukku við degnum góði Óli. Vit í Ovarugøtu halda so ótrúliga nógv av tær og gøtan er tómlig, tá ið tú er á ferð. Blíðan byrð og góða eydnu. Heilsan Jústinus Leivsson Eidesgaard Óli hjá Meinhard á Gulldrangi fyllir 60 Nakað herfyri samtykti Sørvágs Kommuna at seta Kjeld Nattestad, at gera ymiskt fyrifallandi arbeiði fyri kommununa í Mykinesi. Kjeld kemur sam- stundis við hetta, at hava umsjón við ognunum hjá kommununi á stað- num. Kommunumaður í Mykinesi Kjeld Nattestad er nýggjur kommunumaður í Mykinesi Mynd: Sørvágs kommuna Heilsudagur fyri alla familjuna Sørvágur: Sunnudagin skip- ar Sørvágs kommuna fyri einum heilsutiltaki, sum er fyri allar borgarar í komm- ununi – og onnur áhugað. Endamálið við tiltakinum er at fáa fólk at hugsa um heilsuna og at fáa tey at røra beinini eina løtu ella báðar tvær. Byrjaði verður kl. 15 við SÍ-húsið, har upphiting verð- ur og borgarstjórin, Jákup Suni Lauritsen fer at siga nøkur orð. Síðani fáa fólk høvið at ganga tríggjar ym- iskar rutur. Tann stytsta rutan – uppá 3 km. – er løgd runt í bygdini, og verður her serliga hugsað um tey eldru og børnini. Hinar báðar ruturnar eru ávikavist 5 og 7,5 km. og eru báðar eftir Bíggjarvegnum – tann styttra út í Breiðá og tann longra oman í bygdina í Bø. Tá fólkið er afturkomið til SÍ-húsið um 16:30-tíðina verður frukt og vatn at fáa. Við hetta høvið fáa eisini allir luttakararnir handað eitt heiðursprógv fyri luttøkuna. Við tiltakið er somuleiðis møguleiki at fáa mált blóð- trýstið, bæði áðrenn og aft- aná gongutúrin. Hetta er fyrstu ferð at Trivnaðarnevndin í Sørvágs kommunu skipar fyri slíkum tiltaki. Óhugsandi er kortini ikki, at hetta verður gjørt aftur tey komandi árini. sb