mikudagur 6. juli 2005síða 24

Hóast hon eigur kanska fleiri heiðurs- merki enn nakar ann- ar, so hevur báts- formaðurin á Jarn- bardi framvegis hug at kappast og at vinna meiri gull og skreyt 6-MANNAFØR KVINNUR Jóannes Hansen Jarnbardur við kvinnu- manning var aftur hesa ferð fyrstur um málið. Munurin aftur til Riddaran var ikki so stórur, sum hann hevur verið hinar ferðirnar. Men bátsformaðurin og róðurs- maðurin á Jarnbardi heldur ikki, at sigurin hjá teimum var hóttur: - Vit vóru fremstar allan vegin. Um orsøkin til at vit ikki vunnu so stórt, sum vit hava gjørt undanfarnu ferð- irnar, var, at vit høvdu minni góðan dag, enn vit hava havt undanfarnu ferð- irnar, ella um tað vóru tær á Riddaranum, sum vóru óførari hesa ferð, enn tær hava verið fyrr í ár, tað dugi eg ikki at siga. Men vit vóru ovurfegnir at vinna, og vit fara at gera okkara fyri, at tað eisini skal eydn- ast hjá okkum í kappingun- um, sum eru eftir í hesum árinum, sigur Jannie Dam Jacobsen, stýrimaður og bátsformaður umborð á Jarnbardi. Sigurin hjá Jannie var serligur á tann hátt, at hetta var 100. ferðin, at hon fekk gullmerki. Tey eru ikki øll vunnin í kappróðri, men nógv tey flestu eru frá sigr- um í kappróðri. Jannie hev- ur spælt hondbólt í Kyndli, fótbólt í HB og flogbólt í Fram. Hvørja ferð hon hev- ur vunnið eitt gullmerki, so hevur hann skrivað numm- ar á, áðrenn hon hevuir hongt tað á veggin. Tí visti hon leygardagin, at talan var um eitt slag av jubileum. - Fyrsta gullmerki í kapp- róðri vann eg á bygdar- stevnuni á Skála í 1996. Tað smakkar eins væl at vinna hvørja ferð. Vit hava allar nógvar royndir. Vit hava einki ímóti at onkur vinnur á okkum. Men so skulu tey gera nógv við venjingina. Vit venja fram- vegis nógv, og vit fara ikki at geva nakað burtur. Vit ætla okkum at stríðast, sigur Jannie Dam Jacobsen, sum eisini er formaður í Róðrarfelagnum Knørri. Í Fuglafirði var røðin, sum hon hevur verið und- anfarnu ferðirnar. Munurin frá Riddaranum og aftur til teir næstu var fleiri báts- longdir. Páll Fangi tóktist hesa ferð eina løtu at skula basa Lómi, men tá ið alt kom til alt, var Lómur tað mesta av einari bátslongd undan Páll Fanga. Søl- mundur var nógv aftastur. Úrslit 1 Jarnbardur 05:03.06 2 Riddarin 05:06.01 3 Lómur 05:12.14 4 Páll Fangi 05:14.15 5 Sølmundur 05:27.21 Todi Jónsson um- hugsar nú sáttmálan við norska Frederik- stad, og týs- ella mikudagin fær norska felagið so endaligt svar FÓTBÓLTUR Jákup Mørk Norska Frederikstad kundi mánadagin breggja sær av, at felagið var komið ásamt við Toda Jónsson um treyt- irnar fyri einum sáttmála. Einum sáttmála, sum í fyrstu syftu bindur før- oyska áleyparan at felagn- um í seks mánaðir, og - um alt gongur eftir vild - síð- ani skal leingjast við tveimum árum. Støðan verður umhugsað Enn er tó ikki leyst og lið- ugt. Tá vit mánakvøldið høvdu orðið á Toda Jóns- son, var hann júst komin heim aftur til familjuna í danska høvuðsstaðnum, og har fer hann nú at umhugsa støðuna. - Felagið og eg eru kom- in ásamt um, hvussu ein møguligur sáttmáli skal síggja út, men enn er und- irskriftin so ikki komin upp á pláss. Eg havi sjálv- andi eitt ynski um fram- haldandi at spæla á høgum støði, men eg fái ikki búð í Keypmannahavn, um eg skal spæla í Noreg, so tað er tað, sum vit nú fara at tosa ígjøgnum um, sigur Todi. Hann sigur tó samstund- is, at soleiðis, sum sáttmál- in er háttaður, so gevur tað honum eitt slag av roynd- artíð í felagnum, og tí noyðist flytingin ikki at verða so stór alt fyri eitt. - Um eg fari, so flyti eg einsamallur til Noregs fyrsta hálva árið. Vit hava gjørt av, at børnini verða so ikki tikin úr skúlanum í Danmark fyrstu tíðina, og so mugu vit heldur vitja hvønn annan hesar mánað- irnar. Men verður talan um enn tvey ár, so verður flyt- ingin helst neyðug, heldur hann. Drillo við tveimum áleyparum Um felagið, sum sáttmálin nú møguliga skal undir- skrivast við, heldur Todi, at talan tykist vera um eitt sera hugnaligt felag. - Tey eru í ferð við at byggja nýtt stadion fyri einar 100 mió kr., so um- støðurnar verða heilt góðar í næstum. Í dag spæla teir tó einum gomlum stadion, men har plaga so at vera eini 8.000-10.000 áskoðar- ar, so atmosferan til dystir- nar er góð. - Sjálvur var eg eisini og hugdi, nú teir spældu sein- ast, og tað tóktist sum eitt sera hugnaligt stadion. Venjari hjá felagnum er navnframi Egil »Drillo« Olsen, sum áður hevur vant norska landsliðið, og Todi dylur ikki fyri, at bara hetta í sjálvum sær er eitt sindur lokkandi. - Hann er jú ein sera kendur venjari, sum eisini hevur fingið góð úrslit. Tað eru so ikki serliga nógvir landsliðsvenjarar, sum tvær ferðir hava vunnið á Brasil, men tað hevur hann altso roynt. Sjálvur havi eg jú eisini hugsað, um eg møguliga skal royna meg sum venjara, tá eg eri liðugur sum spælari, og so kann tað jú verða sera lærurík at spæla undir ein- um slíkum venjara. Stílurin hjá Drillo er annars ofta átalaður, og orð sum tindasvína-fótbóltur og anti-fótbóltur hava verið heft at manninum. Ikki minst gjøgnum tíð hansara á norska landsliðnum, har hann at kalla konsekvent spældi einar sera verju- kenda 4-5-1, har uppspælið at kalla einvíst varð bygt á langar bóltar til høvuðs- sterka álopsspælaran. Men hóast lýsingarnar um spælistílin ikki eru so tiltalandi, so heldur Todi ikki, at talan er um so keði- ligan fótbólt, sum Drillo stendur fyri. - Tað sum eg sá, so var tað ikki verjufótbóltur sum so. Teir spældu eisini við tveimum monnum í álop- inum, so norski landsliðs- stílurin er nokk ikki tað einasta, sum hann dugir. Tað var kanska meira eitt úrslit av realismu, har hann hevði hugsað um, hvussu Noreg skuldi hava møgu- leika at standa seg. So er spurningurin, hvørt Todi og Drillo nú fara at finna saman. Og tann spurningurin verður so svaraður antin týs- ella mikudagin. Frederikstad fær helst svar í dag 100 heiðursmerki á sama veggi Hvørt gullmerki hevur fingið eitt nummar, og leygardagin gjørdist hetta talið trísiffrað hjá Jannie Dam Jacobsen Mynd: Álvur Nr. 126 • mikudagur • 6. juli 2005 • 79. árgangur • www.sosialurin.fo