leygardagur 9. juli 2005síða 14
‹ fyrra síða allar 76 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Nr. 129 - 9. juli 2005
Leygardagin verður Bjarni Jóhan Dan
Holm, lærari sjeyti. Bjarni var føddur í
Hvalba 9. juli í 1935, sonur Thomasiu og
Eliesar Holm.
Bjarni var fyri tí vanlagnu at gerast
faðirleysur longu sum 5 ára gamal, tá ið
pápin Eliesar gekk burtur við "Cherfull"
í Skopunarfirði í 1940, eftir sat mamman
við 4 børnum. Tá á døgum var lítil hjálp
at heinta hjá einkjum, og sá mamman tí
ongan annan útveg enn at lata Bjarna og
elsta beiggjan Petur til ommuna og
abban, meðan tey bæði minstu, Eyðun og
Jóhanna vóru eftir í Hvalba. Bjarni vaks
tískil upp á "Fornarætt" í Trongisvági hjá
ommuni og abbanum. Hóast hann hevði
tað gott, lá longsulin til Hvalbiar og eftir
mammuni djúpt í huga hansara øll barna-
árini. Barnaárini í Trongisvági vóru rík.
Bjarni gekk í skúla, sum hann tekur til, á
"universitetinum á Tvøroyri", fyrst í
barnaskúla, og tá ið evnini at læra vístu
seg at vera góð, helt hann áfram í real-
skúlanum. Eftir skúlatíð var hann trúgvur
hjálpari hjá teim gomlu og í fríløtum
spældi hann sum børn flest, men hevði
serligan tokka til bóltin, vísti seg at hava
gott bólteyga, eitt hann hevur gleði av
enn í dag.
Bjarni hevði og hevur tokka til sjógvin,
men ommuni dámdi einki at Bjarni
skuldi vinna sítt breyð á sjónum eins og
pápin og mammubeiggjarnir. So ístaðin
fór Bjarni til mammuna í Hvalba at
arbeiða í kolinum eftir loknan skúla, og
haðani norð til Havnar á læraraskúla í
1954. Men kolarbeiði steðgaði ikki, tí
hvørja summarfrí, meðan Bjarni gekk á
læraraskúla arbeiddi Bjarni í kolinum, og
vann so mikið, at kamar og kostur kundi
gjaldast í Havn og meira enn so. Skemt-
ari og hjartagóður hevur Bjarni altíð
verið, tá ið hann kom aftur til Havnar úr
kolinum, og hevði vunnið væl av pen-
ingi, fingu vinirnir tað altíð at kenna. Ein
dagin hevði hann keypt sær eina sjoku-
látaplátu og bjóðaði einum vinmanni,
hesin fekk sær ein punt, takkaði fyri og
rætti Bjarna sjokukátuna aftur. Bjarni
svaraði "tvass í teg, tú skuldi hava alla
plátuna og jeg ein punt". Tá vóru eyguni
stór hjá vinmanninum, tí ein sjokuláta-
pláta var kostnaðarmikil mitt í hálvtrýss-
unum.
Hugin til sjógvin hevur Bjarni varveitt
alt lívið. Og tá sjólívið ikki gjørdist veru-
leiki, fekk hann sær bát ístaðin, og í fleiri
enn 20 ár hava skiftivís "Ánaleiti" og
"Róaldsenni" floti við Kongabrúnna.
Túrarnir í Nólsoyarfirði eru ikki so fáir,
har hann hevur funnið sínar fiskileiðir,
eins og hann hevur fylgt ráðum úr undir-
húsinum í Vágsbotni. Báturin hjá Bjarna
er lættur at kenna, tí hann leggur stóran
stoltleika í at røkja bátin. Røkiskapurin
er eitt av eyðkennunum fyri Bjarna. Tað
vitna húsini um, eins og starvsfelagar og
næmingar hansara kunnu vitna um tað
sama.
Bjarni vann sær kunnleika á lærara-
skúlanum og hevði floksfelagar og vinir,
ið kenna hansara trúfesti enn í dag. Hann
var útbúgvin á Føroya Læraraskúla í
1958. Starvaðist í Skopun 1958-60
(fyrstu tíðina einsamallur lærari hjá 101
børnum), á Velbastað 1960-64, í Tórs-
havnar kommunuskúla 1964-68, í Venj-
ingarskúlanum 1968-75 og í Eysturskúl-
anum 1975-96. Hann hevur eisini undir-
víst fleiri vetrar á kvøldskúlanum. Bjarni
fór úr starvi 1.aug 1996. Hann hevur tó
ikki slept skúlanum heilt, tí hvønn mána-
, miku- og fríggjamorgun kl. 7 svimir
hann saman við lærarum í Eysturskúl-
anum. Bjarni er ikki bangin fyri at taka
stór tøk. Í tíðini sum lærari var einki und-
antak í so máta, hann var við til at stovna
Skúlabókafelagið í 1963, skrivaði saman
við øðrum læribøkur til støddfrøði og
lívfrøði, og var millum teir fyrstu, ið
undirvístu í lærugreinunum kunning og
sjómannskapi, tá hesar lærigreinar komu
nýggjar inn í fólkaskúlan. Bjarni hevur
nógv góð minni frá tíðini í ymsu skúlun-
um, og fólkið, hann hevur havt við at
gjørt í og uttan um skúlarnar hann hevur
starvast við, hava so sanniliga eisini síni
góðu minni. Serliga nógvar eru søgurnar
frá tíðini á bygdaskúlunum. Á Velbastað
spældu hann og konan nógv vist, onkur
vil vera við, at Bjarni ikki vann eitt ein-
asta spæl á Jónu allan veturin. Í Skopun
eru ikki mong, ið ikki minnast Bjarna
Holm. Hann fekk sett alla bygdina í
sving. Bygdafólkið marsjeraði heim í
Vatnabyrgi, har fótbóltur var leiktur.
Skopuningar vóru ikki vanir við fótbólt,
so ofta leikaði hart á, so onkur lá eftir á.
Á Herðini gjørdu eldru menninir í
bygdini fimleik, so at gólvið gav seg so,
at forvitnu áskoðarnir í gluggunum vóru
bangnir fyri at allir endaðu í kjallaranum,
og uttanfyri skúlan lógu kommunumenn
á knæ og boraðu við hond stendur í
helluna, so at tey kundu spæla flogbólt.
Netið hevði Bjarni sjálvur keypt og tikið
við til Skopunar. Við hesum flogbólt-
spælinum á Herðini í Skopun, var Bjarni
millum teir fyrstu, ið fluttu flogbólt-
spælið út á bygd í Føroyum.
Sum áður sagt, so hevur Bjarni altíð
havt góðan tokka til bóltspøl. Hann hevur
spælt fótbólt, flestu árini í B36, har hann
var við at vinna meistaraheiti í 1962. Um
hesa tíð arbeiddi hann á Velbastað, so
hann súklaði til Havnar at venja. Í 1962
var hann eisini við Landsliðnum á ferð í
Íslandi. Bjarni spældi í verjuni og ser-
ligar styrkir hjá honum vóru evnini at
lesa spælið og so at hann traff bóltin so
væl. Ta einu ferðina teir vóru undir trýsti
í verjuni, sparkaði Bjarni boltin so langt
og høgt ú føroysku verjuni, at menn vildu
vera við, at flestu íslendingarnir fingu
hald í nakkan sum teir gánaðu, fyri at
halda eyga við bóltinum. Flogbóltur er
væl spælið, ið Bjarna dámar best. Hann
hevur spælt í mong ár, og er "still going
strong". Seinastu mongu árini hevur
hann saman við lærarum spælt hvørt
mánakvøld á Frælsinum, og tá árliga
flogbóltskappingin er millum skúlarnar í
Tórshavn, so verður spælt um Bjarna-
steypið og har er Bjarni fastur fúsur.
Mangt broyttist á tíðini á læraraskúla í
Tórshavn. Men størstu broytingarnar
hendu tó uttan fyri skúlan. Sum hjá so
mongum bygdamonnum í Havn, so gekk
leiðin framvið handlinum hjá Andreasi í
Vágsbotni, og her stóð hon handan
diskin, Jóna, ung og vøkur kramba-
kvinna. Tey høvdu gott eyga á hvør
øðrum, og sum stinnur dansari trein
Bjarni fram fyri Jónu í dansi í Sjón-
leikarhúsinum og so rann saman teirra
millum. Bjarni og Jóna giftust í Tórshavn
26. juli í 1958. Tey hava hildið saman í
góðum eins og tungum løtum, og par, har
álitið á hvør annan og trúskapur sum
teirra, er ilt at finna. Jóna stendur enn í
dag handan diskin í Vágsbotni, ið hon
saman við systkinum hevur tikið yvir frá
pápanum, og hvønn gerandisdag síggjast
tey til gongu á veg til og frá handlinum í
Vagsbotni.
Bjarni og Jóna fingu 4 gentur: Tove ið
er elst, síðani fingu tey Guðrið, ið tey
mistu longu tá hon var hálvtannað ára
gomul, síðani fingu tey Guðrið, ið er
miðlingur og so Anniku, ið er eftirnølari.
Bjarni hevur 8 abbabørn. Og við tí
barnatokka og toli sum hann hevur, eru
tey ótrúliga góð við hann og hann við tey.
Hann hevur havt tey nógv, og eftir at
hann fór frá sum lærari hevur hann nær-
um ogna sína tíð til abbabørnini. Hann
hevur verið heima og passað okkurt
abbabarnið, tá ið mamman er farin aftur
til arbeiðis og ansingin ikki er komin í
rættlag, og gongur ov long tíð frá tí hann
hevur sæð okkurt abbabarnið seinast, ja,
so fer hann at vitja, so at hann fær heilsa
og sæð, at alt er veit væl við. Á hesum
túrum dregur hann tó ikki svart, tí at
døturnar vita væl, at pápanum dámar væl
at fáa sær ein góðan munn, og tær
smæðast ikki burtur sum húsmøður. Fara
døturnar ella svigarsynirnir í hálvt við at
mála, smíða ella okkurt annað, er Bjarni
góður at heita á og veita eina hjálpandi
hond, tí at hegnismaður er hann.
Mamman í Hvalba kendi eisini fløvan av
hjálpsemi hansara. Hvørja feriu var hann
suðuri í Hvalba og hjálpti mammuni at
við tí handaliga arbeiðinum. Mangur
eldri hvalbingur minnist Bjarna í bønum,
í stiga ella á tekjuni hjá Tomasiu.
Nú Bjarni verður sjeyti, er hann
staddur uttanlands saman við konuni
Jónu og døtrunum við familju. Og her
fær hann úr at gera, tí at tá ið abbabørnini
síggja abban, so er "abbon" skjótur at
koma at taka tey og so er hann so sera
góður at heita á hjá abbabørnunum, tað
er ikki nógv, ið "abbon" ikki kann fáa í
lag. Og um mann vil hava eina, fimm ella
sjey bøkur lisnar, ja, so er tað eingin
trupulleiki hjá abbanum.
So Bjarni, takk fyri tað vit hava fingið
og framvegis fáa hvønn dag saman við
tær Bjarni, og vit síggja fram til enn fleiri
góð ár. Takk fyri títt tolsemi, hjálp, gávu-
mildni og at tú altíð setur teg til síðis, so
at tú kann vera ein stuðul hjá okkum.
Tillukku við teimum sjeyti, takk fyri
farið og ynskir um mong, mong fleiri ár
góð ár.
Ynskja
Døturnar við familju
Bjarni Holm sjeyti
NØVN Í VIKUNI
Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135
e-mail: maggi@sosialurin.fo
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar
føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.