hósdagur 14. juli 2005síða 27

Nr. 132 - 14. juli 2005 27 Barnagarðurin í Miðvági liggur ikki langt frá spæliplássinum. Tey hava longu sæð fyrimunin við at hava eitt slíkt spælipláss nær stovninum, og børnini hugna sær - Nú havi eg góða tíð at mála, sigur mið- vingurin, Petur Jacob Haraldsen. Á lista- framsýningini á vestanstevnu lut- tekur hann við 10 listaverkum. Ikki smávegis, tá ein er komin til 81 ára aldur! MÁLNINGALIST Snorri Brend Mynd: Bárður Miðvágur: Ein teirra sum við spenningi sær fram móti einum serstøkum til- taki á vestanstevnuni í ár er Petur Jacob Haraldsen, sum býr við Kirkjar í Miðvági. Á skránna fyri stevnuna er nevniliga sett ein lista- framsýning í Gamla Skúla, og har ætlar hann sær sjálvandi at vera við. - Her frammanfyri mær havi eg átta málningar, sum eg ætli at hava við á framsýningini. - Og helst koma eini tvey verk aftrat, sigur hesin lívsfríski, men kort- ini 81 ára gamli maðurin, nú umboð fyri Sosialin eru komin á gátt. Listaframsýningin í Gamla Skúla, har listafólk úr Vágoynni fara at fram- sýna verk síni, er opin allar stevnudagarnar. Innan og uttan Ein skal ikki hava gingið leingi innanveggja í heim- inum hjá Petur Jacobi fyrr- enn ein sær ein stóran part av tí, sum hann nýtir tíðina til. Í veruleikanum er als ikki neyðugt at fara inn á gátt, tí longu uttanfyri sæst, at her inni býr onkur, sum dámar væl at mála og at skapa. Í einum vindeyga í kjallaranum standa fleiri málningar frammi, so at fólk, sum ganga har fram- við, kunnu gleðast um teir. Og har stendur mín sann eisini eitt modell av Vágoynni, har bæði hús, skip og krígsminnir eru hegnisliga sett upp. Inntil fyri fáum árum síðani var handil í húsinum - Heini Haraldsen's Eftf. - men nú verður handils- hølið ístaðin nýtt sum atelier hjá Petur Jacobi. - Eg plagi at standa her yviri við hurðina, tí her er so gott ljós, sigur hann. Vøkur motiv Í einum øðrum stevnublaði greiddu vit frá listamálara- num, Adolf Johannesen í Hósvík, sum segði at tað vóru óteljandi motiv í hesi vøkru bygdini. Petur Jacob hevur eisini funnið ein hóp av vøkrum motivum í Vágum. Serliga væl dámar honum lands- løgini við Leitisvatn, Tindhólm og Trøllkonu- fingur. - Eg haldi, at vatnið og neystini har eru sera vøkur motiv at mála. Og tað eru eisini teir málningarnir, sum fólki dámar best, sig- ur hann. Hann er sjáldan úti og tekur skitsur, men málar sum oftast eftir fotomynd- um. Hinvegin so er heim hansara eisini á tremur við sera vøkrum portrettum. Máling heldur enn fótbólt Soleiðis sum Petur Jacobi er sagt frá, so hevur hon- um altíð dámað væl at tekna og mála. Pápanum dámdi væl at mála, og ynskti somuleiðis at Petur Jacob og hini børn- ini eisini gjørdu tað sama. At hetta ynskið gjørdist veruleiki sær ein m.a. í tí, at Petur Jacob og tvíbura- systir hansara, Hannemia Joensen í Klaksvík, bæði takast við at mála, hóast komin væl til árs. - Ja, eg kann minnast at pápi næstan ráddi okkum frá at spæla bólt. Hann vildi heldur, at vit nýttu tíðina til at mála í, sigur Petur Jacob við einum brosi á kinn. Eingin føst tíð Hjá listamálarum er ofta so, at teir hava eina ávísa tíð á degnum, har teir føla seg mest inspireraðar at gera tað, sum teimum dám- ar best. Hjá Petur Jacob var tað so, at best lá fyri hjá honum at mála seinna- partarnar. - Vit høvdu jú handilin her. Og var ein løta onkran seinnapartin, so lá væl fyri at mála tá, sigur hann. Síðani tey góvust at handla fyri trimum árum síðani, hevur hann onga fasta tíð, har hann málar í. - Eg havi ongar ætlanir um at gevast at mála. Eg ætli mær at mála so leingi heilsan er til tað. - Heilsan hevur alt at siga, sigur Petur Jacob. - Eg havi luttikið á fleiri framsýningum á vestanstevnu. Eg havi eisini sent málning til framsýningar í Havn. Men tær eru jú sensureraðar, so eg fekk myndina aftur óútpakkaða. Tað er ikki akkurát soleiðis ein ger, um ein vil stuðla listarfólkum, heldur Petur Jacob Haraldsen, sum finnur mong motiv í Vágum ltsvøllin - Mær dámar best at mála Vatnið