týsdagur 9. august 2005síða 20

20 Nr. 148 - 9. august 2005 Ein annars góð kon- sert við Shakin’ Stevens endaði pín- liga, tá ein eitt sindur ov gamal Shakin’ Stevens ikki rakti ein einasta reinan tóna í sínum nýggja hitti "Trouble". Niels Uni Dam nielsuni@sosialurin.fo Áskoðararnir vóru sera nógvir á Vágsbøi framman fyri stóra pallin, tá Shakin’ Stevens sendi Kára Sólstein á pallin at siga fólki, at tey ikki sloppu at taka myndir av sínari hetju. Fólk flentu bara, hildu Kára vera stutt- ligan, og hann mátti endur- taka og hótta við, at mynda- tólini vórðu tikin frá fólki, um tey tóku myndir. Hóast boðini tyktust eitt sindur fjákut og sjálvhátíð- arlig, so var hetta longu gloymt, tá fyrstu tónarnir frá tí væl smurdu rokk’n roll maskinuni brakaðu úr hátalarunum. Bólkurin spældi øgiliga væl, allir í svørtum klædningum og 100% kekkaðir. Tá Shakin’ kom á pallin, fór alt á kók. Fjøldin var tendrað og tyst eftir Shakin’. Hann var væl fyri, og sang væl og dans- aði, sum bert Shakin’ Stevens dugir. Fremsti partur av áhoyr- arunum var fyrst og fremst konufólk 40 ár og eldri, og hetta var akkurát nakað fyri tær, sum ein teirra fortaldi mær aftan á konsertina. Løg, sum "Mary Mary", "Oh Julie", "You drive me crazy" og hansara fyrsta nummar 1 á hitlistanum í Bretlandi "Hot Dog", fingu alt at kóka. Her vóru ótelj- andi kend løg, framførd meistarliga, og við nógvari orku. Shakin’ Stevens svingaði og dansaði, sum ein ungur maður. Men aftan á eina løtu, byrjaði orkan at minka. Bólkurin spældi enn væl, men røddin rakti verri og verri røttu tónarnar. Í einum lagi hvarv Shakin’ av pallinum, meðan bólkur- in spældi víðari eina løtu, um hann fór út at fáa sær ilt, ella okkurt annað at styrkja seg við, er ikki til at vita. Hann megnaði ígjøgnum skránna, uttan at tað gjørd- ist heilt pínligt, men tá hann kom út at spæla eyka- løg gekk verri. Fyrst spældi hann "This Ole House" og tað gekk rímiligt, eingin ivi var um, at hetta var løtan fólk bíðaði eftir, og fólk brølaði við, men Shakin’ ljóðaði slitin. Annað eyka- lag var nýggja hittið hjá Shakin’ hansara tolking av "Trouble" hjá Pink, og nú stóð illa til, tað er ivasamt um Shaky rakti ein reinan tóna í lagnum, og kórrødd- irnar vóru líka falskar. Tað var heilt øgiliga pínligt, og enn verri var, at hann ikki bara gavst, hann spældi enn eitt lag, sum hann kláraði eitt sindur frægari, men slettis ikki væl. Konsertin var góð fyrstu longu løtuna, og gjørdist ikki ordiliga ring fyrr enn í eykaløgunum, men keðiligi endin oyðilegði nógv fyri heildarupplivingina. Niels Uni Dam nielsuni@sosialurin.fo Jákup Marner Anthonius- sen hevur verið frálíka sangrøddin í bólkum sum Blátt og Les Iles Feroes, men áðrenn hetta, var hann við í Science Fiction. Leyg- ardag seinnapart, eitt sindur seinkaðir orsakað av streymsliti á stóra palli- num, fóru Science Fiction aftur á pallin- Eitt sindur eldri og við onkrari útskift- ing, men still going strong. Framførslan gjørdist ein av betru framførslunum á árs- ins Summar Festivali. Konsertin var ein ferð ígjøgnum tilfar hjá Science Fiction, Blátt og Les Iles Feroes, við eini góðari grund av gomlum kendum, kryddraðari við spennandi nýggjum løgum, sum vístu, at hetta eru menn, sum enn duga at skapa góðan tón- leik. Konsertin byrjaði eitt sindur haltandi, fyrsta lagið var rættuliga ringt, og fyrsti tankin hjá mær var, at Ják- up Marner Anthonuissen var versnaður nógv sum sangari. Hetta var tó bert í fyrsta lagnum, longu í næsta lagi var røddin heit, og hann sang aftur sum fyrsta dagin. Hann er væl- signaður við eini ótrúligari songrødd, og hon slapp ordiliga til sín rætt. Nýggju løgini ljóðaðu av Science Fiction, men alíka- væl slettis ikki. Tey vóru nógv meira modernaði og ljóðaðu av 2005, við frekari og meira eksperimenter- andi melodilinjum, sum tó enn vóru sera fangandi. Okkurt av teimum nýggju løgunum, kundi verið bet- ur, serliga "Still standing around" sum hevði fleiri góð elementir, men sum lag virkaði tað rættuliga leit- andi. Í lagnum "Don’t turn the blind eye" varð ein grunn- leggjandi trupulleiki hjá bólkinum sera týðiligur: Teir ensku tekstirnir eru ikki serliga væl skrivaðir, teir tykjast eitt sindur pín- ligir, og hava als ikki sama vakra flótandi mál sum før- oysku tekstirnir. Tí er tað synd, at teir ikki halda seg til føroyskt. Nýggja lagið um Romeo og Juliett, hevur alstórt hitt- potentiali, á hesum lagnum sang Tóra við Keldu við. Hon syngur sera væl, og røddin riggar væl saman við tí hjá Jákup Marner. Hon tyktist tó eitt sindur illa við, av at verða á palli- num framman fyri so nógv- um fólki, og serliga í teim- um pettunum, tá hon ikki sang, visti hon ikki, hvat hon skuldi gera ella kanska ikki gera. Hon var eisini við á gamla lagnum "Like a slave" og á Blátt klassikara- num "Til allar vinir" og "Tú brennir so í mær", og her var syngið við faktorurin høgur. Sum heild var konsertin sera góð, og endin var eitt brak, við tittullagnum á fyrra bandinum "The Runa- ways" og einum "Í skúri/Hesir brimbardu klettar" lagatyssi. Sum fólk dámdu so væl, at tað var spælt umaftur sum eykalag. Shakin’ in Deep Trouble Science Fiction vóru herligir Løg, sum "Mary Mary", "Oh Julie", "You drive me crazy" og hansara fyrsta nummar 1 á hitlistanum í Bret- landi "Hot Dog", fingu alt at kóka