Sosialurinarkiv
Sosialurin 2005-08-09, síða 21
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 9. august 2005síða 21

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 148 - 9. august 2005 21 Straight Ahead var eitt av forvitnisligu nøvnunum, ið fór á pallin á Summarfesti- valinum. Og teir sungu Komið Øll Við og fingu óivað nærum hvønn einasta festi- valgest við sær SUMMAR- FESTIVALURIN 05 Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Klaksvíkingar hava í fleiri áratíggju rópt seg føroyska tónleikahøvuðsstaðin ella føroyska Nashville. Og við rætti. Ì nógv ár eru størstu nøvnini innan tónleik kom- in úr Klaksvík. Og hetta gevur teimum ein gyltan møguleika at grava garvaðar rockarar fram aftur og aftur í ár nýtti Summarfestivalurin hendan møguleikan. Og tá leitast skal aftur í sjeytiárini, so slepst ikki undan Jørgin Dahl. Hesaferð stóð hann á odda fyri Straight Ahead, bólkurin, sum setti standar- din í sjeytiárunum og sum við Veðraplátuni setti sær ein tann størsta varðan í føroysku rocksøguni. Bólkurin hevur ikki spælt nógv, síðani teir fóru hvør til sítt í 1978. Bert einaferð aftur fóru teir á pall, nevni- liga í 1989. Hvat fólk væntaðu sær av gomlu rockveteranunum veit eg ikki. Sjálvandi hava tey flestu hugsað um gomlu slagararnar, so sum Komið øll Við, Tú Veitst og Head- ing for Disaster. Og gomlu hittini – harav okkurt er endurinnspælt av øðrum bólkum- liva enn millum manna, tað gjørdist heilt greitt á Summarfesti- valinum í ár. Streymurin fór Manningin var eitt sindur broytt. Eini 3 av uppruna- manningini vóru við og sjálvandi við Jørgen Dahl í oddinum. Talan var um eina fram- førslu, sum átti stóran part av tí orku, ið skal til slíkan tónleik. Myrki trummuleik- arin setti veruliga dám á. Ikki minst, tá streymurin fór á pallinum og øll orka varð tikin frá bólkinum. Tá tók hann, sum onki var hent, og spældi víðari á síni mongu ásláttursljóðfør, eins og hann eisini var sera dugnaligur at fáa fjøldina við sum heild. Mikkjal Hvannastein er ung-ur guitarleikari, men slapp veruliga at royna seg og fekk rúm og tíð undur fremstu pallperunum. Og hann takkaði við frálíkum guitarspæli. Allar tær góðu gomlu løt- urnar komu aftur við tón- unum frá sjeytiárunum. Og hetta gjørdist ein løta og ein konsert, ið var júst soleiðis, sum slíkar eru og eiga at vera. Nostalgi. Tað er nokk orðið, ið best lýsir løtuna. men hetta er ikki nakað keðiligt, tí tá okkrut gerst nostalgi, so prógvar tað bert, at tað hevur livað og yvirlivað tíðarinnar tonn. Og at tað ikki fór í gloymi- bókina, men heldur hevði egið lív, hóast so mangt annað fór við tíðarstreymi- num og sást ikki aftur. Straight Ahead eiga løg- ini, ið kunnu halda teimum uppi. Og tónleikaliga rigg- aði væl hjá teimum. Stutt- ligt, at tað bar til at hoyra hendan legendariska bólkin enn einaferð. Alt gekk so at siga í eina hægri eind, har sjeytiárini áttu lív í eini stak hugnalig- ari og hugvekjandi løtu á Vágsbø. Niels Uni Dam nielsuni@sosialurin.fo Lawetz spældu rættuliga tíðliga fríggjakvøldið, men alíkavæl var rættuliga nógv fólk savnað í 1000 fermetr- ar stóra flaggsteltinum. Tó ikki nóg nógv fólk til at ljóðmyndin gjørdist nøkur- lunda góð. Teltið hevði ein keðiligan eftirklang, sum fekk flestu bólkarnar, sum spældu har, at ljóða óneyð- uga illa, tó betraðist ljóðið alt fleiri fólk vóru í telti- num. Glaði og festligi poppur- in hjá Lawetz legði upp til, at tónleikurin var hart frá, og hetta fekk ljóðið at versna enn meira. Ljóð- maðurin Alexander Gaard, sum telist millum bestu ljóðmenn í landinum, stríddist fyri at fáa tað at ljóða væl, men til fánýtis. Ringa ljóðgóðskan og tað rættuliga ósjarmerandi um- hørvið í teltinum var ein vána karmur fyri ein av teimum mest spennandi føroysku bólkunum. Men bólkurin kom væl frá upp- gávuni. Spæligleði og góð løg eyðkendu framførsluna. Tónleikurin var eitt sindur 80’ara kendur poppur á ein modernaðan hátt, við tveimum blásarum, tveim- um gittarum, bassi, trumm- um, sangi og kóri, var ljóð- myndinn bæði festlig og stór. Tilfari var nýtt tilfar, og tilfar vit kenna frá Prix Føroyar undankappingun- um í ár og fyrra árið. Serliga vóru tað løgini Completely og Glasbúrið, sum bæði hava verið á 15 teimum bestu, ið fingu lív í áhoyrararnar. Lawetz eru tíanverri ikki so virknir á konsertpallinum, og tað var tí eitt kærkomið høvi at hoyra teir. Hetta vóru áhoyrararnir kanska greiðir yvir, tí teir vildu illa sleppa bólkinum av pallinum aft- ur, og "umaftur" rópini rungaðu í teltinum, men Lawetz høvdu ikki nakað eykalag at spæla, so tað varð av ongum. Øll komu við Festligur Lawetzpoppur Tá leitast skal aftur í sjeytiárini, so slepst ikki undan Jørgin Dahl. Hesaferð stóð hann á odda fyri Straight Ahead, bólkurin, sum setti standardin í sjeytiárunum Glaði og festligi poppurin hjá Lawetz legði upp til, at tónleikurin var hart frá