leygardagur 20. august 2005síða 27
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 157 - 20. august 2005
27
stolt av Afrika
hjá okkum. Ein forloysandi
hending, sigur Ilda flennandi.
Men hon metir ikki, at før-
oysku og donsku myndugleik-
arnir tilvitað seinka um gongdina
at veita útlendingum arbeiðs- og
uppihaldsloyvi. Hinvegin metir
hon, at alt økið tykist vera
ógreitt fyri myndugleikarnar
sjálvar, sum tískil ikki eru nóg
dugnaligir at syrgja fyri eini
smidligari avgreiðslu.
- Eg havi varhugan av, at tey,
sum vara av útlendingaøkinum í
almennu fyrisitingini, royna at
gera sítt besta, men tey vita
snøgt sagt ikki, hvussu tey skulu
bera seg at, og hetta var og er
orsøkin til strævnu bíðitíðina hjá
fleiri útlendingum í Føroyum. Eg
vil als ikki leggja nakran undir at
vilja okkum nakað ringt. Tað
ræður bert um at hækka
tænastuna, slær Ilda fast.
Vandamikið fólkaræði
Í umleið 500 ár hevur heim-
landið hjá Ildu, Kap Verde
oyggjarnar, verið portugisiskt
hjáland, men í 1975 var veitsla á
oynni, tá Kap Verde vann sær
fullveldi og gjørdi enda á sínum
leikluti sum koloni hjá stórveld-
inum Portugal.
Frá 1975 til 1990 var talan um
einflokkaskipan uttan fólkaræði
á Kap Verde. Sami forsetin sat
øll fimtan árini, og somu ein-
staklingar stýrdu landinum.
Fólksins krav um fólkaræði
herdist, og trýstið á stjórnina
vaks alsamt. Í 1990 kom
gjøgnumbrotið, tá fólkaræði á
fyrsta sinni var praktisera, og í
eygunum á umheiminum var
hetta ein gleðilig og stór hending
fyri vesturafrikanska oyggja-
samfelagið. Men sambært Ildu
hevði fólkaræðið á Kap Verde
eisini skaðiligar avleiðingar.
- Vit vóru øll glað fyri demo-
kratiið, men vit gjørdust skjótt
tilvitað um, at avleiðingarnar av
nýggju skipanini als ikki bert
vóru góðar. Skjótt herjaði kaos í
landinum, og sæð í bakspeglin-
um var tjóðin ikki búgvin til
demokrati. Broytingarnar frá at
vera hjáland til fámannaveldi og
síðani til ein demokratiskan stat
vóru helst ov stórar, greiðir Ilda
frá, áðrenn hon heldur fram.
- Teir, sum komu til valdið, tá
demokratiið varð sett í gildi,
endavendu allan okkara sam-
leika. Tjóðsangurin og flaggið
vórðu avtikin, búskaparpoli-
tikkurin og skúlaskipanin vórðu
kollvelt, og skjótt herjaði anarki í
landinum. Allir útlendingar
sluppu t.d. undan at gjalda skatt,
og teir settu seg skjótt á stóran
part av ognunum hjá Kap Verde,
uttan at vinningurin kom fólkin-
um til góðar. Gjøgnum nítiárini
øktist munurin millum rík og
fátøk, og korruptiónin blómaði,
greiðir Ilda frá.
Í eini roynd at stabilisera tjóð-
ina var úrslitið á óskilinum, at
gamli forsetin, sum tók við í
1975, aftur kom til valdið í 2001.
Hesaferð tó undir demokratisk-
um fortreytum, og sambært Ildu
gongur nú aftur rætta vegin hjá
heimlandi hennara.
- Høvuðstrupulleikin á Kap
Verde er fátækradømi, kriminali-
tetur og korruptión. Sjálv eri eg
uppvaksin í eini familju, har
breyð kom á borðið hvønn dag,
og har vit høvdu nóg mikið,
uttan at vit á nakran hátt vóru
rík. Men alt ov stórur partur av
íbúgvunum liva í trongum kor-
um, sigur Ilda.
Ilda greiðir frá, at høvuðsvinn-
ur landsins eru fiskivinna og
landbúnaður. Høvuðsútflutning-
urin eru bananir, kaffi, salt og
tunfiskur, og orsakað av eksot-
isku umstøðunum á oyggjunum
er ferðavinnan eisini í vøkstri,
sigur Ilda.
Stoltur afrikanari
Hóast hon sjálvsagt saknar heim
sítt, eru Føroyar fyribils vorðnar
heim hennara, og hon sigur, at
hon er endaleysa takksom fyri
móttøkuna í Føroyum. Spurd, um
alt veruliga hevur verið ein
dansur á rósum, og um hon ikki
hevur merkt nakað til mentanar-
ligar samanstoytir, mótgongd og
rasismu, yppir Ilda øksl.
- Tað ljóðar kanska býtt at
siga, at tilveran í Føroyum hevur
verið ein dansur á rósum, men eg
havi veruliga torført við at finna
viðurskifti við føroyska sam-
felagnum, sum hava volt mær
trupulleikar. Tvørturímóti eri eg
fyri fyrstu ferð nakrantíð vorðin
stolt av at vera afrikanari. Undir-
lutakenslan, sum ein borgari úr
triðja heiminum hevur, hvarv fyri
fyrstu ferð, tá eg upplivdi eina
heita og hjartaliga móttøku í
Føroyum, sigur vesturafrikanska
Ilda Lómstein at enda.
Næstu ferð:
Rabah Benbakoura
úr Algeria/Belgia
- Vit vóru øll glað fyri demokratiið á Kap Verde, men vit
gjørdust skjótt tilvitað um, at avleiðingarnar av nýggju
skipanini als ikki bert vóru góðar. Skjótt herjaði kaos í landin-
um, og sæð í bakspeglinum var tjóðin ikki búgvin til demokrati
”
- Undirlutakenslan, sum ein borgari úr
triðja heiminum hevur, hvarv fyri fyrstu
ferð, tá eg upplivdi eina heita og
hjartaliga móttøku í Føroyum
”
– Eg meti ikki, at føroysku og donsku myndug-
leikarnir tilvitað seinka um gongdina at veita
útlendingum arbeiðs- og uppihaldsloyvi. Hinvegin
tykist alt økið vera ógreitt fyri myndugleikarnar
sjálvar, sum tískil ikki eru nóg dugnaligir at syrgja
fyri eini smidligari avgreiðslu, sigur vesturafrikanska
Ilda Lómstein, sum hevur búð í Føroyum seinastu
tvey árini
Mynd: Bárður Lydersen