leygardagur 3. september 2005síða 25

Nr. 167 - 3. september 2005 25 Hóast tað neyvan verður roknað við nøkrum skreytum frá okkara monnum hesaferð, so eru tað eisini fronsk við- haldsfólk, sum tykjast stuðla liðnum FJEPPARAR Jákup Mørk/ Álvur Haraldsen Bethune, Frakland: Gjøg- num tíðina hevur føroyska fótbóltslandsliðið vunnið sær hópin av vinum uttan- lands. Smáu oyggjarnar, sum í so nógvar mátar hava bjóðað teimum stóru tjóð- unum av, eru á sín hátt ímyndin av dystinum mill- um David og Goliath. Ein ímynd, ið mest sum altíð vinnur samkenslu og áhuga. Og Frakland er einki undantak í so máta. Eini 20-30 fjepparar sóust so- leiðis longu til fyrstu venj- ingarnar, og spent stóðu hesi og bíðaðu, meðan liðið vandi. At sleppa framat spælarunum, var tó ikki bara sum at siga tað. Trygdin kring landsliðið hevur sjáldan verið so góð, sum er tað á hesi ferðini, og meðan ferðalagið alla staðni hevur eskortu av løgreglubilum og - motor- súkklum, standa vaktar- menn eisini við venjingar- vøllin, soleiðis at eingin av áskoðarunum sleppur inn um gyrðingina. Eftir venjingina góvu føroyingarnir tó loyvi til, at fjeppararnir kundu sleppa so nær stjørnunum, sum tey sjáldan munnu sleppa tað, tá meira navnframar fót- bóltstjóðir enn tann før- oyska vitja. Og serliga mundi ein av fjepparanum vera fegin um hetta høvi. Kvinnan, sum talan er um, hevði gjørt sær eina stóra plakat, har hon hevði savnað myndir av øllum teimum føroysku spælarunum, og gleðin var stór, tá spælararnir ein og ein settu navn sítt á plakat- ina. Og tá hon so eisini fekk loyvi at verða av- myndað mitt í leikarahóp- inum, mundi frøin ongan enda taka. Í øllum førum var orðafloymurin øgiligur, tá myndin varð tikin, og tó at spælararnir ikki mundu skilja stórvegis av hesum, so høvdu teir eisini hug at smílast. So hvør veit, um tað ikki eru fleiri enn bara føroying- arnir á leikvøllinum, sum fara at díkja á Føroyar leyg- ardagin. Kundi hent seg, at stuðulsrópini eisini koma á fronskum - og tey skulu so undir øllum umstøðum vera vælkomin. Franskir føroyafjepparar Hóast fjepparin ivaleyst hevði gjørt sær stóran ómak, so var onkur myndin komin skeivt fyri. Nakað sum føroysku spælararnir hildu vera óføra stuttligt