týsdagur 6. september 2005síða 27

Nr. 168 - 6. september 2005 27 var kanska, at Andrew skuldi vera framrættaði miðvallarin, sum skuldi binda miðvøll og álop saman, og partvíst var hann eisini tað. Men í nógvar miseydnaðist ætlanin, og kanska einamest, tí Andrew ikki er vanur við hendan leiklutin. Eitt sindur óreint kann kanska sigast, at tað vildi verið betri, um Rógvi var maðurin á hesum pláss- inum, men ivaleyst fekk Andrew eisini eitt stórt herðaklapp fyri dystin móti Kypros, har í øllum vón- brotinum um úrslitið kort- ini var ein av føroysku spælarunum, sum tað veru- liga glógvaði í. Hepni ella ikki Hvussu var og ikki, so tókt- ust vertirnir ikki leggja so nógv í, hvørjar trupulleikar føroyska liðið hevði. Frá fyrsta bríksli fóru teir í holt við at skræða bæði miðvøll og verju á føroyska liðnum sundur, og tað gekk heldur ikki so leingi, áðrenn hol kom á. Fyrstu ferðina vóru tað Henry og Makelele, sum kombineraðu seg ígjøgnum høgra verjuborð hjá føroy- ingunum, og tá innleggið so kom, kundi Cisse eitt sind- ur heppið »stútað« bóltin inn við økslini. Seinnu ferðina varð Cisse stungin avstað í okkara vinstru síðu. Hann smekk- aði hart innfyri, og so var Súni Olsen somikið óhepp- in, at hann beindi bóltin meskarnar aftan fyri ein prísgivnan Jákup Mikkel- sen. Tvey mál, sum meira ella minni kunnu skýrast fyri heppin. Og tá Føroyar beint undan 2-0 málinum høvdu sína bestu roynd í øllum dystinum, kundi bent á, at marginalarnir ikki vóru í okkara parti. Men hetta var nú ikki dystargongdin kort- ini. Tí fraklendingarnir kundu og áttu kanska eisini at skora í fleiri øðrum før- um. Ikki minst var Henry stóri syndarin, men eisini Veira og Cisse vóru fleiri ferðir í góðari støðu, men ein stórspælandi Jákup Mikkelsen forðaði tó fyri, at málini gjørdust so nógv fleiri í tali. Eyðsýndur klassamunur Og eftir 2-0 málið, tóku hinir sær so av løttum. Í øllum førum trýstu teir ikki longur eins nógv oman móti føroyska málinum, og í nógvar mátar varð ferðin eisini tikin av spælinum, soleiðis at okkara so dánt megnaðu at fylgja við. Men spennandi gjørdist tað ongantíð. Franski klass- in var alt í verðini ov eyð- sýndur til, at okkara veru- liga kundu muta ímóti, og málið til 3-0 var eisini ein góð undirstrikan av hesum. Hóast Lilliam Thuram stóð hálvskaddur uttan fyri vøllin, høvdu 10 fraklend- ingar ongar trupulleikar móti yvirmannaðu føroy- ingunum. Bólturin varð koyrdur skjótt runt í trygg- um mynstrum, og brádliga breyt Wiltord ígjøgnum okkara vinstra borð, og við eini flatari sending fann hann Cisse, sum bankaði bóltin upp undir tvørttræið. Tá var franska avspák- ingin longu farin ígongd. Zidane, Henry og Thuram vóru allir farnir av vøllin- um, soleiðis at ikki tann smásnuddurin kundi órógva luttøkuna til dystin móti Írlandi. Tí sum onkur franskur tíðindamaður staðfesti eftir dystin, so var tað ikki uppgávan móti Føroyum, sum varð av- gerandi fyri, hvørt Frakland kemur til HM-endaspælið. Tað er ein spurningur, sum dystirnir móti Írlandi og Sveis fara at gera av. Læra enn Sum dysturin spældi av, so ber illa til at staðfesta ann- an veruleika enn tann, sum kann lesast í yvirskriftini. At vit enn ikki hava tað allar minsta orðið at siga, tá stóru tjóðirnar veruliga seta ferð á. Hinvegin er tað eisini ein veruleiki, at vit á heima- vølli hava argað bæði Frak- land, Írland, og Týskland umframt at sama Týskland var illa spert í Hannover á sinni. Partvíst man munurin í hesum dystum tó hava verið ein ávís undirmetan frá mótstøðuni. Tað hendi ikki hesaferð. Fraklendingar fóru kon- sentreraðir inn á vøllin. Teir gjørdu sítt arbeiði 100% til lítar, og hóast sigurin væl og virðiliga kundi verið størri, so mundi tað ikki níva sjálvsálitið nakað ser- ligt. Fatanin var kanska heldur, at var hetta ein av- gerandi dystur, har Frak- land hevði havt tørv á átta málum, so vórðu hesi eisini fingin til høldar uttan stórvegis hóvasták. Og í tí spælinum bar illa til at gera annað, enn bara njóta fronsku fótbólts- framsýningina. Við leiklutum í øllum trimum fronsku málunum, var Djibril Cisse maðurin, sum av álvara søkti føroyska liðið. Her er tað Súni Olsen, sum roynir at steðga Liverpool-framherjanum Tað var rár hending, at føroyingar vitjaðu í franska brotsteiginum. Her er tað Andrew av Fløtum, sum er nær við í seinna hálvleiki, men kringsettur av trimum fraklendingum, eydnaðist ikki at fáa veruligt skot á Hóast tapið, so bilti lagið á føroyska 12. manninum einki. At tapa móti einum liði í altjóða toppflokki er sjáldan nøkur skomm, og tað var tað so heldur ikki hesaferð