mikudagur 7. september 2005síða 17
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 169 - 7. september 2005
17
Óli M. Lassen
Hetta sigur Anfinn Kalls-
berg í viðtalu við Sosialin,
hann sigur eisini at tæn-
astuvinnunar ikki kunnu
liva sítt egna lív, men
mugu avspegla tann eftir-
spurning, ið er hjá pri-
mervinnuni.Tú kanst gott
samanbera almennar- og
privatar tænastur undir
einum Um tænastuvinn-
urnar fara munandi upp-
um tað ið primervinnan
eftirspyr, so er ein skeivur
útviklingur sigur Anfinn
Kallsberg.
Hesar tæn-
astuveitingar mugu fylgja
gongdini hjá primervinn-
uni, bæði tá tað gongur
upp, og so sanniliga eisini
tá tað gongur niður sigur
Anfinn Kallsberg.
Privata tænastu-
vinnan fylgir fram-
leiðsluvinnunum
Á talvuni síggja vit, at
privatu tænastuvinnurnar
fylgja gongdini hjá fram-
leiðsluvinnunum, tó at tað
kann verða ein ávís for-
skjóting tíðarmessiga, men
vísur talvan eisini greitt, at
tað almenna hevur torført
við at tillaga seg til broyttar
umstøður
vísir Anfinn
Kallsberg á.
Tú sært at tænastuvinn-
urnar hava lætt við at koma
við upp, men blíva við at
forseta uppeftir, sjálvt um
primervinnan fer niður.
Hetta síggi eg sum eitt pro-
blem fyri føroyskan búskap
í dag sigur Anfinn Kalls-
berg, og er tað ein skeiv
gongd heldur hann áfram.
Anfinn Kallsberg vísur
eisini á, at tær avtalur í
vøru gjørdar á almenna
arbeiðsmarknaðinum um
lønarniðurskurð, ikki bleiv
normalisera aftur fyrr enn í
1999 - 2000. Og sæst tað
eisini aftur, tá ein hyggur
eftir lønargongdini í sam-
felagnum.
Í hesum tíðarskeiði við
lønarafturhald er lønar-
vøksturin innan tað al-
menna ikki vaksin so nógv,
meðan tann privati sektor-
urin hevur haft eina fram-
gongd. Men eru almennu
lønargjaldingarnar
tey
seinru árini aftur øktar
munandi.
Anfinn Kallsberg vísur á,
at tað nevniliga er hesin
faktorurin millum alment
og framleiðsluvinnuna at
tað er neyðugt, at fáa aftur í
rættlag, nú vit síggja, at tað
er fall í framleiðslulønun-
um, meðan tað er vøkstur í
lønunum innan almennar
tænastur og fyrisiting v.m.;
tað er hetta her vit mugu
fáa balanca aftur í. Uppá
sikt heldur búskapurin als
ikki til hetta sigur Anfinn
Kallsberg.
Uppá fyrispurningin um
hvussu
niðurgongd
í
framleiðsluvinnunum
ávirkar búskapin og fíggj-
arlógina,
sigur
Anfinn
Kallsberg, at hetta ávirkar
okkum sera nógv, fyri tað
fyrsta ávirkar tað handils-
javnan hjá okkum við tað at
vit fáa ein minni útflutning,
og tað er klárt at ein minni
útflutningur og skapan av
útflutningi í útflutnings-
vinnunum gevur ein minni
eftirspurning í samfelag-
num, sigur Anfinn Kalls-
berg, so alt annað líka
skuldi
innflutningurin
minkað tilsvarandi, og tað
vil siga, at øll handilsvinna
og øll avleidd vinna av tíð,
merkir tað beinanvegin.
Men tað ræður um at
hava yvirskot, fyrst og
fremst á einum handils-
javna, einum gjaldsjavna
og síðani at hava yvirskot
faktiskt í øllum liðum, bæði
hjá tí privata og hjá tí al-
menna fyri at hava eitt sunt
samfelag
sigur Anfinn
Kallsberg.
Um eydnast skal at lækka
halli á fíggjarlógini mun-
andi so er fyri tað fyrsta
neyðugt at royna at skapa
fleiri inntøkur til samfe-
lagið og royna at halda
aftur við almennu útreiðsl-
unum sigur Anfinn Kalls-
berg at enda í viðtalu við
Sosialin.
Ov stórur munur millum lønarútgjaldingar
í tænastuvinnunum og útflutningsvinnunum