týsdagur 13. september 2005síða 12

12 Nr. 173 - 13. september 2005 Margreta Vilhelm í Klaksvík, andaðist á Klaksvíkar sjúkrahúsi 11. september, 82 ára gomul. Kistan fer úr kapellinum mánakvøldið klokkan 18. Jarðarferðin verður týsdagin klokkan 13 úr Betesda. Kistan við Ninnu Jacobsen, fyrrverandi lærari, ættað av Kirkju, búsitandi í Hoyvík, fer úr Lands- sjúkrahúskapellinum mánakvøldið klokkan 18. Jarðarferðin verður úr Havnar kirkju týsdagin klokkan 13.00. Sungið verður úr sálmabókini. Tey, ið vilja minnast Ninnu kunnu lata Føroya Felag móti Krabbameini eina gávu. Kistan við Honnu Magnussen fer úr kapellinum á Landssjúkrahúsinum mánakvøldið klokkan 20. Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni týsdagin klokkan 15. Karolina Weihe, fødd Joensen, Sørvágur, fór til gravar úr Kedron mánadagin klokkan 13.00. Andlát og jarðarferðir NØVN Í VIKUNI Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135 e-mail: maggi@sosialurin.fo Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. Sagt verður frá at okkara kæra mamma, omma, vermóður, systir og dóttur Hanna Magnussen andaðist 9. september, 60 ára gomul. Kistan fer úr kapellinum á Landssjúkrahúsinum mánakvøldið 12. september kl. 20.00. Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni týsdagin 13. september kl. 15.00. Fyri tey avvarðandi Vilhjálmur, Elsa, Marianna og Ólavur Kunngjørt verður at Margreta Vilhelm Klaksvík andaðist á Klaksvíkar Sjúkrahúsi 11. september, 82 ára gomul. Jarðarferðin verður úr Betesda týsdagin 13. september kl. 13.00. Vegna tey avvarðandi Odda og Jens Vilhelm Kunngjørt verður at okkara kæra mamma, vermamma, omma og langomma Karolina Weihe Fødd Joensen Sørvágur andaðist á Ellisheiminum í Miðvági fríggjadagin 9. september, 90 ára gomul. Fyri tey avvarðandi Pál, Klæmint og Martha Tøkk Hjartaliga takka vit øllum, sum á ymiskan hátt vístu samkenslu og hjálptu til, tá ið okkara góða mamma, vermamma, omma og langomma Bertha Joensen Fuglafjørður andaðist og fór til gravar. Børnini Dagurin 13. september. Cyprianus, deyður í 258. Hann var sakførari og lærari í Kartago, men 45 ára gamal gjørdist hann kristin og varð tvey ár sinni valdur til biskup. Hann skrivaði nógvar lærubøkur og søgubøkur, og handrit hansara eru týdningarmiklar keldur til søguna hjá fornkirkjuni. Hann var tikin av døgum undir Valerianus keisara. Ein vakran heystardag fyri góðum ári síðani, andaðist mín høgt elsk- aða mamma, 84 ára gomul. Hóast rúm tíð er frá- liðin, nívir sorgin og saknurin er framvegis stórur. Elskaða mamma, tað er við inniligum takksemi í hjarta, at eg siti og minnist aftur á barnaárini og tíðina, ið farin er. Takk fyri allar tær mongu ferðir, tínar signaðu hendur troyst- aðu, leiddu, stuðlaðu og hjúklaðu um mín lítla, hjálparleysa barnakropp. Sera klár eru minnini um tær løturnar sum barn, har tú hvørt kvøld sat við songar- stokkin og segði frá søgum, og tá so eyguni tyngdust av svøvni, bað tú faðir vár, signaði meg og til seinast sang tú góða mamma eg vil sova ella nú dagurin at enda er, so lótust barnaeygu aftur, eymliga kýndi tú barnakinn, og við einum brosi varð eg tryggur leiddur inn í dreymaland. Upp í gjøgnum øll barnaárini var tað tú sum myndaði heimið, pápi hevði sítt starv á sjónum, so tú syrgdi fyri, at vit systkin fingu tað sum vit høvdu tørv á, bæði andaliga og handaliga. Ófør var tú til hendurnar, bæði at seyma, brodera og binda, og var tað ikki so lítið, sum lá eftir teg, nú tú endaði lívsleið tína, hesi minni goyma vit sum dýrgripir. Takk fyri at tú í tolni, trúfesti og kærleika stríddist øll árini frá morgni til myrkurs fyri at skapa trivna, hugna og vælferð í okkara barnaheimi; og síðst, men so sanniliga ikki minst fyri tær bønir tú sendi upp til hin livandi Gud. Eitt sum hevði tín stóra áhuga, var urtagarðurin sum tú var sera glað fyri, og sum tú røkti fyrimyndarliga; serliga var tað rhodondendrontræið við sínum mongu bláu rósum á hásumri tú frøddist yvir, hugnaligt var at støkka inn á gólvið og síggja hvussu tú gleddist yvir at siga frá hvussu nógvar rósur nú vóru á komnar, ella at tú hevði skorið rabarburnar o.s.fr. Urtagarðurin gav tær nógvar ríkar løtur, tú plagdi mangan summardag sita á havabeinkinum og líta á blómurnar, eftir at hava lúka og hampa um, hetta vóru løtur, tá tú kanska hugsaði um barnaárini inni í Skúla, har tú vaks upp ella hendingar á longu lívsleið tínari. 7. september, ein vak- ran heystardag, tá urta- garðurin ílatin í heystar- búna, tá rósurnar á træn- um vóru følnaðar, tá all- ur vøkstur ger seg kláran til vetrarsvøvn, tá flyti- fuglar eru á veg yvir um hav, andaðist mín elsk- aða mamma, lívsleiðin var enda, fjørðurin rógvin, árarnar lagdar inn fyri seinastu ferð, men kortini grønt og vakurt alt árið, hóast tú er farin úr hesum heimi, so eru minnini eftir tær eins og tey grønu bløðini. Takk fyri, at tú var mamma mín. 10. september í fagrasta heystarveðrið var mamma jarðað undir liðini á maka sínum, hóast sorg, fløvaði tað hjartarøtur, at síggja ta stóru mannafjøld sum sýndi mammu tann seinasta heiður, takk fyri øll somul. Eg vil at enda takka øllum tykkum í grannalagnum, sum vóru so góð við mammu, takk til tykkum á Hædd fyri trúfesti ímóti heimi okkara og tit við Sjógv, sum mamma nógvar ríkar løtur hevði saman við. Har eingin grætur og eingin pína er ei myrkar nætur, sum undir homrum her, teg einglar leiða í Harrans blómugarð, og tú skalt eiga so vøkur blomstur har, sum her vit breiða á svørðin fyri tær. Hvíl í friði. Finnbogi Minningarorð um Nicolinu Hansen fødd 21. juli 1920 – deyð 7. september 2004 www.sosialurin.fo