fríggjadagur 23. september 2005síða 3

Nr. 181 - 23. september 2005 3 Stór íslendsk og útlendsk feløg tóku seg saman í bólkar, og tá ið kappingin byrjaði vóru tað fýra ymiskir bólkar við hvør sínum íslendskum banka uppi í. Tey fóru í gongd, og spenningurin var stórur, tí heimskendir arkitektar vildu eisini verða við. Eitt nú var bretski Nor- man Foster uppi í tí eina bólkinum, og franski Jean Nouvel var við í einum øðrum, men báðir snávaðu á vegnum. Norman Foster gav upp á hálvari leið, og ætlanin hjá Jean Nouvel var vald frá áðrenn endaligu avdúkingina. Heim at njóta sigurin Tá ið vinnarin so var kosin mikudagin, var tað projekt- ið hjá Portus Group, sum varð valt, og harvið vóru strikurnar og hugskotini hjá Ósbjørn Jacobsen og starvsfeløgunum staðfest sum tey bestu. – Tað er stuttligt at vinna eina slíka kapping, tí tað hava verið heimskend nøvn innan arkitektur uppi í, men kanska høvdu vit tær bestu íslendsku kontaktirnar. Vit hava millum annað sam- starvað nógv við íslendska listarmannin Ólafur Elias- son um fasaduna á húsin- um, og íslendsku fyritøk- urnar, sum eru við í bólk- inum, eru sjálvandi ein av- gerandi orsøk til, at vit vunnu kappingina, heldur Ósbjørn Jacobsen. Á middegi hósdagin lendi hann aftur í Keyp- mannahavn. Ætlanin var at fara til arbeiðis beinanveg- in, men hann broytti ætlan og valdi at taka frí hós- dagin, tá ið hann eisini kundi halda sín 32 ára føðingardag. – Hetta var ein góð føð- ingardagsgáva at fáa, so nú fari eg heim at slappa av og njóta sigurin, segði Ós- bjørn, tá ið hann var á veg ígjøgnum flogvøllin í Kast- rup. r konserthús rónur Nýggja og stórsligna konserthúsið, sum gøtumaðurin Ósbjørn Jacobsen hevur havt ein týðandi leiklut í at mynda og skapa, liggur út ímóti havinum. Íslendski staturin og Reykjavíkar býur hava tikið stig til at byggja konserthúsið Forhøllin í nýggja konserthúsinum er líka stórsligin, sum húsið annars er Designið av íslendska tjóðarkonserthúsinum og rástevnudeplinum er gjørt við íblástri í stórslignu íslendsku náttúruni við gosfjøll- um, goskeldum, stór- um áum og stórfingn- um fossum. Íslendska náttúran hevur enda- leysar litir – frá skín- andi reyðum til ísblátt – og sjógvurin hóttir stundum við brimi og aldum, og stundum er hann spegilsblankur og róligur. – Vit hava grundað okkara tekningar á íslendsk eyðkenni, men vit hava gjørt tað á ein modernaðan hátt, sigur Ósbjørn Jacob- sen. Konserthúsið liggur á einum framúrskar- andi plássi út ímóti havinum, har heita vatnið hittir kalda Atlantshavið. Bygn- ingurin er sum ein svølgjandi alda ímóti teimum trimum høll- unum á bakkanum. Nýggja konserthús liggur í útjaðaranum av Reykjavík. Fasadan er eitt fjølbroytt ljós- spæl. Innbúgvið vísir skiftið í árstíðunum við ymiskum litum og skapi og skal eisini geva ábendingar um lívð og virksemið í húsinum. Íslendski listamað- urin Ólafur Eliasson hevur sett sítt fingra- merkið á forhøllina og takið, og hann hevur eisini funnið sín íblástur í íslendsku nátturuni. Íslendsk náttúra givið íblástur