Sosialurinarkiv
Sosialurin 2005-10-07, síða 14
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 7. oktober 2005síða 14

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

14 Nr. 191 - 7. oktober 2005 Herfyri byrjaði nýggi fútin, Karen Marie Olesen, í starvinum. Hon sigur, at tá ið hon fekk tilboðið um at gerast fúti í Føroyum, ivaðist hon ikki í at taka av FÚTIN Terji Nielsen terji@sosialurin.fo Millum føroyingar er tað ikki nøkur loyna, at fráfarni fútin ikki var serliga sjón- ligur, og tað var sjáldan, at hann var at síggja og hoyra í miðlunum. Nýggi fútin sigur seg hinvegin verða opna av náttúru, og tí kunnu vit vænta okkum ein meiri opnan fúta næstu fimm árini. Verið víða Karen Marie Olesen er uppvaksin á landinum í Jútlandi, men flutti sum 18 ára gomul til Århus, har hon las løgfrøði. Eftir lokna útbúgving fekk hon starv hjá løgregl- uni í Esbjerg, og har starv- aðist hon í fýra ár sum løg- reglufulltrúi. Seinni kom Karen Marie Olesen at starvast hjá ríkisløgregluni í Keypmannahavn. Nýggi fútin í Føroyum hevur eisini starvast hjá løgregluni í Svendborg, í Nakskov og hesi seinnu árini hevur hon verið vara- fúti á Frederiksberg. – Eg havi verið víða um, men eg havi allatíðina, síð- ani eg flutti úr Esbjerg, havt fastan bústað á Frederiks- berg, og maðurin hjá mær hevur eisini allatíðina búð har, sigur Karen Marie Olesen. Vitjað fleiri ferðir í Føroyum Nú Karen Marie Olesen er komin til landið at røkja nýggja starvið hjá sær, er talan ikki um fyrstu vitjan- ina hjá henni í Føroyum. – Eg havi vitjað í Føroy- um fleiri ferðir, tí eg ein av mínum vinum frá lestrar- tíðini hevur arbeitt í Føroy- um í fleiri ár, og hana havi eg vitjað mangan. Somu- leiðis havi eg arbeitt í Før- oyum í eitt stutt tíðarskeið frá januar til august í 1997. Tað var í sambandi við skipamálini, greiðir Karen Marie Olesen frá. Fútin sigur, at henni hev- ur altíð dámt væl í Føroy- um, og bæði hon og maður hennara eru náttúrufólk burturav, og teimum dámar væl at ganga túrar úti í nátt- úruni. – Eg havi áður, tá ið eg havi vitjað í Føroyum, verið túrar við gongufelagnum í Havn, og tað fari eg ivaleyst eisini at gera, nú eg eri flutt hagar. Men maður mín og eg havi eisini gingið túrar í føroysku náttúruni einsa- møll, sigur Karen Marie Olesen. Góðar umstøður Hesar fyrstu dagarnar, eftir at hon er byrjað í nýggja starvinum, hevur Karen Marie Olesen, verið á vitj- an hjá løgregluni kring landið. Enn er hon ikki komin allan vegin runt, men hon sigur, at eftir hennara tykki eru umstøð- urnar hjá føroysku løg-regl- uni góðar. – Sum so líkjast politi- støðirnar her á landi teim- um flestu donsku, og tað sama er galdandi við arrest- ini í Jónas Broncksgøtu í Havn, sigur Karen Marie Olesen. Nýggi fútin heldur tó ikki, at hon enn dugir at siga so nógv um føroysku løgregluna, tí at hon hevur verið her so stutt, at hon ikki enn er komin inn í tingini, sum hon málber seg. Karen Marie Olesen leggur tó afturat, at tað tykist tó fyri henni, sum um føroyska løgreglan er ógvu- liga væl skipað. Kynið ongan týdning Spurd, um tað er nakar munur á at hava ein kvinnu- ligan ella ein mannligan fúta, sigur Karen Marie Olesen, at tað heldur hon ikki. – Í mínari verð er tað soleiðis, at øll eru ymisk, bæði mannfólk og konu- fólk. Øll mannfólk eru ymisk, og øll konufólk eru ymisk. Tí vil tað altíð verða munur á fólki, men eg trúgvi ikki, at kynið hevur nakran týdning í hesum starvinum, sigur hon. At talan er um ein dana heldur enn ein føroying, dugir Karen Marie Olesen heldur ikki at síggja hava nakran týdning. Hinvegin er tað ivaleyst ein ávísur munur á at verða fúti í Føroyum enn í Dan- mark, tí sum tey flestu óivað vita, so eru Føroya tað friðarligasta politiøki í ríkinum. Opin fúti Mogens Nepper Christen- sen, fráfarni fútin, var mill- um manna ikki kendur sum ein fúti, ið tú hoyrdi ella sá nógv til. Hann var sjáldan frammi í miðlunum og var ógvuliga lítið sjónligur. Men nýggi fútin tykist ikki verða eins afturhaldandi sum undangongumaður hennara. – Av náttúru eri eg eitt ógvuliga opið menniskja, haldi eg sjálv, og tað fer vónandi at seta sín dám á mítt yrki her í Føroyum. Tað er eisini umráðandi at duga at tosa við fólk í ein- um slíkum starvi, og tað meti eg sjálv, at eg dugi, sigur Karen Marie Olesen. Størri umsitingarligar avbjóðingar Tað er nærliggjandi at hugsa, at Karen Marie Olesen, sum hevur starvast á Frederiksberg seinnu árini, fer at sakna eitt sindur av spenningi, nú hon er komin til friðarligu Før- oyar, tí á gamla arbeiðs- plássinum vóru ivaleyst nógv spennandi og umfat- andi sakarmál. Men nýggi fútin sigur, at nú verða tað bara meiri spennandi á onkrum øðrum økjum. – Her í Føroyum eru kanska ikki so nógv stór sakarmál, men hinvegin nú Ein meira opin fúti – Av náttúru eri eg eitt ógvuliga opið menniskja, haldi eg sjálv, og tað fer vónandi at seta sín dám á mítt yrki her í Føroyum, sigur Karen Marie Olesen, sum væntandi verður ein meira opin fúti enn undangongumaður hennara. Mynd: Jens Kr. Vang