fríggjadagur 21. oktober 2005síða 14

Durita L. Jóansdóttir. B.A. Universität Bremen 1. partur Tað er sera spennandi at fara sum gestalesandi til annað land. Tað ber ikki til, hugsaði eg, at hava lisið "European Studies" bert í Århus, uttan at hava verið í einum av teimum stóru lond- unum, sum hava havt so nógv at týða fyri gongdina í ES. Tí eri eg nú í Bremen, hetta er mítt sein- asta lestrarhálvár, áðrenn eg fari at skriva spesialið. Hví Týskland? Eg valdi Týskland mest av praktiskum orsøkum. Eg vildi læra eitt annað europeiskt mál enn enskt. Menniskjalyndið er nú einaferð so, at ein hevur hug at velja tað, sum liggur tætt at egnum mentaliteti og royndum. Sjálvt um eg ikki havi gjørt nakað serligt við týska málið í fleiri ár, so helt eg, at hetta málið kann ikki vera so torført at fáa á glið aftur, tí eg var nú ikki heilt eiðasør í týskum í studentaskúl- anum í Hoydølum. Franskt havi eg eisini havt, men ikki í sama mun. Onkursvegna havi eg ein barnsligan óvilja ímóti at læra franskt. Søgurnar siga, at frans- menn bert vilja tosa franskt, tað kann ein føroyingur, sum er tvungin til at tosa alt annað enn sítt egna móðurmál við fremm- ant fólk ikki lata sær lynda. Ein sannroynd er, at minni málið hjá einari tjóð er, sum t.d. teirri føroysku, tess fleiri mál noyðast vit at læra okkum, um vit vilja klára okkum í alheims- høpi. Hetta vísir, hvussu týdning- armikið tað er hjá føroyingum at halda fast um at læra seg fleiri fremmand mál og ikki bert enskt. Tað er t.d. einki sum bendir á, at tað er ein vilji millum limalond- ini í ES at gera enskt til einasta almenna arbeiðsmálið hjá sam- veldinum. Í dag eru bæði franskt, týskt og enskt ES-arbeiðsmál. Ein kann halda, hvat ein vil um mál sum danskt, týskt, spanskt - enntá franskt - í skúlanum, men við hesum mongu málum fær ein innlit og atgongd til stóran part av einum sera málríkum Europa. At tala týskt Tó, komin til Týsklands er tað ikki heilt so lætt brádliga at skifta til at tala týskt. Allar bend- ingar og fyrisetingar skulu terp- ast umaftur. Ringt er eisini at minnast kynið á navnorðum, um sagnorðini eru sterkt ella veikt bend, leyst ella fast samansett, og eftir hvørjari bending lýsingar- orðini leggja seg eftir. Einasta loysn er at fáa loyst tungubandið og royna at nýta tær fáu glosur- nar, eg enn kann minnast. Eg royni sum frægast ikki at gera ov nógvar eykasetningar og serliga innskotnar setningar. Mín góði lærari í týskum á hástig í studentaskúlanum, André Niclasen, hevði kanska ikki verið so fegin um málfimi mítt í hesi skiftistíð, men týskarar eru kort- ini sera nøgdir við tað, sum eg sigi. Eg eri so heppin at búgva saman við 5 týskarum, sum altíð eru fúsir til ikki at tosa enskt við meg. Tað bøtir væl um mínar innlæringarmøguleikar, at mest- sum hvør ein sending í sjónvarp- inum er á týskum, alt verður synkroniserað. Undirtekstir finnast ikki. "Mein Name ist Bond, James Bond!" Eg má hinvegin viðganga, at tað hevur ikki heilt ta somu effektina 14 Nr. 201 - 21. oktober 2005 Lesandi í Týsklandi Vakurt er at síggja øll trøðini við áarbakkan spegla sær í einari av mongu áunum í Bremen ein sólríkan heystardag Durita L.Jóansdóttir,úr Havn,B.A.í fjølmiðlavísindi,lesur nú "European Studies" við Aarhus Universitet.Hon er gestalesandi við Universität Bremen og greiðir frá,hvussu tað er at finna seg til rættis í einum nýggjum lestrarumhvørvi nú beint eftir týska valið.