hósdagur 26. oktober 2000síða 3
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Tórbjørn Jakobsen,
landsst‡risma›ur,
heldur ikki, at ta›
ver›ur torført at
finna eina loysn á
málinum vi› styttu
lestrartí›ini á stu-
dentaskúlum og HF-
skei›um. Næmingar
mótmæltu hesum
t‡sdagin, og lærarar
stu›la næmingum í
kravinum um longri
lestrartí›
LESIFRÍTÍ›
Stefan í Skorini
Í gjár handa›u næmingar á
studentaskúlunum og HF-
skei›unum kring landi›
landsst‡rismanninum
í
undirvísingarmálum
eitt
mótmælisskriv. Savna›ar
vór›u 700 undirskriftir til
skrivi›. Sí›ani var› skipa›
fyri mótmælisgongu frá
skúlanum í Hoydølum ni›-
an í Undirvísingar- og
mentamálast‡ri›, har næm-
ingarnir handa›u Torbirni
Jakobsen undirskriftirnar.
400 næmingar vóru vi› í
mótmælisgonguni.
Í skrivinum stó›, at
“undirrita›u næmingar í
M i › n á m s s k ú l u n u m
mótmæla har›liga, at lesi-
frítí›in er stytt ni›ur í so at
siga einki”.
Víst ver›ur á, at í sein-
asta skúlaári var sí›sti
skúladagur hjá bæ›i stu-
dentum og HF-arum 28.
apríl. Hetta skúlaári› er
seinasti skúladagur hjá HF-
arum 30. mai, og fyrsti
próvtøkudagur er 1. juni.
Hjá studentunum endar
undirvísingin 8. juni, og
fyrstu próvtøkudagur ver›-
ur 11. juni.
Eingin broyting er í
skrivligu próvtøkunum, i›
vera sum í fjør. Munurin frá
í fjør er tann, at nú skulu
næmingarnir aftur í skúla í
tíggju
dagar
eftir
ta
skrivligu próvtøkuna. Í fjør
var› ikki fari› í skúla eftir
skrivligu royndirnar. Ta ›
eru hesir tíggju dagarnir,
sum strí› nú er um.
Sinna›ir at finna eina
loysn
Tórbjørn Jakobsen, lands-
st‡risma›ur, sigur seg av-
gjørt vera sinna›an at finna
eina loysn, sum allir partar
kunnu gó›taka.
- Ta› sn‡r seg um tí›ina
millum ta skrivligu og ta
munnligu próvtøkuna, har
næmingarnir skulu í skúla
aftur í tíggju dagar, men
lesití›in er stytt líka nógv,
sum frálærutí›in er longd,
sigur Tórbjørn Jakobsen.
- Orsøkin til hetta er, at
ta› hevur veri› ein ten-
densur í londunum kring
okkum at skipa ta› solei›is.
Ta› er eisini gjørt her, tí ta›
ver›ur hildi›, at ta› gagnar
næmingunum at fáa tíggju
dagar í frálæru afturat.
Hesum eru næmingarnir
og lærararnir tó ikki samdir
í, tí teirra vilji er, at hesir
tíggju dagarnir ver›a settir
av til lestrarfrí hjá næming-
unum, so teir kunnu fyri-
reika seg til próvtøkurnar,
sum standa fyri framman.
Tórbjørn Jakobsen vísir
á, at me›an næmingarnir
vilja hava fleiri dagar at
lesa í, hjá lærarunum sn‡r
ta› seg hjá lærarunum
kanska líka nógv um at
hava frí í tíggju dagar vi›
løn.
- Sum eg síggi máli›, so
er ta› serliga ein trupulleiki
hjá HF-arum, sum skulu
upp í so nógvum lærugrein-
um í so stutta tí›, men hjá
studentunum skuldi ta›
bori› til at lagt hetta til
rættis, tí teir hava tríggjar
vikur til tríggjar próvtøkur,
og ta› er ein um vikuna,
sigur Tórbjørn Jakobsen.
- Nú mugu vit loysa
henda trupulleikan saman.
Vit halda, at ta› skulu vera
tíggju dagar vi› undirvís-
ing, me›an næmingar og
lærarar halda, at eingin skal
vera. Vit eru sinna›ir at
gera naka› vi› trupulleik-
an. Ta› er møguligt, at ta›
er ov nógv at taka allar
tíggju dagarnar í einum.
Tórbjørn sigur at enda, at
hann dugir væl at síggja
trupulleikan hjá næming-
um, sum fáa frí fríggjadag
og skulu upp í eini stórari
lærugrein mánadag.
Lærararnir stu›la
Yrkisfelag studentaskúla-
og HF-lærara sigur í tí›-
indaskrivi, at teir “stu›la
fult út mi›námsskúlanæm-
ingunum í kravi teirra um
longri fyrireikingartí› til
munnligur próvtøkurnar”.
Víst ver›ur á, at felagi›
hevur sent undirvísingar-
og
mentamálast‡rinum
skriv stutt eftir summarfrí-
tí›ina, har mótmælt var›
tí›arætlanini
fyri
hetta
skúlaári›.
Sagt ver›ur í skrivinum,
at “munnliga próvtøkuætl-
anin, i› Undirvísingar- og
mentamálast‡ri› hevur lagt
til rættis, er álvarsligt brot á
galdandi si›venju, tekur
grundarlagi› undan seriøs-
ari próvtøku og er í strí›
vi› studentaskúla og HF
próvtøkukunnger›irnar.
Kravi› hjá lærarunum er,
at “vent ver›ur aftur til
gomlu skipanina vi› lesití›,
tí hvørki næmingar, lærarar
ella próvdómarar kunnu
liva vi› n‡ggju próvtøku-
ætlanini”.
Næmingarnir vísa á, at
teirra fyrireikingartí› er alt
ov stutt, og tí ber ikki til hjá
teimum
at
koma
væl
fyrireika› til próvtøkuna.
Í mótmælisskrivinum er
ein innilig áheitan um at
broyta avger›ina, tí orsaka
av hesum vi›urskiftum
ver›ur ta› trupult at fáa eitt
hei›urligt úrslit, i› n‡tast
kann til ví›ari lestur.
Tórbjørn Jakobsen fegn-
ast annars um, at næmingar
skipa fyri mótmælum, og
heldur ta› vera positivt, at
ungdómurin fer í krav-
gongu, tá okkurt í skipanini
gongur teimum ímóti.
Hann væntar, at funni›
ver›ur fram til eina loysn á
málinum skjótt.
Máli› kann
loysast
Tórbjørn Jakobsen, landsst‡risma›ur, vi› teimum 700 undirskriftunum, sum vór›u honum
handa›ar av ónøgdum næmingum
Mynd: Jens Kr. Vang
Nr. 206 - 26. oktober 2000
5
4
Nr. 206 - 26. oktober 2000
Lagdar eru fram
grafiskar myndir eftir
føroysk listafólk.
Hvørt ár fáa listafólk
møguleika at n‡ta
verksta›in í
Listaskálnum og
ver›a úrslitini fyrst
og fremst bo›in
limum Listafelagsins
LIST
Dagfinn Olsen
Leitar ein sær í Listaskálan
í Havn, so kemur ein í for-
høllini fram at einum long-
um bor›i. Har liggja n‡ggj
grafisk verk eftir nøkur av
fremstu listafólkum í Før-
oyum í løtuni.
Vanligt er, at nøkur
myndlistafólk árliga sleppa
at n‡ta grafiska verksta›in,
i› kn‡ttur er at Listaskálan-
um. Úrsliti› av av hesum
ver›ur so fyrst og fremst
selt limum Listafelagsins.
Umbo›a› á langa bor›in-
um í forhøllini eru t.d.
Olivur vi› Neyst, Anker
Mortensen, Bár›ur Jákups-
son og Rannvá Konoy.
Zacharias Heinesen hev-
ur eisini veri› umbo›a›ur,
men verk hansara eru nú
útseld.
Verkini kosta eini 300
krónur. Vanliga eru prísurin
á slíkum verkum eini 1200
krónur.
Litprent í Listaskálanum
Polterabend
endar
í rættinum
Ein ógvusligur polter-
abend í Vordingborg
enda›i vi›, at brú›góm-
urin breyt beini› og
mátti fara haltandi vi›
høkjum til altars dagin
eftir. Nú krevur ma›urin
endurgjald frá teimum,
sum skipa›u fyri hesum
polterabend.
Ta› er fyrstu fer› í
danskari rættarsøgu, at
eitt mál um stuttleika og
ábyrgd í sambandi vi›
ein polterabend kemur
fyri í rættinum.
Seks starvsfelagar og
stjórin hjá unga mannin-
um skipa›u fyri stutt-
leikakvøldinum dagin
fyri, at hann skuldi gift-
ast. Eitt av tiltøkunum
hetta kvøldi› var, at teir
ætla›u
at
draga
brú›gómin upp í ein
krana, men ta› vildi
hann ikki og setti føtur í
spenni. Endin var, at
me›an teir sjey mennin-
ir royndu at noy›a
brú›gómin upp í kran-
an, breyt hann beini›.
Nú krevur ma›urin,
sum forrestin var› giftur
í øllum gó›um, endur-
gjald fyri pínu, mista
inntøku og møguligt
varandi mein av tilbur›-
inum.
Dómur væntast í mál-
inum um jóltí›ir.
ek
Sey›as‡ning
í
Haraldsundi
Haraldsund: Bygdafel-
øgini Ljósi› og Vestur-
skin í Kunoynni skipa
aftur í ár fyri sey›a-
s‡ning.
S‡ningin, sum ver›ur
í sey›ahúsinum fyri
sunnan í Haraldsundi,
ver›ur hildin leygardag-
in 11. november og byrj-
ar klokkan 10.00.
Um kvøldi› ver›ur
døgur›i í bygdahúsinum
í Haraldsundi fyri fjall-
monnum í Kunoy og
hagast‡rinum í oynni.
Fríggjakvøldi›
fyri
ver›ur
skipa›
fyri
hugnakvøldi í bygdar-
húsinum í Kunoy og
skránni er millum anna›
burturluting og undir-
hald.
– Ta› kemur slett ikki
uppá tal at ganga
krøvunum á møti,
sigur Karsten Han-
sen, fíggjarmálará›-
harri
Ta› er framvegis ongin
loysn í eygsjón í trætuni
ímillum Fíggjarmálast‡ri›
ø›rumegin og Skipara- og
Navigatørfelagi› hinumeg-
in um lønina hjá yvirmonn-
unum, sum skulu sigla vi›
n‡ggja
vaktarskipinum
Brimli.
Ta› einasta, sum bæ›i
Karsten Hansen, fíggjar-
málará›harri, og Ellintur
Abrahamsen, forma›ur í
Skipara- og navigatørfel-
agnum, eru hjartans samdir
um, er, at ta› stendur í botni
og at ongin loysn er í
eygsjón.
Krevja hægri løn
Sum kunnugt er ta› lønin
hjá teimum, sum skulu
sigla vi› Brimli, sum
ósemjan ímillum Fíggjar-
málast‡ri› og manningar-
feløgini sn‡r seg um.
Í sáttmálunum ímillum
manningarfeløgini
og
Fíggjarmálast‡ri› um teir,
sum sigla vi› Vaktar- og
Bjargingartænastuni, stend-
ur, at kemur n‡tt skip í flot-
an, skal ta› samrá›ast um,
hvørja løn, manningin skal
hava.
Men hesar samrá›ingar
hava ikki ført til naka› og
nú er stø›an fullkomiliga
fastlæst, og tá i› Sosialurin
fór til prentingar í gjár var
ta› onki, sum bendi á, at
nøkur loysn var í eygsjón, tí
onki samband er ímillum
partarnar.
Ta› er serliga ímillum
Skipara- og Navigatørfel-
agi› og Maskinmeistarafel-
ag ø›rumegin og Fíggjar-
málast‡rinum hinumegin,
at ósemjan er stór.
Starvsmannafelagi›, sum
hevur dekkararnar undir
sær, er eisini í samrá›ing-
um vi› fíggjarmálast‡ri›.
– Vit eru ikki samd, men
tær samrá›ingarnar ganga
sína gongd. Og eg vænti
ikki, at vit fara at enda í
eini so vónleysari stø›u vi›
Starvsmannafelagnum,
sum vit eru enda› í vi›
Skipara- og Navigatørfel-
agnum og Maskinmeistara-
felagnum, sigur Karsten
Hansen.
Slett ikki uppá tal
Hinvegin heldur Karsten
Hansen, at lønarkrøvini frá
navigatørunum og maskin-
meistarunum eru so ógvus-
lig, at ta› ber ikki til.
– Talan er um lønarkrøv
uppá 30-40% og ta› kemur
slett ikki uppá tal.Tey ver›a
ikki so frægt sum tikin til
vi›ger›ar, sigur Karsten
Hansen.
– At gingi› slíkum krøv-
um á møti hev›i veri› ein
áheitan til feløgini á ar-
bei›smarkna›in um at seta
lønarkrøv fram í úrtí›, tá í
tey halda seg hava fingi› ov
líti› í teimum vanligu sátt-
málasamrá›ingunum, og
ta› ber ikki til.
– Ta›, sum hetta sn‡r seg
um, er, at feløgini vilja
brúka Brimil sum jarnbrot
fyri at fáa eina munandi
lønarhækking, eisini hjá
teimum, sum sigla vi›
Tjaldrinum. Vit hava fingi›
at vita, at feløgini krevja, at
teir, sum sigla vi› Tjaldrin-
um skulu fáa somu løn sum
teir vi› Brimli, og slík
mannagongd kann ikki
gó›takast.
Hinvegin sigur Ellintur
Abrahamsen, at ta› er so
lítil munur á lønunum hjá
yvirmonnunum
og
hjá
dekkarunum, at ta› er
ney›ugt at fáa vi›urskiftini
í rættlag.
– Í 1977 var skiparalønin
runt rokna› yvir 50% hægri
enn hjá einum dekkara. Í
dag er hesin munur mink-
a›ur ni›ur í nøkur og 20%
og ta› er alt ov líti›. Nú eru
vit komin í ta stø›u, at yvir-
menninir á Vaktar- og
Bjargingartænastuni fáa ta›
sama í bruttoløn, sum yvir-
menn uttanlands, sum vit
kunnu samanbera okkum
vi›, hava eftir í løn, tá i›
skatturin er goldin, og ta›
ver›ur als ikki gó›tiki›.
Karsten Hansen vi›gong-
ur, at lønin hjá yvirmonn-
unum er ikki gó›.
– Men ta› er ikki eitt mál
sum skal loysast nú. Ta ›
skal loysast undir vanligum
sáttmálasamrá›ingum.
Hann ásannar, at Brimil
er størri, krevur meiri
manning, er betri útgjørdur
og hevur størri maskinu
enn Tjaldri›, so fíggjar-
málast‡ri› er sinna› at
geva teimum ískoyti fyri
ta›. Hvussu gott tilbo›i› er,
vil hann ikki siga. Ellintur
Abrahamsen sigur, at til-
bo›i› frá Fíggjarmálast‡r-
inum kann slett ikki gó›-
takast.
Enn er ongin fundur av-
tala›ur ímillum fíggjar-
málast‡ri› og feløgini.
Ellintur Abrahamsen vís-
ir á, at ta› stendur í sjólóg-
ini, at ta› er rei›arin, sum
skal syrgja fyri, at skrivlig
avtala er vi› teir, sum skulu
manna eitt skip.
– Tí er ta› Fíggjarmála-
st‡ri›, sum skal kalla sam-
an til fundar. Men Karsten
Hansen sigur, at enn er onki
at halda fund um.
Brimil: Eingin loysn í eygsjón
Nøkur av kendastu
listafólkunum í Føroyum
hava veri› í grafiska
verksta›num í Listaskálnum.
(Mynd: Dagfinn Olsen)
Enn er púra óvist, nær Brimil sleppur til Føroya. Ta› stendur í
sjólógini, at ta› er rei›arin, sum skal syrgja fyri, at sáttmáli er
vi› manningina og fyrrenn hann er gjørdur, er ta› ólógligt at
loysa. Í løtuni er onki at halda fund um, sigur Karsten
Hansen. Hendan myndin er av tí sera vælútgjørdu brúnni á
n‡ggja vaktarskipinum, ta› eru norskir yvirmenn, sum standa
vi› ró›ri›.