fríggjadagur 18. november 2005síða 20

20 Nr. 222 - 18. november 2005 Alfred Olsen, sambandsflokkurin. Alfr­ed atkvøður ímóti Alfred fer at atkvøða ímóti, tí hann metir, at næstan eing­ in happar tey samkyndu. Tí sær hann ikki orsøk til at gera tílíka lóggávu. Tey samkyndu høvdu t.d. stevnu herfyri og høvdu frítt at fara allastaðni. Harafturat byggir føroyska sam­felagið á kristnu hug­sjón­ ina, um at maður og kvinna eru karmur um heimið og fyri børnini. Tílík lóggáva er ikki samanberilig við hesa hugsjón, heldur Alfred. Alfred heldur, at hetta upp­skotið kann føra til, at man ger teimum samkyndu størri mein. Hann sigur, at vit eru ein kristin tjóð og taka tí hond um øll - tað er grundsjónarmiðið, tí er hetta ikki neyðugt. Hann sigur seg ikki fýlast á tey samkyndu og heldur seg ikki happa nakran. Anfinn Kallsberg, fólkaflokkurin. Anfinn atkvøður ímóti Annfinn fer at atkvøða sam­an við flokkinum. Tey hava saman tikið tí støð­ una at atkvøða ímóti upp­ skotinum. Anfinn heldur slíka lóggávu vera ein óvana. Fólkaflokkurin er ímóti allari happing, men heldur ikki, at man skal lóggeva fyri hvønn bólk í sær. Annfinn vísir til Jørgen Niclassen, sum er formaður í tingbólkinum, fyri aðrar viðmerkingar. Annita á Fríðríks­ mørk, tjóðveldi­s­ flokkurin. Annita a­tkvøður fyri Annita á Fríðríksmørk er ein av uppskotstillarunum. Hon sigur, at orsøkin til, at tey stilla uppskotið, er at viðurskiftini hjá teimum samkyndu ikki eru nóg góð, sum er. Alt ov nógv almenn signal koma, sum siga, at tað ikki er rætt at vera samkynd. Tey samkyndu hava ikki sama møguleika fyri innivist í samfelagnum sum hinkynt. Ein tjóð, sum vil teljast mill­ um heimsins bestu, kann ikki nokta teimum sam­ kyndu grunnleggjandi rætt­ indi. Í noktani liggur eitt aftur­hildni, sum ger, at man ikki kann gerast besta tjóð í heim­inum, sigur Annita. Tolsemið ímóti øllum bólk­um er týdningarmikið. Tí er eisini neyðugt at vera til reiðar at lurta eftir hinum sjónarmiðunum, sigur Annita. Bill Justinussen, mið­flokkurin. Bill atkvøður ímóti Bill atkvøður ímóti upp­skoti­ num, tí hann er ímóti at lata hurðina upp fyri teimum av­leiðingum sum henda lóg­ gáva hevur við sær. Tú fert ikki longur at hava loyvi at siga tína meining um henda lívsháttin, og vís­ir til gongdina í hinum Norð­ urlondunum. Hasin bólkurin fer at krevja, at aðrar lógir koma á tingborðið. Tá fer tað ikki at bera til at viðgera málini nóg væl, tí tú hevur eina ákæru hangandi yvir tær, sigur Bill. Tað at kunna úttala seg og siga sína meining eisini við teimum orðum, sum Bíbli­an brúkar, er eisini ein mannarættur, ið miðflokkurin ikki vil skerja Her er talan um eina lóggávu, har ein bólkur fær rættindi framum aðrar bólkar, sigur Bill. Bill sigur, at miðflokkurin fyrst og fremst ikki víðkað rættindini hjá samkyndum, tí hvat verður tað næsta? Skrá­ sett parlag? Ættleiðing av børnum? Vit venda okkum ímóti levnaðinum ikki ímóti teimum samkyndu, sigur hann. Edmund Joensen, sambandsflokkurin. Edmund hevur ikki tikið støðu enn Tingformaðurin Edmund Joen­sen hevur ikki tikið støðu í hesum máli enn. Hann sigur, at hann satt at siga, ikki hevur sett seg nóg væl inn í málið enn. Tí ætlar hann at fylgja viðgerini og síðan at taka støðu. Hann minnir á, at hann er ein part­ ur av eini samgongu og tí eisini má taka støðu út frá hesum. Finnur Helmsdal, tjóðveldisflokkurin. Finnur atkvøður fyri Finnur Helmsdal er saman við Annitu á Fríðriksmørk uppskotstillari. Hann sigur, at hann heldur, at vit øll eiga at vera líka fyri lógini, óansæð hvørji vit eru. Hetta mál snýr seg um rættindi, og ikki um hvat eg haldi um homoseksuell, sigur Finn­ ur. Hetta uppskotið snýr seg bara um greinina um dis­ kriminering. Men persónliga hevur Finnur einki í móti, at man fer víðari. Fyri hansara skuld mugu samkynd fegin hava somu rættindi, sum hin­ kynd. Sum er hava tey t.d. ikki loyvið at giftast og liva kærleikan út á hendan hátt. Finnur er ikki bangin um, at hetta kann undirgrava kristna samfelagið. Hann sigur, at her er ein munur á fólki, sum grunnleggjandi snýr seg um, um man held­ ur, at Bíblian er skrivað av Gudi ella av monnum. Finnur trýr, at hon er skrivað av monnum og vísir á, at bulurin í kristindóminum er humanisman. Hin bólkurin heldur, at Bíblian er skrivað av Gudi, og hesi fólk forsaka humanismuna, tí hon ikki passar heilt inn. Gerhard Lognberg, javnaðarflokkurin. Gerhard atkvøður í móti Gerhard Lognberg sigur, at hann fer øgiliga erliga og av hjarta at trýsta á neiknøttin. Tá hann skal atkvøða. Hann sigur, at um man byrjar við hesið lóggávuni, so verður endin, at man fer víðari. Hann sigur somuleiðis, at um hendan lógin var galdandi, tá hann skrivaði síni lesarabrøv í summar, so hevði hann enda í Skansanum. Hann heldur, at um man vendur málinum á høvdið, so hótti Amnesty við at skriva rapportir um hann, tá hann í sambandi við, at tey samkyndu høvdu ráðstevnu, gav sína meining til kennar. Tey søgdu, at hann hevði gjørt seg inn á tey samkyndu. Her gjørdu Amnesty seg inn á meg, sigur Gerhard. Hann heldur ikki hetta snýr seg um mannarættindi. Vit eiga ikki at venda okkum burt frá bíbliuni, tað gera vit alt ov nógv av. Eg vil heldur hava bíbliuna sum rættisnór, sigur Gerhard. Heðin Zachariasen, fólkaflokkurin. Heðin atkvøður ímóti Heðin atkvøður við fólka­ flokk­inum ímóti upp­skot­i­ num. Hann sigur, at motiva­ tiónin fyrst og fremst er tann, at man ikki skal taka ein bólk og gera serlógir fyri hann. Men Heðin er eisini bangin fyri, at hetta koyrir víðari og endar við gifting av fólki av sama kyni og ættleiðing av børn­um. Hann metir ikki, at hetta er ein nátúrligur lívs­­­háttur, at kvinna livur við kvinnu og maður við manni. Hetta er ein roynd at gera tað ónatúrliga náturligt, sig­ur Heðin. Heidi Petersen, tjóð­ veldisflokkurin. Heidi atkvøður fyri. Heidi sigur, at hon ongantíð hevur hildið, hetta evnið verið ser­liga áhugavert. Kynslívið hoyrir privatlívinum til. Hon hevur t.d. ongantíð hoyrt fólk presenteraði sum hin­ kynt. Hon heldur, at tað er sjálvsagt, at man skal hava rættindi at hava sín seksu­ali­ tet uttan at verða happ­aður. Heidi er als ikki bangin, fyri at henda lóggáva skal undirgrava Føroyar sum kristið samfelag. Hon heldur at tað er syndarligt, at man verður skýrdur ikki at vera rætttrúgvandi, um man ikki vil, at fólk skulu happa ein minnilutabólk. Hon vísir á, at við kær­ leiks­­boðnum í nýggja testa­ menti, skrivaðu vit nýggjan sáttmála við Guð. Hon kenn­ ir, tað sum sína skyldu at tryggja, at minnilutabólkar ikki verða happaðir. Hetta áttu øll kristin at ynskt. Hon heldur eisini, at skulu Før­­oyar gerast sjálvstøðugar er týdningarmikið, at polit­ ikarar vísa fólki hvat teir standa fyri og siga við tey, at her er eisini pláss fyri teim­­­um. Hergeir Nielsen, tjóð­ veldisflokkurin. Her­ geir atkvøður ikki fyri Hergeir atkvøður ikki fyri hasum uppskotinum, og hev­ ur annars onga við­merking um hví. Rói Egholm, tjóð­ veldisflokkurin. Rói atkvøður fyri Eg atkvøði sjalvandi fyri upp­ skotinum. Eg haldi at tað er syndarligt, at tað skal koma til hetta, at man noyðist at gera tílíka lóggávu. Hetta átti at verið heilt natúrligt, at vit ikki happaðu hvør ann­ an. Tað vísir seg, at teir býir, ið hava flest moskeðir og homoseksuel, eru tey mest kreativu støðini. Eg síggi ikki hetta sum ein vanda fyri Føroyar sum kristna tjóð. Kristindómur er persónligur millum meg og várharra. Eg taki mær av mínum trúarlívi og tak tú tær tínum. Eg haldi, at tað siðbundna Føroyar gongur út uppá at taka sær av hvørjum øðrum. Jákup Mikkelsen, fólkaflokkurin. Jákup atkvøður ímóti Jákup atkvøður við flokki­ num og heldur ikki, at tað er rætt at gera eina tílíka lóg fyri ein minnilutabólk, hann er sannførdur um at hetta bara hevur eitt siktið, og tað er at viðurkenna homoseksualitet. Hann heldur ikki at talan er um happing av samkyntum. Tað at hava eina meining um homoseksuellitet er ikki at happa fólk, tað er ikki at gera mannamunm á fólki. Jenis av Rana, mið­ flokkurin. Jenis atkvøður ímóti Høvuðsgrundgevingin fyri at Jenis atkvøður ímóti hes­ um er, at Bíblian er greið viðvíkjandi homo­seksu­ali­ teti, og hann ynskir at fylgja Bíbliuni. Man kann ikki siga við Jesus, at man vil liva við honum, men ikki eftir hansara leiðreglum. Jenis heldur heldur ikki, at henda lóggávan er til frama fyri tey umleið 400 fólkini, sum kenna seg drigin at fólki av sínum egna kyni. Eini 4-5% av teimum eru aktiv og militant, og man hjálpir ikki teimum nógvu við at lurta eftir teimum mili­tantu. Eini 80-95% av teimum samkyndu ynskja at verða sett í frælsið. Í teimum londunum har man hjálpir teimum, eru tey glað, tá tey verða frelst burturúr tí. John Johannessen, javnaðarflokkurin, John atkvøður fyri John sigur, at sjálvandi fer hann at atkvøða fyri. Tað er náturligt at verja minnilutar. Sum javnaðarmaður kanst tú heldur ikki góðtaka happing av minnilutum. Hann sær hetta bara sum eina dagføring av mannarættindum í før­ oysk­ari lóggávu. Hetta snýr seg ikki um religión, men um happing. Eg dugi slettis ikki at síggja, hvussu tað at lóggeva ímóti happing, kann vera í móti kristnari trúgv. Harafturat tími eg slettis ikki at kjakast út frá religiøsum sjónarmiðum. Tórbjørn Jacobsen, tjóðveldisflokkurin, Tórbjørn atkvøður fyri Tórbjørn ætlar sær at at­kvøða fyri uppskotinum, tí at tað er ein konstateraður veru­leiki, at ein partur av fólkinum, hevur hug at liva saman við sínum egna kyni. Hetta hevur fingið partar av meirilutanum í samfelagnum at fremja eina ávísa happing, og hetta málið snýr seg bara um, at eingin hevur rætt til at happa ein minniluta. Tórbjørn sær ongan vanda fyri, at vit undirgrava kristna samfelagið við at samtykkja tílíka lóggávu. Vit eru øll Løgtingslimir vilja ikki tryggja sam 15 av teimum løg­ tingslimunum, ið Sosialurin hevur tosað við, ætla sær ikki at tryggja við lóg, at samkynt ikki verða happað ella verða fyri mismuni, tá málið kemur til atkvøðugreiðslu Niels Uni Dam nielsuni@sosialurin.fo Í dag var fyrsta viðger í løg­ tinginum av uppskotinum hja Annitu á Fríðríksmørk og Finni Helmsdal um at seta orðini kynsliga sann­før­ ing inn í tí sokallaðu rasismu­ paragrafina, soleiðis at tað gerst ólógligt, at happa og gera mismun orsaka av kyns­ ligar sannføring. Viðgerin byrjar ov seint til at hon fæst við í dagsins blað. Men tað stendur longu greitt, at tað verður sera torført at fáa hetta mál góðkent. Av teimum tinglimunum, sum vit hava fingið fatur á, ætla 14 sær at atkvøða ímóti, 10 ætla sær at atkvøða fyri, 1 ætlar sær ikki at atkvøða fyri, og 4 hava ikki tikið støðu enn, ella vilja ikki siga sína støðu fyrr enn í Tingi­num, 3 tinglimir hava vit ikki fingið fatur á. Eitt sirkus av prestum og ættleiðing Í samrøðunum við ting­ lim­irnar hevur tað staðið greitt, at hetta er eitt mál, har nógvar kenslur og nógv ræðsla er bundin at. Á nei­ síðuni eru nógv bangin fyri, at hetta er fyrst stig í­móti skrásettum parlagi, kirkju­vígslu av samkyndum og møguleikanum fyri at ætt­leiða børn. Óli Breck­ mann sigur t.d, at hetta er ein fýratrinsrakkett, sum end­ar við einum sirkusi