Sosialurinarkiv
Sosialurin 2000-11-14, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 14. november 2000síða 12

‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 219 - 14. november 2000 23 22 Nr. 219 - 14. november 2000 VB-Neistin 28-16 (15-9) Hóast stigatalvan í løtuni bendir á eina kapprenning millum VÍF og Stjørnuna, so ætla tær í Vági ikki, at hetta skal ver› a stø›an alt ári › HONDBÓLTUR Jákup Mørk Eitt av li›unum, sum nóg so stórar vónir vór›u settar til undan kappingini, mundi vera kvinnuli›i› hjá VB. At síggja til, so hava tær tó ikki liva› upp til hesar vónir fyrsta partin av kapp- ingini. Tveir sigrar og tvey tap var stø›an eftir f‡ ra teir fyrstu dystirnar, so kravi› undan uppger›ini móti Neistanum var sera einfalt. Einki anna› enn ein sigur kundi gó›takast. Ongan tí› í vanda Ta› eydna›ist eisini su›ur- oyargenutnum at vinna sær ein sigur, og nær námind einum tapi vóru tær ongan- tí› sunnudagin. Rannvá Augustinussen, sum er ein av ungu leikar- unum á li›num, helt eftir dystin, talan ikki var um naka› ivamál í so máta. – Vit byrja›u dystin væl, men eftir at Andrea (Lütz bl›m) var› mansvard, fór ta› tó at ganga meira javnt á. – Ta›, sum kanska serliga koppa›i dystinum til okk- ara fyrimun, var, at vit fingu fleiri skjótálop í lag, og tí fingu vit drigi› eitt sindur frá á›renn ste›ing, grei›ir Rannvá frá. Í seinna hálvleiki ste›g- a›i alt upp hjá Neistanum. Tvey mál í tjúgu minuttir nytta líti›, tá mótstø›uli›i› samstundis fær níggju, og eftir hetta var dysturin væl og vir›iliga avgjørdur. – Vit fingu eitt sera gott tak á Anniku og Ingu, og annars tók Gu›run í Lágabæ sær av tí mesta ta› løtuna, sigur Rannvá. – Vit kundu kanska eisini havt skora› enn fleiri mál, men vit misn‡ ttu fleiri gó›- ar møguleikar. Krevja fleiri stig Sum nevnt omanfyri, so vóru vónirnar til VB stórar undan kappingini, og sjálv- ar hava tær als ikki mist hesar vónir, hóast tapini fyri Stjørnuni og VÍF. – Skulu vit halda fast í oddinum, er ney›ugt at vinna teir dystirnir, sum eftir eru av grundspælinum, og hetta ætla vit okkum eis- ini at gera, sigur skjóti vongurin. – Næsti dysturin hjá okk- um ver›ur í Vestmanna, og har hava vit so ikki rá› at tapa, um vit skulu halda fast. Dysturin í tølum Málskjúttar VB: Regina Radó 8(3), Andrea Lütz 5, Sólrun Krosslá 5, Guri› Mortensen 3, Rannvá Augusttinussen 2, Margreth Augustinussen 2, Ey›britt Krosslá 2, Maria Winther 1 Neistin: Inga F. Danberg 6(1), Annika Thomsen 5(1), Bjørg Patursson 2, Súna Mørk 2, Susan Brockie 1 Brotskøst: VB 4, Neistin 6 Útvísingar: VB 3, Neistin 4 Dómarar úr Tjaldur: Dánjal Hansen og Kári Hansen VB vil upp í oddin Gur›urn í Lágabø stó› ein stak gó›an dyst, og var ein av høvu›sorsøkunum handan grei›a sigurin á Neistanum Mynd: Áki Bertholdsen Sigursrø›in hjá vestmannakvinnunu m heldur áfram, og fríggjadagin var ta› Sóljan, sum mátti leggja rygg til stórtap HONDBÓLTUR Jákup Mørk Í løtuni er einki, sum bendir á, at VÍF ikki skal standa ovast, tá hei›ursmerkini fyri hondbóltsári› ver›a b‡ tt einafer› til várs. Vestmannagenturnar fer›ast bara frá sigri til sig- ur, og ikki nóg miki› vi› tí. Í flestu førunum ver› a mótstø›uli›ini rætt og slætt avhølva› i› . Mótáopini Fríggjadagin leiktu tær framskunda›an dyst móti Sóljuni, og her var so einki at tosa um. Munurin á li›u- num var beinan vegin sjónskur, og nakran spenn- ing var ongan tí› talan um. Sum skilst úr Vágunum, so stóri sigurin hjá VÍF ser- liga grunda›ur á vælvirk- andi kontraspæli›. N‡ ggi málverjin hevur á›ur víst, at hon dugir sera væl at seta mótálop ígongd, og hetta prógva›i hon enn eina fer› fríggjadagin. Væl fyri Einasti spurningurin tykist í løtuni at vera, um VÍF megnar at halda áfram vi› sigursgongini. Higertil eru tær bert snáva›ar eina fer›, tá tær spældu javnleik í Klaksvík, men hinvegin hevur Stjørnan eisini bert mist hetta eina stigi›. Sí›ani tá hevur Stjørnan tó nógv mist anna› enn stig, tí í løtuni eru tvær av t‡ dningarmestu spælarun- um uttan fyri vi› ska›a. Sostatt tykist VÍF í løtuni at vera betri fyri enn Stjørnan, men møguliga eru klaksvíksgenturnar ikki einasta li›i›, sum VÍF skal vara seg fyri, men komandi vikan fer helst at vísa, um so er. Tá skal VÍF fyrst royna seg móti Neistanum á úti- vølli, á›renn VB um viku- skifti› kemur á vitjan. Vinnur VÍF hendan dystin, tykist talan bert at vera um kapprenning vi› Stjørnuna. Enn er tó líti› fráli›i› í kappingarárinum, so kanska er ov tí›liga at taka nakra stø›u í so máta, men ábendingarnar tykjast í øll- um førum grei›ar. Vest- mannagenturnar ætla sær fram í oddin. Dysturin í tølum Málskjúttar: Sóljan: Simona Dziugyte 8(1), Hertha Simonsen 6, Sólja Nielsen 2, Joan Haraldsen 1, Jóhanna í Horni 1 VÍF: Ioana Rápa 11(3), Nikolina Ey›bjørnsdóttir 9, Sóley› Mikkelsen 9(6), Frí›a Marjunardóttir 5, Nicoleta Radu 3, Randi Kúrberg 2, Manuela Stan 1, Alice Høghamar 1, Johanna Høgnesen 1 Brotskøst: Sóljan 2, VÍF 9 Útvísingar: Sóljan 2, VÍF 3 Dómarar úr Kyndli: Hanus Kúrberg og Hans Thom- assen Sóljan-VÍF 18-42 (9-19) VÍF ikki at ste› ga Stø›an 1. Deild kvinnur vunnin tapt mál- dystir v - j - t mál mál munur stig 1 VÍF 7 6 - 1 - 0 216 110 106 13 2 Stjørnan 6 5 - 1 - 0 172 137 35 11 3 VB 5 3 - 0 - 2 145 102 43 6 4 Kyndil 5 3 - 0 - 2 123 130 -7 6 5 Neistin 6 2 - 0 - 4 124 146 -22 4 6 Sóljan 7 1 - 0 - 6 145 199 -54 2 7 Tjaldur 6 0 - 0 - 6 94 195 -101 0 Stø›an 1. Deild menn vunnin tapt mál- dystir v - j - t mál mál munur stig 1 VÍF 7 7 - 0 - 0 238 170 68 14 2 StÍF 7 5 - 1 - 1 212 168 44 11 3 Kyndil 6 2 - 2 - 2 167 154 13 6 4 H71 7 3 - 0 - 4 193 203 -10 6 5 Neistin 7 3 - 0 - 4 167 181 -14 6 6 KÍF 7 1 - 1 - 5 160 183 -23 3 7 Tjaldur 7 1 - 0 - 6 157 235 -78 2 Máltindurin: Simona Dzikgyte Sóljan 77 (15) Ioana Rapa VÍF 56 (12) Vesna Tomajek Stjørnan 44 (12) Annika Thomsen Neistin 43 (5) Sóley› Mikkelsen VÍF 43 (14) Frí›a Marjunardóttir VÍF 42 (8) Lotte Sørensen Kyndil 41 (21) Nicolina Ey›bjørnsdóttir VÍF 37 Regina Radó VB 37 (13) Guri› Mortensen VB 31 Adriana Milodanovic Stjørnan 30 (3) Andrea Lütz VB 29 Anna K. Samson Stjørnan 26 Joan M. Joensen Stjørnan 26 (3) Ann Hansen Kyndil 25 (6) Máltindurin: Halgir D. Olesen H71 64 (8) Artur Johansen StÍF 53 (17) Bjarni Wardum Kyndil 51 (11) Dorica Tomic KÍF 49 (17) Ingi Olsen VÍF 48 (18) Martin Hummeland VÍF 45 Sverri Justinussen Tjaldur 44 (8) Alexandur Johansen StÍF 41 (1) Jónleif Sólsker Kyndil 38 (14) Sámal Joensen VÍF 37 (2) Kári Mortensen Neistin 36 (8) Jacob Jónsson Neistin 32 (6) Costin Dumitrescu StÍF 32 (6) Stefan Darofte H71 28 (4) Marius Joensen StÍF 26 (1) Máltindarnir VI‹MERKINGAR Um at geva Havnini eina kjerliga hond Rigmor Dam Valevni í Havn Tú hevur kanska sæ› meg í Havnargøtum, oftast trill- andi vi› barnavogni. Hetta eru nakrar av teim bestu løtum eg havi, í b‡ i mínum, vi› børnum mínum. At spankulera oman og ni›an, práta vi› fólk og kenna hvussu b‡ urin su›ar av lív- i›. Hús ver›a umvald, onk- ur flytir inn, onnur út. Ein n‡ ggj b‡ armynd titar fram, tá eigarin av einum vøkrum urtagar›i ger av at klippa runnarnar. At ganga í dóm- aragar›inum og ø›rum loyniligum oasum. Finna smáar fínar gøtur, oftast skaptar av barnafótum. Ni›an á kongaminni, í plantasjuna at geva dunnu- num brey›, út í Sandager›, út á Reyn, ja, túrarnir eru mangir og hvør betur enn annar. Jú, vit eiga ein deiligan b‡ , næstan fullkomnan. Tí havi eg eisini hug at gera naka› fyri hann. Vera gó› vi› hann, solei›is at vit øll kunnu siga, at vit liva í heimsins besta b‡ i. Tí, um vit hugsa okkum um, so eru ein rúgva av økjum, sum kundu trongt til eina kjer- liga hond. Eina damuhond, vildi onkur kanska sagt! Og hetta er ein erlig sak, eg meini, eitt sta› har fólk búgva ver›ur ongantí› li›- ugt. Tá eg hugsi um mentan, so hugsi eg samstundis karmar. At hugsa sær at sloppi› at bygt upp karmar til b‡ arfólki› at fylla út. At skapa naka› livandi í. Eitt mentunarhús, har allir borgarar kunnu hittast, børn, ung og gomul. Har kundi veri› café og b‡ - armuseum. Bókasavn, arb- ei›sverksta›ir, fundarhøli, Jazz-klubbur, teldustova, mi›lasavn, listaframs‡ n- ingar, venjingarhølir til tón- leikarar, spælistova til børn, felagskapir og eg kundi hildi áfram. Og hví ikki í Ebenezer, sum onkur hevur nevnt? Havnin er vor›in ein stórur b‡ ur. Og í einum stórum b‡ i eigur atgongd at vera til øll møgulig tilbo›. Og vi› einum slíkum ment- unardepli fær borgarin veruliga naka› ítøkiligt fyri skattapeningin. Tí, sum eg plagi at siga, po- litikur er at bera fólkinum skattin aftur vi› rentum. Hetta, vi› at arbei›a fyri fjøldina, men kortini ikki gloyma hin einstaka. Send tú trygt meg í b‡ rá›i› 21. november, so skalt tú bara síggja! Heimasí›a: www.rigmordam.subnet.dk Ta› er eitt gott uppskot Jógvan Arge Ta› var ein ganska al- mindiligur havnardrong- ur, uppdrigin í skotlinj- uni millum reynadreing- ir og rabarbur millum heimsbardagarnar, sum fekk Mentunarvir›isløn Landsins hendan dagin. Hann fekk so at siga ongan skúla sum listar- ma›ur í Føroyum. Skal eg finnast nøkr- um, so er ta›, at menn- inir í nevndini hava ikki veri› nóg stórtøknir. Teir hava dvølt í meira lagi vi› smálutirnar og hava hugsa› í minna lagi í teimum stóru linjunum. Kortini eru nógvar grundleggjandi uppl‡ s- ingar í álitinum og ta› er gott at hava sum veglei›- ari. Ta› var ein vanligur havnardrongur, sum fekk Mentanarvir›isløn Landsins hendan dagin. Ingálvur av Reyni vaks upp ímillum heimsbard- agarnar í skotlinjuni millum reynadreingir og rabarbur. Havnin hevur seinastu øldina fostra› nógv fófk, sum kundu havt fingi› Mentanar- vir›isløn Landsins, var hon uppfunnin á teirra døgum. Fleiri fingu mentanar- vir›islønina hjá Tórshavnar B‡ rá›, sum var uppkalla› eftir b‡ - rá›sformanninum og mentamanninum M. A. Jacobsen. Minni› um onnur livir enn vi› sítt fríska lív. Ta› er kanska tann størsti hei›urin. Vi›urkenning bæ›i heima og úti. Eg veit ikki, um hetta ver›ur standandi ella kanska ver›ur gloymt um nøkur fá ár, var vi›merking hansara til, at hann kanska hev›i sagt nei til vir›islønina, hev›i hann fingi› betru stundir at umrá›a seg. Umhvørvi› kring Havnina og í Havnini eins og havnarfólk Havnin og havnarólk hava veri› fer ein av mongum mentamonn- um, sum eru fostra›ir í Havn. Millum heimsbardag- arnar var› av røttum hei›ra›ur fyri list sína nú hendan dagin. Willi- am Heinesen ver›ur av røttum umrøddur um all- an heim fyri sín skald- skap og Jørgen Franz- Jacobsen er so kendiur sum nakrantí›. Hesir menn eru fruktir av Havnini í 20. øld. Virt sum nú liva byggja mill- um anna› á teirra her›ar. Hetta var eisini ein vi›urkenning av, at hann hevur havt yvirskot til at leggja ø›rum lag á. Ta› var til dømis tann tí› fyri 40 árum sí›ani, tá Ingálvur, Janus Kamban, William Heinesen og fleiri høvdu kvøldskúla fyri ungdóm- um, sum vóru áhuga› r fyri myndlist. Eitt skifti fór hetta fram í kjallaranum í n‡ ggja kommunuskúl- anum. Har var mála› og mynda› uppá lívi›, men tá skúlin sjálvur fekk brúk fyri hølunum, vór›u listarmenninir húsvillir og teirra skúli vi›. Men summir av spírunum eru vor›nir til vi›arbular. A›rir ungdómar gingu um sama mundi› í Tórs- havnar Musikkskúla, har teimum var› lagt lag á at handfara ljó›før av ymsum slag. Musikkskúlin er sí›ani umskipa›ur til ein skúla fyri øll um alt landi› og hevur bori› ein ótrúligan avøkst hesi seinastu um 20 árini. Sí›ani hevur musikk- skúlin veri›nógv mentur um alt landi› og ta› sæst aftur alla sta›ni í føroyska samfelagnum, sumhevur eitt so blómandi sang- og musikklív sum ongantí› fyrr. Vit hava eisini fingi› musikarar og tónaskøld sum standa millum tey frægu á millumtjó›a pallinum Frítí›arfeløg eiga at ver›a hoyrd Sakaris Hansen Hví stilla›i eg upp til b‡ - rá›svali, ta› er stutt og greitt, eg haldi at eg havi› naka› at geva borgarunum sum búgva í T.K. Ta› skal vera gott og trygt at búgva her. Í høvu›ssta›arøkinum skulu allir borgarar kenna at kommunan er teirra, ta› skal eingin ivi ver›a um ta›. Ítrottur og frítí›arfeløg, skulu hava gó› kor at virka undir. Fríti›arfeløg , sjálvandi› skulu tey ver›a hoyrd, hugsi tykkum hvussu stór- an t‡› ning tey hava fyri trivna›in í komununi, her eru fleiri 100 fólk sum sita í ymiskum nevndum og gera eitt óvmetaliga stórt arbei›i fyri onga løn, hugsi tykkum, um hesi fólk ikki vóru,? so stó› rættuliga illa til, tí eiga vit sum eru for- eldur, abbar og ommur, at vera takksum fyri, at hasi fólk brúka ein stóran part av sínari fríti› til hetta stóra arbei›i, tey eiga eina stóra tøkk uppiborna. Lat meg bara taka eitt felag burtur úr hesari rúgv- uni, og ta› er hundafelagi› sum bleiv stovna fyri nøkr- um fá›um árum sí›ani, ta› var Apsalon Hansen og a›r- ir sum stovna›u hetta felag, teir hava bara ein trupul- leika, teir ver›a ikki hoyrd- ir, og ta› haldi eg vera ógvuliga órættvíst, ta› eig- ur at vera okkurt jar›ar- stykki› til hetta felag at bú›leikast á, tí› vit reypa okkum av at kommunan ver›ur so stór, nú Kolla- fjørur og T.K vera saman- løgd. At ganga hesum felag á møti kostar ikki eina krónu hjá T.K. ta› er nokk til av jør› sum hetta felag kan bú›leikast á, ivist eg onga løtu í, ta› er ein spurningur um vilja, hjá tí n‡ ggja b‡ rá›num sum nú skal veljast. Tí hevur ta› so ómetaliga stóran t‡ dning at hesi frí- tí›arfeløg vera hoyrd. Ta› er ein spurningur um vilja og at lurta eftur teim- un. Hetta er bara eitt dømi, ivalest av mongum, sum kunnu loysast uttan nakrar trupulleikar, um eg ver›i valdur skullu hesi fólkini ikki vera gloymd. Minnist tí til tá tit fara á val, set kros vi› javna›ar- flokkin ella eitt av valevn- unum. Michala Petri og ma›urin Lars Hanni- bal rúnarbundu áhoyrararnar í einum fullsettum Nor›ur- landahúsi sunnu- dagin TÓNLEIKUR Jústinus Leivsson Eidesgaard Eitt fullsett Nor›urlanda- hús, hvør stólur starandi ni›ur fingrarnar á tveimum professionellum tónleikar- um, sum onki anna› gera enn at leika á hvør sínum ljó›føri. Ein ófatilig fram- førsla, serliga tá eg hugsi um, at einasti reini tóni eg kann fáa úr eini blokkfloytu er, tá eg ikki haldi fyri nak- a› hol, og blási av fullari megi. Hvussu tann tónin ei- tur veit eg ikki. Michala Petri greiddi frá, at blokkfloytan var eitt av høvu›sljó›førunum í ba- rokktí›ini, ta› vil siga tá eitt nú Handel og Telemann vóru í velmaktini seinast í fimtindu og fyrst í sekst- indu øld. Og hon hevur megna at fáa hetta ljó›føri til hei›ur og æri á óteljandi konsertfer›um krin allan heim. At so nógv ljó› kunnu fáast burtur úr eini lítlari floytu er fantastiskt. Mich- ala Petri spælir uttan at hyggja eftir nótum, ta› er ótrúligt . Hon spældi 9 stykkir uttan eina tí einastu fer› at hyggja eftir nótum og ongantí› spældi hon skeivt. Í ste›ginum vóru áhoyrarar samdir um at her var talan um eitt undurbarn. Tey spældu 10 stykkir eftir skránni og vór›u klappa›i upp aftur til tvey eyka nummør. Konsertfelagi› skipa›i fyri og gó› klassisk nøvn uttan úr heimi ein sunnu- dag seinnapart, kunnu seta krúnuna á verki› á einum gó›um vikiskifti. Sosiala samveran vi› kaffi og køk- um í ste›ginum er heldur ikki at undirmeta. Tónleikur skal hoyrast og ikki skrivast, ringt er at finnast at nøkrum, tá eitt so dugnaligt og professionelt par stendur á palli. Tey, sum leika blokfloytu, eiga eina fyrimynd i Michalu Petri og komandi guitaristar kunnu læra nógv av Lars Hanni- bali. Gandafloytan