hósdagur 16. november 2000síða 10
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 221 - 16. november 2000
19
gult cyan magenta svart
18
Nr. 221 - 16. november 2000
Peningurin skal fylgja
teimum gomlu
VI‹MERKINGAR
Álvur Kirke
valevni Mi›floksins til
b‡rá›svali› í Havn
Hvat skulu vit gera vi›
tey gomlu?
Vit hava ellisheim,
samb‡li og røktarheim,
men samfelagi› nøktar
ikki tørvin, - og verri enn
so!
Tey eldri ver›a fleiri og
fleiri, og ta› ver›ur
kanska ikki so leingi til tú
og eg eru millum tey
eldru ella tey gomlu.
Fyrr var ta› so, at fleiri
ættarli› bú›u saman, og
hjálptu hvørjum ø›rum.
Børnini hjálptu foreldr-
unum,
og
foreldrini
hjálptu børnunum. Tey
yngru hjálptu teimum
eldru o.s.f.r.
Men nú ver›ur sagt, at
hetta ikki ber til longur.
Tey ungu hava oftast d‡r
hús, sum skulu gjaldast;
og fyri at gjalda húsini,
noy›ast bæ›i út at ar-
bei›a.
Børnini
ver›a
koyrd í vøggustovu og í
barnagar›.
Hava tey yngru for-
eldur, sum ikki kára seg
sjálv, ver›a foreldrini
koyrd á ellisheim ella á
onkran annan stovn. Tey
yngru hava ikki rá› at
ganga heima og passa
foreldur ella verforeldur.
Samfelagi› er vori›
miskunnarleyst og kær-
leiksleyst, - eisini á
hesum øki.
Tey gomlu vilja oftast
vera heima, so leingi sum
møguligt. Men hetta ber
snøgt sagt ikki til pen-
ingaliga, hjá mongum
familjum.
Eitt stovnspláss til eitt
eldri fólk kostar nógvan
pening, og bí›ití›in long.
Ney›ugt er, at bi›ja um
pláss fleir ár framm-
anundan.
Um
nú
peningurin
fylgdi teimum gomlu,
t.v.s., at yngra ættarli›i›
fekk tann pening, sum
stovnurin fær, fyri at
passa tey eldru, so bar
helst væl til fíggjarliga, at
veri› heima og passa
eldra ættarli›i›. Tá hev›i
yngra ættarli›i› ein val-
møguleika, sum tey ikki
hava í dag.
Hetta vildi stytt bí›i-
listarnar munandi, tí ta›
høvdu veri› fleiri, sum
valdu at fara heim at
passa tey eldru, - um ta›
var fíggjarliga møguligt.
Kærleikin til foreldur
er ikki burtur! Men ta› er
samfelagsskipanin, sum
noy›ir yngra ættarli›i› at
koyra tey eldru á stovn.
Mi›flokkurin vil virka
fyri at skapa eitt sam-
felag, har yngra ættarli›i
fær fíggjarligar møgu-
leikar at vísa teimum
eldru kærleika og um-
sorgan.
Heldur tú, at hetta er
eitt gott hugskot, so eigur
tú at velja Mi›flokkin,
lista H.
Charlotta á Váli Olsen
Charlotta á Váli Olsen,
pedagogur, valevni
Mi›flokksins til
Tórshavnar B‡rá›
– hvør er hon og hvørjum
stendur hon fyri?
Av tí at eg ongantí› á›ur
hava veri› á lista til b‡rá›s-
vali› í Havn, eru ta› helst
fleiri, sum spyrja hvør eg
og hvat eg standi fyri.
Fødd í 1954
Foreldur: Anna og Líggj-
as á Váli. Mamma er ætta›
úr Havn, men er uppvaksin
í Nor›radali
Pápi vaks upp úti í Svín-
oy, bú›i og arbeiddi í
Klaksvík í mong ár
Átjan ára gomul flutti eg
til Havnar saman vi› for-
eldrunum í 1972
Útbúgvin sum pedagogur
í Danmark í 1978 og ar-
bei›i sum lei›ari á vøggu-
stovu Stella Maris
Arbeiddi sum pedagogur
á Barnaheiminum 1978-81
Gift vi› Óla Hans Olsen
úr Skálavík
Børn: Jona 8 ár og
Ólavur 6 ár
Eg vaks upp í einum gó›-
um og gudsóttandi heimi,
har kærleikin og vir›ing
fyri ø›rum menniskjum var
í hásæti. Umsorgan fyri
ø›rum, var eitt ey›kenni
fyri barnaheim mítt.
Førningurin heimanifrá
hevur ført vi› sær, at eg
altí› havi kent eina trongd
at hjálpa teim veiku og
forfjóna›u. Hjálpa teimum,
i› fingu skerdan lut í
lívinum, ikki minst teim
breka›u, børnunum, ungu,
teimum í mi›jum árum og
teim eldru, i› hava serligan
tørv. Hesum menniskjum
ætli eg mær at virka fyri um
eg gerist b‡rá›slimur. Hetta
er í stuttum ta›, i› eg standi
fyri.
Men skal hetta eydnast
havi eg brúk fyri tínari
hjálp og atkvø›u.
Leivur Nygaard
Valevni á Samgongu-
listanum á Tvøroyri
Undirrita›i nam seinast vi›
nøkur mál, sum mugu tak-
ast upp í eini komandi b‡-
rá›i. Her eru nøkur afturat.
Ungdómstrupulleikar
Tey ungu, sum ikki dyrka›
ítrótt, hava har›liga brúk
fyri einum tilhaldssta›i um
kvøldarnar. Sum nú er, rek-
ast tey húsvill í b‡num og
havast vi› ting, sum onga-
sta›ni hoyra heima. Hesin
trupulleiki má takast í
størsta álvara. Vit kunna
ikki bert standa á sí›ulinj-
uni yppandi øks og hyggja
at, me›an ungdómur okk-
ara fellur longur og longur
út í ólevna›. Tá skipa›
ungdómsarbei›i so at siga
er burturdotti›, má stu›last
má undir at fáa endurskipa
til dømis skótarørslurnar og
ungdómsklubbar.
Fyri-
byrgjandi og bøtandi ar-
bei›i má gerast, fyri at fáa
vilsta partin av ungdómin-
um á rætta kós.
Meira virksemi
Arbei›ast má fram ímóti, at
vit fáa størri virksemi til
oynna. Hetta gerst best vi›,
at øllin oyggin stendur
saman sum ein ma›ur, og
setur krøv til landsumsit-
ingina um at fáa meira al-
ment virksemi til. Olju-
vinnan er ein avgjørdur
møguleiki sum arbei›ast
má vi›. Men her sær út til,
at sterkar kreftir í mi›-
sta›arøkinum, saman vi›
ávísum politikarum, ikki
vilja hoyra um Su›uroynna
í hesum samanhangi. Hes-
um skulla vit ikki lata okk-
um lynda, men krevja rætt
okkara
sum
javnstø›is
borgarar í sama landi.
Mi›b‡urin
Nógv hevur veri› tosa› um
hendan blett. Nógv arbei›i,
og nógvur peningur er
lagdur her, men misjavnt
er, hvat fólk flest halda um
endaliga úrsliti›. Tey flestu
tykjast ónøgd. Ta› er væl
skilligt.
Helst
er
ein
bensinstø› komin at standa,
har hon nokk ikki skuldi
sta›i, kanska eru ognar-
vi›urskiftini heldur ógrei›,
nógvur peningur er lagdur í
arbei›i›, sum kanska ikki
skuldi
veri›
gjørt
so
”skjótt” li›ugt, men dríggj-
a› yvir eitt longri tí›ar-
skei›. Her eru ting gjørd,
sum áttu at ver›a gjørd á
annan hátt, men samanum-
tiki› má sigast, at hóast
bur›artí›in var long og
strævin, er barni› er vakurt.
Nú mugu vit bert ansa eftir,
at ta› veksur seg uppaftur
vakrari.
Ítrótturin
Ítróttarfeløgini á plássinum
hava ta› sum heild gott,
men ynskiligt var, at ung-
dómurin gjørdi meira brúk
av teimum tilbo›um sum
nú einafer› eru. Tó er fót-
bóltsvøllurin á Sevm‡ri í
sera ringum standi, og
ver›ur nokk kolldømdur
innan alt ov langa tí›. Nú
mugu vit gevast at pjøssa
uppá henda gamla vøll,
hvat hevur ta› ikki kosta›
gjøgnum árini, og, saman
vi› TB, gera ein heilt
n‡ggjan. Heilt upplagt er at
gera eitt stadionøki í ni›-
urlagda grótbrotinum undir
Akurger›i. Hetta kostar
nógv, men ikki er ney›ugt
at gera alt li›ugt eftir einum
ári.
Nógv anna› kundi veri›
at trivi› í, men ov drúgt
ver›ur at vi›gera alt ein
hevur upp á hjarta her. Ikki
ver›ur lova› naka› sum
helst — bert ta›, um eg
veri› valdur, at leggja alla
orku í at gera eitt rættvíst,
og fyri borgararnar, for-
svarligt b‡rá›sarbei›i.
Uni Danielsen
Valevni Fólkafloksins til
Havnar b‡rá›
Nú oljuvinnan stendur fyri
durum, hava vit lyndi til at
seta alla orku inn á hesa
vinnu, men ta› er av stór-
um t‡dningi, at vit ikki
gloyma ver›andi vinnulív í
kommununi.
Ta› er eitt gott og sunt
vinnulív, sum er vi› til at
skapa inntøkugrundarlagi›
hjá kommununum og land-
inum. Vit vilja bera so í
bandi› at umstø›urnar hjá
vinnulívinum á sjógvi og
landi gerast so gó›ar sum
tilber. Tórshavnar Komm-
una hevur eitt gott vinnulív,
handilslív og tænastu-
vinnu. Ta› skulu skapast
gó›ir karmar til allar hesar
vinnur. Vit hava ofta lyndi
til at tosa meiri um eina
møguliga
oljuvinnu.
Í
løtuni er meir umrá›andi at
vit fyrst og fremst skapa
gó› livilíkindi til verandi
vinnur og tænastur.
M.a. hoyrdu vit herfyri,
at næststørsta útflutnings-
vinnan í Føroyum, sjógval-
ingin, vantandi fór at vaksa
til uml. 100.000 tons innan
nøkur fá ár. Henda vinna er
sera stór í Tórshavnar
Kommunu, vi› alibrúkum á
Gulanum, í Kaldbaksfir›i
og í Kollafir›i, smoltstø› í
Nor›adali.
Kommunan skal fram-
haldandi, í samrá› vi›
vinnuna, skapa karmar so
vøksturin innan vinnuna
eisini liggur eftir her í
kommununi.
Vit á lista A vita, at ta› er
vinnulívi›
sum
skapar
frambur›in.
Kommunuvali› á Tvøroyri
Vinnulívi› í Tórshavnar
Kommunu
Bent J. Hansen
Valevni á lista B
Havi í tveimum greinum
l‡st, hvussu sparast kann
á íløgusí›uni vi› at sam-
arbei›a vi› privatar ar-
bei›stakarar um uppgáv-
ur. Hetta er sjálvsagt fyri
at kommunan kann fáa
rá› til íløgur a›rasta›ni.
Havandi í huga, at allir
skúlarnir eru á tremur og
at fleiri enn teir avtala›u
24 næmingarnir eru í
hvørjum flokki, má sann-
ast, at her má okkurt
munagott gerast, og hetta
er ikki bílig íløga, i› skal
til. Útbyggjast má vi›
teir skúlar, har hetta er
gjørligt, t.d. Argja skúla
og Hoyvíkar skúla. Aft-
urat hesum má ætlanin
um ein nærskúla ovast á
Løgmansbreyt »í sam-
bandi vi› n‡ggja b‡-
lingin har«, og ein nær-
skúla í vesturb‡num,
sum hevur veri› til um-
rø›u, fremjast í komandi
b‡rá›ssetu. Ta› má vera
ein borgararættur, at børn
okkara kunnu ganga í
barnaskúla í nærum-
hvørvinum. Hetta vilja
vit í Sambandsflokkinum
arbei›a fyri, um vit fáa
tann ney›uga stu›ulin frá
veljarunum.
Minnist til at bert vi›
samstarvi millum privat
fyritakssemi og komm-
ununa kunnu vit loysa
tær stóru uppgávur, i›
eru so átrokandi at
fremja, men sum íløgu-
karmur
landsst‡risins
for›ar okkara kommunu
í at gjøgnumføra hóast
hon hevur mátt til tess.
Barnaskúlar í
nærumhvørvinum
Hjáááálp – Janni fer
Okkara kæri AD’ari fer heim aftur til
Danmarkar. Vit mugu fluks hava ein
nýggjan. Eitt fjall av uppgávum bíðar eftir
einum kreativum høvdið.
Vit arbeiða fyri tað mesta á Mac.
Ring 31 42 91 ella send eitt e-bræv til:
ingvorn@stephanssonshus.fo
s
t
e
p
h
a
n
s
s
o
n
s
h
ú
s
Kongabrúgvin · FO-100 Tórshavn · tel. +298 31 42 91 · fax +298 31 64 54 www.stephanssonshus.fo
VIÐMERKINGAR
Høgni Djurhuus
Valevni Sambandsfloksins
í Havn
Skúlarnir í Havnini eru
vorðnir ov trongir, bæði
viðvíkjandi hølum og við-
víkjandi undirvísing. Flestu
skúlarnir eru fullsettir við
børnum, so at tað ikki altíð
er møguligt hjá teimum
smáu børnunum at ganga í
skúla í nærumhvørvinum.
Tey mugu ofta ganga fram
við skúlanum, sum er í
grannalgnum fyri at koma
til ein skúla, sum liggur
longri burtur. Skúlavegurin
verður longri og ótryggari,
og børnini sum tey spæla
við verða ikki tey somu,
sum tey ganga í skúla sam-
an við.
Børnini í frammhalds-
deildini hava trupuleikan
av teimum trongu karm-
unum, tí undirvísingar-
tilboðini eru ov fá, tá ið tey
skulu velja breytir. Tað eru
nú fýra skúlar, sum hava
framhaldsdeildir við 2-3
paralelflokkum og val-
møguleikarnir eru tilsvar-
andi fáir. Betri var um hesir
vóru samlaðir í ein skúla,
so at man har kundi givið
fleiri og fjølbrotttari val-
møguleikar. So hevði tað
ikki verðið neyðugt hjá so
nógvum, sum nú, at fari á
eftirskúla í Danmark. Ì løt-
uni er eisini ein missmunur
ímillum børnini. Tey sum
skulu úr skúlunum í Hoy-
vík, Kollafirði og Nonnu-
skúlanum kunu sjálvi velja
hvørja framhaldsdeild tey
vilja í, meðan børnini úr
hinum skúlunum einki val
hava. Betri hevði verðið at
havt ein stóran felags fram-
haldsskúla við nógvum og
fjølbroytum lærugreinum.
Tær skúlastovur, sum
gerast fríar við hesum,
skulu nýtast til tey smáu
børnini, so at tey sleppa at
ganga í skúla í nærum-
hvørvinum. Tey fáa ein
stytri og tryggari skúlaveg.
Um tað ikki ber til, mugu
smærri skúlar byggjast til
tríggjar teir yngstu flokkar-
nar, har tørvur er fyri teim-
um.
Tórshavnar Komuna eig-
ur eisini at stuðla arbeiðn-
um við at umbyggja og
nýbyggja skúlar, sum hoyra
til landsumsitingina, tekn-
iska skúlan, studenta skúl-
an og handilskúlan. Alt út-
búgvingar, sum viðvíkjandi
byggningum eru forsømdar
og sum eru sera neyðugar,
tá oljuvinnan tekur seg upp
her hjá okkum.
Tórshavn 8. november
2000.
Betri skúlaum-
støður treyt fyri
menning av býnum
Dan Erik Johansen
Valevni á javnaðarlistanum
Hvat skal til fyri at fáa fólk
at trívast í sunnara parti av
Føroyum.
Tvøroyri er eitt av teim-
um plássunum í landinum,
sum hevur mist eina mest
fólk í kreppuárunum.
Frá 1987 til 1997 fluttu
heili 347 fólk, har av størsti
parturin ungfólk. Hetta
hevur sett sínu djúpu sár í
okra gerandisdag báði á tí
vinnuliga og ikki minst á
ítróttarliga økinum.
Gongdin er vend, men
enn er langt eftir á mál, til
at verða uml. 2200 fólk,
sum tá okur vóru flest.
Og hetta at fáa fólkið
aftur, síggi eg sum eina
stóra uppgávu, báði hjá
okum kommunalpolitikkar-
um og ikki minst hjá okra
landspolitikkarum.
*Okur eiga at skapa ar-
beiðspláss, so at okra ung-
dómur, ið fer av plássinum
at fáa sær hægri lesnað,
kann koma aftur, og ikki
endar í Havnini, soleiðis
sum støðan er nú. Okur
eiga at fylgja ungdóminum
og bjóða teimum vælkomn-
um aftur á plássið við at
vísa á teir møguleikar, ið
her eru.
*Okur eiga at betra um
karmarnir á núverandi ar-
beiðsplássum og skúlum.
Soleiðis, at tað ikki verður
farið aðrastaðni, tí har eru
betri viðurskifti, enn okur
kunnu bjóða her á staðn-
um,og her er skatturin ein
høvuðstrupulleiki.
*Okur eiga at virka fyri,
at tað verður liviligari báði
hjá eldri sum yngri, við at
byggja eldrabýlir til tey
eldru, og tryggja grundøkir
til tey yngru.
Alt hetta er treytað av, at
okur sleppa av við skuldina
hjá kommununi. Núsitandi
býráð hevur tikið av einum
tilboði, soleiðis at skuldin
eftir 4 árum kemur niður á
2 álíkningar. Men tað krev-
ur at okur er sinnað at taka
4 tung ár afturat.
Saman við menning av
inntøkugrundarlagnum, við
oljuvinnu o.ø., ger henda
loysnin, at framtíðin er
frægari at lýta at enn í
seinastuni.
Men fortretin fyri einum
veruligum framburði er, at
okur fáa møguleikan at seta
okra ætlanir í verk
Gott val.
Hildur Eyðunsdóttir
Valevni hjá Tjóðveldis-
flokkinum
Havnin hevur í dag í stóran
mun somu eyðkennir sum
aðrir stórbýir. Fyri at nøkta
bústaðartørvin hjá borgar-
unum krevur tað at komm-
unan hevur ein íbúðarpolit-
ikk.
Íbúðarviðurskiftini eru út
av lagi vánalig og tað hava
tey verið leingi. Í dag hevur
man nærum onki alternativ
at velja ímillum enn antin
at leiga á tí ótrygga privat-
marknaðinum, har prísirnir
sjálvandi vera settir eftir
útboði og eftirspurningi,
ella at keypa/byggja egin
hús.
B ú s t a ð a r t ø r v u r i n
broytist gjøgnum lívið og
tað er stórur munur á bæði
tørvi og fíggjarorku hjá t.d.
einum ungum lesandi, tí
ungu smábarnafamiljuni, tí
væletableraðu familjuni, tí
einligu mammuni og so hjá
einum eldri fólki.
Harafturat er familjuhug-
takið broytt, soðleiðis at tað
í dag ikki er óvanligt at ein
familja er ein mamma og
børn hennara. Hon hevur
ongan verðsins kjans at
keypa sær eini hús í dag,
bert við einari inntøku.
Eg meini tí at býráðið
eigur at orða ein heildar-
politikk á íbúðarøkinum,
har atlit verða tikin til at
nøkta tørvin hjá ungum
sum eldri.
Samfelagið er broytt,
men politikkurin hevur ikki
lagað seg til broyttu um-
støðurnar.
Øll árini hevur býráðið í
stóran mun verið mannað
av valetableraðum monn-
um, sum kanska ikki veru-
liga hava sæð tørvin á fleiri
økjum. Fyri at hetta skal
broytast er neyðugt at um-
boðanin
í
býráðnum
verður breiðari m.a. við
fleiri kvinnum.
Arbeiði
og trivnaður
á Tvøroyri
Íbúðarpolitikkur