mánadagur 13. februar 2006síða 24

24 Nr. 31 - 13. februar 2006 Stjørnan fekk bara 9 mál seinastu 47 minuttirnar av steypafinaluni. Manuela Stan Jensen tók mest sum alt, sum varð tveitt eftir henni, og so gjørdist tað Neistin, sum í ár streyk avstað við steypasigrinum Hondbóltur Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndir: Álvur Haraldsen Tað man vera langt síðani, at steypafinalan hevur verið somikið málfátæk, sum hon var tað leygardagin. Bara 32 mál í 60 minuttir er ikki tað, sum føroysku kvinnuhondbóltur hevur vant seg við seinnu árini. Og so slettis ikki Stjørnan, sum í fleiri ár hevur verið eksponentur fyri kvikan og undirhaldandi hondbólt. Fáur mundi ivast í, at Stjørnan var greiður favo­ritt­ ur at vinna finaluna, og fyrstu løtuna var heldur ikki nakað sum helst, sum bendi á, at tær skuldu fáa trupulleikar av nøkrum slag. Báðir partar tóktust hava stórar trupulleikar við at fáa spælið at hanga sam­an. Teknisku mistøkini vóru nógv í tali, soleiðis at bólt­ urin ferð eftir ferð varð tveitt­ ur burtur. Neistin fekk tó mótbrekk­ una at kenna, tá tær tíð­ liga í dystinum fingu tvær útvísignar á rað. Við tveimum spælarum í yvirtali lupu favorittarnir upp á 5- 1, og so var spenningurin nærum burturi. Verjan og Manu At Neistin kortini kom aftur í dystin, stóðst serliga av tveim­um lutum. Fyrst og fremst, so fingu tær verjuna at rigga. Mitt fyri sluppu spælararnir hjá Stjørnuni mest sum als ikki ígjøgnum, og við Manuelu Stan Jensen í málinum eru leysir vongspælarar ikki so vandamiklir, sum tær van­ liga eru. Og so gjørdi tað minni, at sjálvt spælið á vøllinum annars var so sum so. Spaku­ liga togaði Neistin seg upp­ eftir. Frá at vera fýra mál aftanfyri, vunnu tær seg trý mál framum, og tó at Stjørnan fekk javnað aftur, so tóktust tær bláu vera sálar­ liga omaná, tá farið var til hálvleiks. Manu og Manu Og í seinna hálvleiki hildu tær alla tíðina fast. Kanska var dysturin ikki so framúr góður, sum roknast kann við av eini steypafinalu. Men meira enn sjálvt spælið, so verður tað uttan iva avrikið hjá Manuelu Stan Jensen, sum verður standandi í minn­ inum eftir dystin. Snøgt sagt, so var talan um fantastiskt málmansspæl. Líka mikið, hvat og hvussu Stjørnan royndi, so pilkaði hon tær niður. Sjálvsálitið á reyðu spælarunum mundi eisini minka alt meira, sum dysturin leið. Og at tær reyðu ikki fingu nakað mál Stjørnan-Neistin 14-18 (9-10): Manuela pilkaði stjørnurn Alina Olaru var enn einaferð týdningarmesti spælarin hjá Stjørnuni. Men hon varð hildin í sera stuttum tjóðuri av sterku Neista- verjuni Áskoðararnir tustu á vøllin, tá seinasta bríkslið hevði ljóðað. Fyri fyrstu ferð í átta ár hava Neista-kvinnurnar vunnið gull So hvørt sum bjargingarnar hjá Manuelu øktust í tali, gjørdist frøin á Neista-plássunum alt sjónligari