týsdagur 21. februar 2006síða 16

Í hesi vikuni fara umleið 30 umboð fyri landsststýrið og føroyskt vinnulív á kunningarferð til India. Endamálið er at skapa føroyskum virkjum og vørum eina tryggari og meira kappingarføra grund at standa í altjóðagerðini. Løg­ maður stendur á odda fyri sendinevndini Indiaferð Jan Müller jan@sosialurin.fo Tað kann ljóða sum afturljóð ella ekko frá farnari tíð, nú tað frættist, at ein stór sendi­nevnd úr Føroyum fer til India at kanna sam­ starvs­møguleikar. Fyri umleið 20 árum síðani fór táverandi løgmaður, Atli Dam eisini til India um ikki júst í somu ørindum, so í líknandi ørindum. Eftir at føroyski vinnulívsmaðurin Guttormur Djurhuus fyrstu í 80-unum við ágrýtni og vissiónum hevði lagt lunnar undir eitt samstarv, har før­ oyski báturin skuldi koma indiskum útróðrarmonnum til góða, fór Atli Dam nøkur ár seinni til India at vera við til upplatingina av eini verksmiðju, sum skuldi gera føroyskar plastbátar. Í dag – 20 ár seinni – verð­ ur enn ein roynd gjørd at knýta bæði vinabond og samstarv millum hesa eini av heimsins minstu tjóð­um og eini tí størstu og fólka­ ríkastu. Arbeitt hevur verið við ætl­anini í eina tíð og er tað John Rajani, ið hevur tøtt familjubond til India, sum hevur tikið sær av fyri­ reikingunum. Nú er so við at koma undir land, men eina løtu sá svart út. Tað var um reppið, at alt tiltakið varð lagt á hillina. Ótryggleiki Í sambandi við kreppuna millum Danmark og mus­ limska heimin var tað frammi, at man væntaði, at tað kundi blíva ófriðaligt í India eisini, nú 14% av indarum eru muslimar. Danska uttanríkisráðið hev­ ur so ikki mælt frá at fara til India. Fyri at kunna seg persónliga við støðuna tos­ aði Jóannes Eidesgaard við Anders Fogh Rasmussen, forsætisráðharra nú um dag­ arnar og hann segði honum, at hann skuldi sjálvur til Indiav sum hurðaupplatari fyri eini danskari sendinevnd í apríl. – Hví skulu vit tá avlýsa ferð­ina sigur løgmaður, tó vitandi um aðrar vandar so fuglakrímið, men tað eru so teir vandar, sum eru alla staðni kring heimin. Sjálvandi hevði eg ikki far­ ið á odda fyri eini føroyskari sendinevnd, um eg var sann­ førdur um, at eg kundi leiða fóllk út í eina ótrygga støðu. Man noyðist tó at vísa varsemi og ferðast við skili. Landsstýrið hevur tætt samband við donsku sendi­ stovuna í New Delhi um hesi viðurskiftini og fáa tey at vita, at har er alt stilt og róligt. Eingin orsøk er til at kenna seg ótryggan. Løg­ reglan í India tykist eisini at hava tamarhald á støðum sum hesum. – Men, leggur løgmaður aftrar, – vit fara sjálvandi at taka øll fyrilit. Týðandi partar av vinnulívi við Talan er um umleið 30 fólk, sum fara til India. Frá landsstýrinum eru løg­ mað­ur og løgmansstjóri. Síð­ani er John Rajani við sum stigtakari og fyrireik­ ari av túrinum. Bjørt Sam­ uel­sen verður við sum kunn­ingarráðgevi og skal fylgja við og taka samanum so­hvørt ferðin gongur. Jóannes Eidesgaard, løg­ maður sigur, at endamálið við ferðini er at bjóða nøkr­um lyklapersónum í før­oysk­um vinnulívi til at fáa nakrar møguleikar fyri einum samstarvi við indiskt vinnulív. – Vit hava roynt at peika út tey vinnuøkini, har vit halda, at eitt samstarv kann byggjast upp. Tað fevnir um fíggjarheimin, um KT vinnuna, lýsingarfyritøkur, tøkniligar fyritøkur, sum hava við fiskivinnuna at gera, sniðgeving og lutvíst eis­ini byggivinnuna. Áhugin hevur verið sera stórur hjá vinnuni at koma við til India. Uppá fyrispurning hví ferðin verður gjørd nú vís­ir løgmaður m.a. til altjóða­ gerðina. – Tey, sum føroyskt vinnulív eru í kapping við rundan um okkum, troyta samstarvið við eitt nú India og Kina. Samstarvið snýr seg um at fáa gjørt vitunar- og kostnaðartungar uppgávur gjørdar har eysturi, sum so ger, at tey eru før fyri at vera við í kappingini. Gera tey tað ikki, so klára tey ikki at kappast. Eitt tað besta dømi um hetta frá føroyskari síðu er, at Vónin í Fuglafirði í kapp­ing við íslendsk og onn­ur trolvirki vann eitt til­boð uppá eina nót til ein pelagiskan trolara, og har orsøkin er tann, at teir fáa tað fínmeskaða netið gjørt í India. Skuldi hetta verið gjørt heima ella í Europa so hevði virkið ongan møgu­ leika havt at verið við í kapp­ingini. Endamálið er tí at seta okkara vinnulív í nøkun­lunda somu støðu hvat kapping viðvíkur sum vinnu­ lívið rundan um okkum, og sum vit kappast við leggur løgmaður aftrat. Uppgraderer arbeiðsmegi – Merkir hetta so ikki, at ar­beiðspláss kunnu verða flutt úr Føroyum til eitt nú India? – Tað kann tað sjálvandi lutvíst gera. Tað hava vit sæð í Danmark, har tekstil- og møbilídnaðurin og entá blaðídnaðurin eru farin eyst­ ur eftir og fingið samstarv har. Men tað hevur so ikki merkt, at tað er blivið minni arbeiði í Danmark. Tað vísir seg, at tú flytur uppgávurnar frá, at har tú hevur havt t.d. konur, sum sita og seyma, hevur tú nú somu konur við uppskúling, sum sita og designa og marknaðarføra. Tú fær uppgraderað tína egnu arbeiðsmegi, tí tú brádd­liga fær tíð og orku til at gera nakað annað. Løgmaður sigur, at tað í síðsta enda er spurningurin: tapa vit kappingina so missa vit øll arbeiðspláss, so her er tað ein spurningur um at halda fast við kapp­ ingarmomentið, og tað gera vit við at stilla føroyskt vinnu­ lív við júst somu fortreytum sum vinnulívið rundan um okkum. Føroyar og India skulu Nr. 37 - 21. februar 2006 16 Jóannes Eidesgaard, løgmaður