leygardagur 18. november 2000síða 11
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
gult cyan magenta svart
Sosialurin Nr. 223 - 18. november 2000
21
gult cyan magenta svart
20
Sosialurin Nr. 223 - 18. november 2000
Kári Árting
Ymiskar orsøkir eru til, at
fólk keypa bøkur. Kanska
fyrst og fremst at økja sína
vitan og at ver›a undir-
hildin. Á hesum økinum er
bókin ikki einará›andi
longur. A›rir mi›lar berj-
ast eisini um okkara tí› og
okkara tankar, og skal bók-
in ver›a sjónlig í hesari al-
samt vaksandi myndini, er
ney›ugt at gera vart vi›
hana.
Tá i› ein bók er li›ug
frá prentara, skal almenn-
ingurin kunnast um bók-
ina. Ta› er hetta, i› ver›ur
nevnt markana›arføring
Endamáli› vi› markna›-
arføring er at grei›a einum
bólki av fólki frá, at ein
vøra er til, og at fortelja
teimumi hví tey hava brúk
fyri henni.
Hetta skal gerast solei›-
is, at tey fáa hug at ogna
sær vøruna, tí markna›ar-
føring kann eisini virka
hin vegin, at fólk missa
hugin at ogna sær hana. Í-
tøkilig dømi eru um, at
aftan á at ein fyritøka hev-
ur n‡tt hópin av peningi til
markna›arføring, so hava
brúkararnir ikki veri› so
altrá›ir eftir henni, sum
frammanundan.
Og vit mugu eisini
minnast til, at markna›ar-
føringin kann vera so gó›
sum hon vera vil, men
stendur sjálv vøran ikki
mál vi› markna›arføringi-
na, kann alt gera ta› sama.
Um vit ditta okkum at
kalla eina bók fyri eina
vøru, so kunnu vit siga, at
ta› koma umlei› 150
n‡ggjar føroyskar vørur út
á bókamarkna›in um ári›
— flest allar heilt ymiskar.
Matuppskriftir, fer›afrá-
sagnir, prædikur, pinku-
barnabøkur, skaldsøgur og
bøkur um skaldsøgur. Ball-
a›ar í eina permu og allar
skulu seljast á sama hátt,
sum um ta› var ein og
sama vøra.
Ta› sum eg leggi upp til
er, at hvør einstøk útgáva
er ein serstøk vøra, og tí
eigur stø›i› í markna›ar-
føringini at ver›a í tí ein-
støku bókini. T.v.s. hvønn
er bókin skriva› til,
(børn,vaksin, klaksvík-
ingar o.s.fr) og hvussu
kemur bo›skapurin um, at
júst tey hava brúk fyri hesu
n‡ggju vøru, fram til hesi
fólkini.
Onkur vil kanska halda,
at ta› er blasfemi at kalla
eina bók fyri eina vøru,
men sannleikin er, at bókin
tá um sølu ræ›ur uppførir
seg á sama hátt, sum flest
allar n‡ggjar vørur gera.
Tann fyrsta tí›in aftan á,
at bókini er útkomin, er
avgerandi fyri, hvørja
lagnu hon fær.
Um fólk ikki innan fáar
vikur hava fingi› at vita, at
bókin er til, er hon so gott
sum dey›. Hon røkkur ikki
tann markna›in, sum rokn-
a› var vi›, og ta› skal
meira enn ein jar›skjálvti
til at vekja hana aftur
Slær sølubo›skapurin
harafturímóti ígjøgnum,
kann bókin røkka sín
veruliga markna›. Ella
betur; hon kann blíva ein
metsølubók, ein bestseller,
ta› er ein bók sum fólk
mugu hava, skulu tey vera
vi›. Og uppaftur betur ein
steadyseller, ta› er ein
bók, sum selur javnt yvir
fleiri ár. Ein veruligur
klassikari.
Møguleikarnir at gera
vart vi› bókina eru nógvir.
Hvør er ta› so, sum hevur
ábyrgdina fyri markna›ar-
føringini? Er ta› rithøv-
undurin, forlagi› ella bók-
handilin? Bókhandlarnir
hava síni áhugamál at
røkja, ta› eru kanska fleiri
a›rar bøkur, sum eru aktu-
ellar júst tá, ella passar júst
tann og tann bókin ikki inn
í myndina, sum bókhand-
ilin vil geva av sær sjálv-
um. Forlagi› skal royna at
n‡ta sína orku til allar tær
n‡ggju bøkurnar. Rithøv-
undurin hevur sjálvsagt á-
huga í at fáa sín bo›skap
út, men hevur ikki somu
fíggjarligu møguleikar,
sum hinir bá›ir partarnir.
Besta úrsliti› vi› markn-
a›arføringini fæst sjálv-
sagt, tá hesir tríggir partar-
nir draga somu línu.
Bøkur og markna›arføring
BØKUR Tann fyrsta tí›in aftaná, at bókini er útkomin, er avgerandi fyri, hvørja lagnu hon fær. Um fólk ikki innan
fáar vikur hava fingi› at vita, at bókin er til, er hon so gott sum dey›. Hon røkkur ikki tann markna›in, sum
rokna› var vi›, og ta› skal meira enn ein jar›skjálvti til at vekja hana aftur, sigur Kári Árting, bókahandlari og
limur í Bókhandlarafelagnum í fyrilesturi, hann helt á Bókatinginum, sum Rithøvundafelagi› og Landsbókasavni›
skipa›u fyri undir heitinum ”Bókin ár 2000”
A›rasta›ni ver›ur rokn-
a› vi›, at eini 5 % av
fíggjarætlanini skulu brúk-
ast til markna›arføring.
Ta› ver›a kanska seldar
bøkur fyri einar 20 mill. í
Føroyum um ári›. Ta ›
vildi ført vi› sær, at vit
skuldu brúkt eina millión
til markna›arføring tilsam-
ans. Um eg sigi, at vit
brúka eina hálva, er ta›
ikki ov høgt sett. Hesir
pengar eru so smátt b‡ttir,
at ta› er ofta ringt at fáa
eyga› á nakra skipa›a›
markna›arføring. Einki er
at ivast í, at bókabransjan
hev›i veri› sjónligari og
harvi› eisini selt fleiri
bøkur, um forløg og bók-
handlar brúktu meira
pengar og eisini meira tí›
til at fyrireika markna›ar-
føring.
Ólukkan fyri bókhandl-
arnir er, at ringt er at gera
eitt heildaryvirlit yvir, hvat
kemur út á føroyskum.
Enn er ta› ofta so, at vi›-
skiftafólk vita betur um
bøkurnar enn tey, sum
starvast í bókhandlinum.
Stø›an er eitt sindur batn-
a›, sí›ani vit fingu Bóka-
jól, men eitt hugskot kundi
veri› at forløgini høvdu
eina bókakunning fyri
bókhandlunum í mai/juni,
tí stórt sæ› hoyrir almenn-
ingurin ikki um bøkur, utt-
an á jólum, og so tá i› ta›
er útsøla!!
Hvat kunnu vit vænta av
framtí›ini
Vit kunnu hyggja eftir,
hvussu stø›an er á kunn-
ingar- og undirhalds-
markna›inum. Eg havi tik-
i› nøkur fá donsk hagtøl, tí
ráki› á hesum øki ofta
vísir seg naka› seinni her
heima.
Danir hugdu í me›al í
sjónvarp:
1984 í 1,5 tíma
1999 í 2,5 tímar
Danir læntu:
í 1988 122.000 bøkur
í 1999 103.000 bøkur
Upplagstølini á donskum
dagblø›um fellur, me›an
sølan av seldum bókum til
privat er farin eitt kvink
uppeftir. Harafturímóti
keypur danska bókasavns-
verki› munandi færri
bøkur nú, enn fyri 10 árum
sí›ani.
Eitt anna›, sum er vi› at
gera seg galdandi, er at teir
føstu prísirnir eru vi› at
falla. Fastir prísir á bókum
hava veri› galdandi flest
alla sta›ni í Europa, men
hetta hóskar ikki inn í fel-
agsmyndina vi› fríari
kapping og fríum
markna›i. Ta› sum hetta
merkir, er ógvuliga stutt
sagt, at fólk kunnu keypa
tær mest seldu bøkurnar
bíligari, og so ver›ur ta›
sum vantar í raksturin lagt
oman á allar hinar.
Prísurin lækkar á nøkr-
um fáum bókum, me›an
hann hækkar á øllum hin-
um.
Ráki› úti í heimi gongur
eisini tann vegin, at bók-
handlarnir gerast færri og
størri.
Keypa og lesa føroyingar
nógv; er sølan minkandi;
kundu vit keypt og lisi›
meira?
Til hetta kann eg bert
svara, at eg veit ikki! Ta ›
finnast eingi samla› tøl
yvir seld eintøk av bókum
í Føroyum. Sí›ani kreppan
leika›i í uppá ta› har›asta,
meti eg, at sølan í krónum
og oyrum er vaksin rímu-
liga nógv, men hetta kemur
eisini av, at fólk keypa d‡r-
ari bøkur.
Vit plaga at reypa av, at
føroyingar lesa heilt nógv,
men man sær ikki sama
mynstur her, sum man sær
t. d í Danmark, har nógv
fólk situr og lesur í buss-
um og ferjum til og frá ar-
bei›i.
Ofta ver›ur ein føroysk
bók ikki seld í meira enn
eini 250 eintøkum, men
hetta er jú hóast alt eitt
stórt sølutal, um vit sam-
meta okkum vi› onnur
lond.
Eg havi kanska lati›
fleiri spurningar upp, held-
ur enn at hava víst á vegin
sum vit eiga at ganga.
Framtí›in hjá tí prenta›u
bókini kann tykjast truplari
og meira óviss nú enn
nakrantí› fyrr.
Fjølmi›lamarkna›urin
ger alsamt meira um seg,
og í onkrum førum kann
ta› tykjast sjálvsagt, at
teldurnar taka yvur. T. d.
eru katalog, har broytingar
henda alla tí›ina og skulu
ajourførast. Tá er hent vi›
teldunum.
Eg minnist spádómarnar,
tá kasettubandi› kom á
markna›in. Hetta, hildu
fólk, fór at taka
grundarlagi› undan plátu-
framlei›sluni, tí nú kundi
tann sum vildi bara
kopiera tey best umtóktu
løgini frá vinum og úr Út-
varpinum. Men hetta hendi
jú ikki. Í hvussu er ikki í
so stóran mun.
Tey løgini, vit veruliga
ynsktu okkum, vór›u
keypt, antin sum innspælt
band ella sum pláta. Ta ›
var t‡dningarmiki› at eiga
alt verki›, eisini tey løgini,
sum ikki rukku popptind-
arnar, tí útgávan var ein
heild.
Solei›is ver›ur eisini vi›
teldubókini og bókum á
teldum. Tær koma ikki at
erstatta ta› prenta›u bók-
ina — ta› lidna verki›,
sum hevur eina byrjan og
ein enda. Millum permur.
- A›rasta›ni ver›ur rokna
vi› at eini 5 % av
fíggjarætlanini skulu
brúkast til
markna›arføring. Ta ›
ver›a kanska seldar bøkur
fyri einar 20 mill. í
Føroyum um ári›. Ta› vildi
ført vi› sær at vit skuldu
brúkt eina millión til
markna›arføring tilsamans,
sigur Kári Árting