týsdagur 21. november 2000síða 10
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 224 - 21. november 2000
19
18
Nr. 224 - 21. november 2000
gult cyan magenta svart
Eftir eina laka byrjan
tykist Kyndil nú at
hava fingi› rættiliga
fer› á, og sunnudagin
vór›u kollfir›ingar
sendir úr komm-
ununi vi› stórtapi
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Tá Kyndil og KÍF seinast
hittst, var ta› í einum sera
spennandi dysti, sum end-
a›i vi›, at li›ini fingu eitt
stig í part.
Sunnudagin hittust li›ini
aftur, men hesu fer› var
ongantí› líkt til, at talan
skuldi gerast um nakran
spennandi dyst.
Lupu avsta›
Kyndil byrja›i sum óløgi,
og á›renn kollfir›ingar
høvdu summa› seg so
nøkunlunda, vóru longu úti
vi› 10 mál á muni millum
partarnar.
Sum skilst á vi›halds-
fólkunum hjá Kyndli, so
hev›i li›i› ein veruliga
gó›an dag. Álopsspæli›
fleyt, so ta› var ein fragd
fyri eyga, og serliga teir
bá›ir, Bjarni Wardum og
Janus
Einar
Sørensen
s‡ ndu, at teir veruliga
hoyra heima á A-landsli›i
okkara.
Í hálvleikinum vóru áta
mál á muni, og hóast
Kyndil setti fer›ina naka›
ni›ur í seinna hálvleiki, so
kom sigur teirra ongantí› í
vanda.
Afturvendi spælskiparin
hjá Kyndli, Jónleif Sólsker,
helt eftir dystin, at teir
kundu ikki vera anna› enn
nøgdir vi› avirki›.
– Vit fingu eina ótrúliga
gó›a byrjan, har vit beinan
vegin fingu fatur í verju-
partinum, grei›ir hann frá.
– Hetta gjørdi, at vit
eisini gjørdust tryggari í
álopsspælinum, og kom-
binatiónirnar hjá okkum í
álopspartinum koyrdu til
tí›ir sera væl. Har umframt
hava vit fyri tí›ina ein sera
gó›an málverja, og í dag
tók Jens sær av tí allar-
mesta, sum slapp inn um
verjuna.
Um avriki› eisini bo›ar
frá, at Kyndil veruliga fer at
blanda seg í oddastrí›i›,
dugir Jónleif tó ikki at siga.
– Ta› sær í øllum førum
sera spennandi út, men vit
taka so ein dyst í senn.
Hóskvøldi› skulu vit inn á
strendur, og ta› ver›ur allar
helst ein torførur dystir.
Dysturin í tølum
Málskjúttar:
Kyndil:
Janus
Einar
Sørensen 8, Bjarni Wardum
8, Róar Nielsen 4, Heini
Bentse 4, Høgni Klein
4(2), Regin M. Petersen 2,
Rúni
Poulsen
1,
Uni
Wardum 1
KÍF: Doricia Tomic 6(1),
Vagnur Johannesen 5, Suni
Davidsen 3, Petur Martin
Johansen 2, Finn Heri
Johannesen
1,
Regin
Petsern 1, Kristian Madsen 1
Brotskøst: Kyndil 3, KÍF 2
Útvísingar: Kyndil 3, KÍF 3
Dómarar úr H71: Petur S.
Dahl og Kristian Martin
Skála
Vónirnar hjá VB um
at fylgja vi› í odd-
inum fingu ein
álvarsligan snudd
sunnudagin. VÍF var
oman á í einum og
øllum, og bert stór-
spæl av Gu› run í
Lágabø for›a›i fyri
einum rættiligum
skrædli
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Ta› var eitt slag av lagnu-
dysti hjá VB, tá tær leyg-
ardagin fóru til Vestmanna
at royna seg. Higartil høvdu
úrslitini veri› á einari lei›,
men tap fyri Stjørnuni og
VÍF høvdu avdúka›, at
teimum kanska vænta›i ta›
seinasta petti›, fyri at
kunna gera seg galdandi í
toppinum.
Vónirnar undan kapping-
ini vóru annars, at li›i›
kundi blanda seg í FM-
strí›i›, og skuldi lív haldast
í hesum, var ikki rá› til enn
eitt tap fyri vestmannagent-
unum.
Tungt hjá VB
Ta› gjørdist tó talan um eitt
tap, og eftir dystin mundi
neyvan vera nakar sum
helst ivi um, at ta› var betra
li›i›, sum vann.
Bur›urin
tóktist
alla
tí›ina at vera sera tungur
hjá VB. Fyrsta máli› fingu
tær ikki fyrr nærum tíggju
minuttir vóru leiktir av
dystinum, og hetta sigur eitt
sindur um, hvussu væl
vestmannaverjan stó› seg.
Hinvegin so eydna›ist
heldur ikki VÍF at skrykkja
seg rættiliga leyst hesa
fyrstu løtuna, men meira
enn naka› anna› var hetta
orsaka› av VB-málverjan-
um, Gu›run í Lágabø.
Fyrsta hálva tíman av
dystinum s‡ ndi hon veru-
ligt klassaspæl. Ta› kundi
nærum gera ta› sama, hvar
skotini komu frá, og hvussu
fríar VÍF genturnar vóru, tí
hon tók sær av tí allarmesta
hesa løtuna.
Stórspæl hennara helt í
roynd og veru VB inni í
dystinum
allan
fyrra
hálvleikin.
Spakuliga
minka›u tær aftur um VÍF
lei›sluna, og tá fari› var›
til hálvleiks, hev›i tú
varhugan av, at enn hev› i
VB eitt or› at skula siga í
dystinum.
Umframt at VÍF greitt
hev›i taki› á dystinum í
fyrra hálvleiki, so var› VB
eisini skert rættiliga tí›liga
í dystinum, tá Margretha
fekk rey›a korti›. Hetta
hendi, tá hon óney› uga
har›ligt ste›ga›i Ioana
Rapa í einum kontraálopi.
Heldur sjáldsamt at dóm-
ararnir velja at n‡ ta rey› a
korti› somiki› tí›liga í
dystinum, men einki er at
ivast í, at avger›in hesum
vi›víkjandi var røtt.
Orkan gekk undan
Einki er heldur at ivast í, at
tær hjá VB ætla›u sær at
fáa fatur á vestmannagent-
unum, tá tær komu á vøllin
til seinna hálvleik.
Tær byrja›u eisini væl,
og fyrstu løtuna sá út til, at
veruligur spenningur nú
kundi koma í dystin.
Um ta› var orkan ella
ikki, skal ikki ver›a gitt um
her, men undir øllum um-
stø›um, so fór VÍF brádliga
at renna frá VB.
Gu›run í málinum var nú
eisini farin at møast, og í
seinna hálvleiki megna›i
hon als ikki at halda li›fe-
løgunum inni í dystinum.
Álopsspæli› hjá heima-
li›num gekk nú vi› fullari
fer›. Verjan rigga›i, og
hetta gav møguleika fyri
hópin av skjótálopum, har-
av tey flestu vór›u meistar-
liga sett í gongd av sera
neyvu
útkøstunum
hjá
Manuela Stan. Í leikskránni
var› tiki› til, at hon helst
var› tann málverjin í landi-
num, sum hevur bestu út-
køstini, og hetta man neyv-
an vera heilt av eini lei›.
Onkuntí› hev›i tú nærum
varhugan av, at hóast VB
verjan var komin upp á
pláss, so kundi Manuela
spælt strikuna leysa.
Kann gerast betri
Vi› grei›a sigrinum sta›-
festu vestmannagenturnar,
at dysturin um gulli› ver›-
ur ímillum tær og Stjørn-
una.
Í øllum førum er VB fyri
fyrst tveitt úr hesum strí›i,
og so er ilt at síggja, hvat
anna› li› skal kunna fylgja
vi› teimum bá›um fremstu.
Tá hetta er sagt, skal
eisini leggjast afturat, at
VB li›i› er ført fyri at vísa
meira, enn tær gjørdu leyg-
ardagin.
Fleiri av teimum leik-
arum, sum vanliga eru mill-
um berandi kreftirnar á
li›num, komu ongantí› í
gongd móti VÍF. Sjálvsagt
skal VÍF verjan hava naka›
av rósi fyri teirra arbei›i,
men ta› man vera langt
sí›ani, at eitt nú Guri› og
Sólrun hava veri› somiki›
líti› vi› í einum dysti.
Hetta gjørdi, at alt ov
stórur partur av álopsspæl-
inum kom at liggja á her›-
unum á Reginu Radó, og
hóast hon spældi væl, so
megna›i hon ikki at lyfta
hesa uppgávuna einsamøll.
Hjá VÍF rigga›i spæli›
hinvegin nærum optimalt.
Li› i› hevur eisini eina
gó›a blanding av spælar-
um, sum allar hava hvør
sínar dygdir, og hetta ger, at
tær eisini ver›a minni
tengdar at, hvussu mót-
stø›uli›i› velir at skipa
verjuspæli›.
Ivaleyst er ta› ov tí›liga
at siga naka› um endaligu
stø›una enn, men skal
dysturin leygardagin n‡ tast
sum mátistokkur, er einki at
ivast í, at ta› ver›ur sera
torført hjá Stjørnuni at
verja FM-heiti›, sum tær
vunnu í fjør.
Dysturin í tølum
Málskjúttar:
VÍF:
Ioana Rapa 9(3),
Nicolina Ey›bjørnsdóttir 7,
Nicoleta Radu 7, Frí› a
Marjunardóttir 6, Sóley ›
Mikkelsen 2, Alis Høg-
hamar 1
VB: Regina Radó 11(5),
Ey›britt Krosslá 2, Andrea
Lütz 2, Rnnvá Augustin-
ussen 2, Guri› Mortensen
1, Maria Winther 1
Brotskøst: VÍF 6, VB 7
Útvísingar: VÍF 2, VB 3
Diskvalifikatión:
VB 1
(beinlei›is reytt)
Dómarar úr Neistanum:
Hjalmar Petersen og Kristi-
an Johansen. Løgdu beinan
vegin eina grei›a linju, og
syrgdu fyri, at hendan var›
hildin allan dystin.
VÍF-VB 32-19 (11-9)
VÍF skúgva› i
VB til viks
Bæ›i Nicolina og Gu›run spældu væl leygardagin, men ta› var munur á, hvussu stóra hjálp tær
fngu frá li›feløgunum
Mynd: Álvur Haraldsen
Kyndil-KÍF 32-19 (17-9)
Kyndil komi› fyri seg
Jónleif Sólsker heldur, at ta› í
løtuni sær sera spennandi út
hjá Kyndli
Dysturin millum VÍF
og StÍF var ein av
teimum heilt frægu,
hvat leikdygd vi ›-
víkur. Hinvegin var
ta› so sum so vi ›
spenninginum, tí til
tess vóru vestmenn-
ingar alt ov sterkir
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Ta› vóru tey bæ›i fremstu
li›ini í hondbóltskapp-
ingini, sum brustu saman,
tá StÍF sunnudagin vitja›i í
Vestmanna.
VÍF hev›i undan dystin-
um fult stigatal, og teir vóru
eisini favorittar. Ikki minst
grunda› á sigurin inni á
Skála, tá li›ini bæ›i hittust
í fyrra sínamillum dystin-
um í grundspælinum.
Bert Ingi fylgdi vi ›
Ta› tóktist tó at byrja vi›,
sum um strandingar ikki
vildu lata sær lynda, at teir
aftur her skuldu missa tvey
stig.
Teir fingu alt fyri eitt
verjuna at rigga. Vi› at
verja offensivt royndu teir
at halda skjúttunum hjá VÍF
burturui, og hesin parturin
av spæliætlanini eydna›ist
eisini sera væl fyrstu løt-
una.
Hev›i ta› ikki veri› fyri
Inga Olsen, so høvdu gest-
irnir helst eisini kunna
vunni› sær eina trygga
lei›slu hesa fyrstu løtuna,
men li›skiparin vildi ta› tó
ø› rvísi. Me›an strandingar
ansa›u li›feløgunum, skeyt
Ingi fimm tey fyrstu VÍF
málini, og syrgdi sostatt
fyri, at StÍF ikki slapp frá
mótstø›uni.
So vi› og vi› fekk VÍF tó
fatur í rætta endanum.
Verjuspæli› gekk nú betri.
Hetta vi›førdi, at kontra-
álop eisini kundu setast í
gongd, og so smátt kundi
ein hóma, at ta› helst
mundi fara at enda vi›
einum heimasigri, hóast
bragdligu byrjanina hjá
StÍF.
Rulla›u seg út
Seianstu løtuna av fyrra
hálvleiki fekk heimali›i›
veruliga fer› á, og eftir
hetta var ta› í roynd og veru
bert ein vegur.
Fyrra partin av seinna
hálvleiki hildu teir fram vi›
sama skjóta og ágangandi
álopsspælinum, og eina
løtu var vandi fyri, at talan
vór at gerast um eina sanna
ni›urger›in av gestunum.
Verjan rigga›i at kalla opti-
malt, og hetta vi›førdi
eisini, at hópurin av kontra-
álopum kundu setast í
gongd, og Johan Danielsen
kundi millum líti› og einki
gera, tá bæ›i ein og tveir
mótstø›umenn
komu
einsamallir rennandi oman
máli hansara.
Avriki› hjá VÍF hesa løt-
una sta›festi enn einafer›,
at teir í løtuni eru klárt
sterkasta li›i› í kappingini,
og ta› kann tykjast sera
torført at síggja, hvør kann
ste›ga sigursgongd teirra.
Eisini tí breiddin í hópinum
er somiki› stór, at ta› at
kalla er ógjørligt hjá mót-
stø›uli›num at leggja eina
haldgó›a spæliætlan undan
dystinum.
Hesu fer› var ta› Ingi,
sum rættiliga var í essinum,
men ta› kann væl vera, at
ta› komandi dystin ver›ur
onkur av hinum leikarun-
um, sum tá tekur yvir. Áki,
Martin, John og Sámal, fyri
at nevna nakrar, kunnu allir
at kalla avgera ein dyst
einsamallir, og ta› ber
sjálvandi ikki til hjá mót-
stø›uli›num at seta allar
hesar út av spælinnum sam-
stundis.
Ov dey›ir í løtum
At VÍF tykist vera somiki›
einará›andi í kappingini,
merkir ivaleyst, at allur
spenningur um gullmerkini
nú má metast at vera fokin.
Um hini hei›ursmerkini
er talan tó enn um knall-
har›a kapping, og eru ta›
serliga StÍF og Kyndil, sum
eru partarnir í hesum strí›-
num. Komandi dystin skulu
strandingar taka ímóti júst
Kyndli, og hóast grei›a
tapi› sunnudagin, so eiga
teir at finna nógv positivt í
avrikinum móti VÍF.
Til tí›ir var talan um heilt
gott hondbóltsspæl, og ser-
liga í álopspartinum vóru
fleiri fer›ir flottar kom-
binatiónir at síggja. Dyst-
inum vænta›i tó tann
spenning, sum ofta er nóg
stórt undirhald í sær sjálv-
um.
Eisini telur ta› upp eftir
hjá strandingum, at tær
aftur tykjast at hava funni›
ein rættan strikuspælara.
Poli Hansen røkti í øllum
føurm óvandu uppgávuna
stak væl. Rokmikil, sum
hann er, fær mótstø›an
ongantí› fri› fyri honum,
og aloftast sótu skotini væl,
tá hann slapp framat.
Ta› tykist tó, sum um
strandingar hava ov nógvar
»dey›ar« løtur í dystinum,
og hetta er avgjørt naka›,
sum eigur at betrast, um
teir veruliga skulu gera seg
galdandi.
Møguliga er ta› ein
spurningnur um orku, men
undir øllum umstø›um
tóktist leikararnir í fleiri
førum ikki nóg hugsavna›ir
um uppgávuna, og móti
einum li›i sum VÍF ver›ur
hetta so dyggiliga revsa›.
Dysturin í tølum
Málskjúttar:
VÍF: Ingi Olsen 13, Johnny
Joensen 7, Sámal Joensen
6, Áki Olsen 5, Martin
Hummeland
5,
Harald
Bjørgvin 2, John Zacha-
riasen
StÍF: Artur Johansen 9(4),
Costi Dumitrescu 6, Poli
Hansen
5,
Andre
F.
Danielsen 3, Marius Joen-
sen 2, Leivur Justinussen 1,
Alexandur Johansen 1
Brotskøst: StÍF 4
Útvísingar: VÍF 4, StÍF 3
Dómarar úr Tjaldur: Dánjal
Hansen og Kári Hansen.
St‡ rdu dystinum væl, men
tóktust til tí›ir heldur iving-
arsamir.
Vi›ráki í Runavíkini
heldur fram, og
sunnudagin fekk
Tjaldur aftur tvey
stig, tá H71 var á
vitjan
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Einki er at taka seg aftur í,
at runavíkingar eru sum
hamskiftir teir seinastu
dystirnar.
Frá at hava fingi› bank
oman á bank, hevur li›i nú
ment seg sera nógv, og
ver›ur hildi› fast vi› hetta,
tykist ikki at vera nakar
ni›urflytingarvandi hetta
kappingarári›.
Sunnudagin vóru hoyvík-
ingar á vitjan, og aftur
eydna›ist ta› Tjaldur at
vinna sær tvey stig. Tvey
stig, sum samstundis lyftu
felagi› av aftasta sessinum,
har teir annars hava hildi›
til stóran part av árinum.
Longu frá byrjan var
Tjaldur omaná, og hóast
tali› av málum ikki var hitt
heilt stóra, so var ta› tó nóg
miki› til at halda hoyvík-
ingarnar aftan fyri.
Teir fingu nevnliga bert
seks mál teir fyrstu 30 mi-
nuttirnar, og hóast teir í
seinna hálvleiki komu betri
vi›, so hjálpti líti›.
Mundurin í málum var
alla tí›ina hampuliga stór-
ur, og veruligur spenningur
kom ongantí› í dystin.
Ringur dagur
Olaf Vestergaard, sum í
mong ár hevur veri› á besta
li›num hjá H71, helt eftir
tapi›, at talan hev›i veri›
um ein ringan dag hjá
teimum.
– Hatta var bara ein av
teimum døgunum, har einki
rigga›i. Vit spældu ikki nóg
væl, og harumframt brendu
vit eisini fleiri gó›ar møgu-
leikar, sjálvt um málverjin
hjá teimum eisini skal hava
rós fyri hetta.
– Í verjupartinum gekst
okkum hampuligt, men í
álopspartinum bar einki til.
Seks mál í einum hálvleiki
siga eisini naka› um,
hvussu illa ta› lá fyri, so
har er einki at tosa um.
– Annar heldur Olaf,
veningarstø›an hjá hoy-
víkingunum ikki er nóg gó›
í løtuni.
– Vit eru ov fáir til venj-
ingarnar, og hetta sæst eis-
ini aftur í dystum, tí vit fáa
ikki vant nóg væl, tá ta›
bert eru einir seks ella sjey,
sum møta regluliga.
– Kanska er ta› eisini ein
trupulleiki, at venjingar-
tímar okkar liggja so illa
fyri. Tvær fer›ir um vikuna
venja vit frá klokkan níggju
til ellivu um kvøldi›, og tá
kann ta› ofta vera trupult.
Møguliga
ver›ur
hetta
betri, tá vit hava fingi› eina
ítróttahøll í Hoyvík.
Hóast truplu umstø›ur-
nar tapi› sunnukvøldi›, so
er Olaf tó á ongan hátt
fallin í fátt.
– Vit ætla okkum so
avgjørt ikki gevast vi› at
strí›ast. Munurin upp er
enn ikki serliga stórur, og
so skalt tú eisini minnast
til, at vit í veruleikanum
bert spæla um eitt stig
hvørja fer›, sigur Olaf at
enda.
Dysturin í tølum
Málskjúttar:
Tjaldur: Sverri Justinussen
9, Mortan Hansen 5, Svein
í Hei›unum 4, Jens Martin
Knudsen
4(2),
Zoran
Sarcevic 3
H71: Halgir Dahl Olesen
9(3), Rolf Mouritsen 4,
Anfinn N. Debes 4(1),
Hallur Danielsen 2, Johnny
Djurhuus 1, Rene Dahl
Olesen 1
Brotskøst: Tjaldur 5, H71 6
Úvísingar: Tjaldur 6, H71 4
Dómarar úr Neistanum:
Hjalmar
Petersen
og
Kristian Johansen
VÍF-StÍF 40-27 (18-12)
VÍF er ikki
til at ste› ga
Tjaldur-H71 25-21 (10-6)
Tjaldur er fari› á flog
Á myndini hava strandingar endiliga fingi› fatur á Inga Olsen, men megin partin av tí›ini var
Ingi ikki til at ste›ga
Mynd: Álvur Haraldsen
Olaf Vestergaard var als ikki
nøgdur vi› avriki›
sunnudagin: - Vit høvdu ein
ringan dag.