mánadagur 6. mars 2006síða 14
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Nr. 46 - 6. mars 2006
Helena Heinesen
Rebensdorff (16 ár,
Keypmannahavn),
Christa Reynheim
(17 ár, Tórshavn)
og Durita Djurhuus
(16 ár, Kollafjørður)
hava seinastu
dagarnar verið á
tónleikaverksmiðjuni,
og eru tær stak væl
nøgdar við stevnuna.
Hvat hava tit gjørt hesar
dagarnar?
– Til almennu framførsluna
spældu vit nakrar sangir, vit
sjálvar hava gjørt. Serliga
eru vit stoltar av sanginum
‘Exteme’, ið snýr seg um,
at veruleikin ikki er so
dapur, sum hann ofta tykist.
Hugskot og íblástur til
sangin kom av fyrstan tíð
fríggjakvøldið, tá vit sótu og
jammaðu á gólvinum. Fyrst
skrivaðu vit bara okkurt
ung í Føroyum
Lív Højsted Horsdal
horsdal@sosialurin.fo
Tá eg sunnumorgunin komi
inn í Norðurlandahúsið
úr kavanum, leggi eg
beinanvegin til merkis, at her
er lív og røring í ungdóminum.
Framførslunar skulu upp
á pláss, og seinasta hond
verður løgd á verkætlaninar
í ymisku verksmiðjunum.
Á borðinum í forhøllini
stendur millummáli á
borðinum við súreplum,
appelsinum, bollum, mjólk,
kaffi o.ø. Men hóast borðið
er búgvið, og maturin hevur
staðið á borðinum í góðan
hálvan tíma, tykist eingin
at hava stundir at fáa sær.
Øll eru hvør í sínum lagi
upptikin av sínum arbeiði.
Látur á pallinum
Eg fari beina leið yvir
í Klingruna, har lista-
verksmiðjan ‘Sjónleikur’
heldur til. Men tað fyrsta, eg
renni meg í er ein lepi, har
tað stendur: ‘Óviðkomandi
onga atgongd, meðan
arbeitt verður’. Velji tískil
bara at standa uttanfyri
glasdyrnar og eygleiða
sjónleikararnar, ið arbeiða
ógvuliga virkishugaðið eftir
boðum frá vegleiðaranum
Mikkjali Helmsdal. Tey
hava gjørt ein leik, ið snýr
seg um familjutrupulleikar,
happing og kærleika, sum
tey í løtuni venja til almennu
framførsluna seinnapartin.
Meðan eg standi har, biðjur
Mikkjal tey steðga á við at
spæla sjónleikin. Nú skulu
tey flenna eftir hvørjum
øðrum, alt tað, tey eru
ment. Láturin byrjar, fyrst
spakuliga, men lítla løtu
seinni eru øll í skellilátri.
Gentubólkur
Tá eg havi staðið eina løtu
uttan fyri glasdyrnar, hoyri
eg brádliga ljómandi tónar
út í forhøllina. Tónarnir
koma úr stóra salinum, har
verksmiðjan ‘Tónleikur’
heldur til. Fýra gentur eru
á pallinum og mynda ein
tónleikabólk. Eitt sindur
sermerkt at síggja. Tær
leggja alla orku í at gera
eina fullfíggjaða ljóðroynd,
og eru avgjørt ikki smædnar,
hóast Sosialurin vitjar saman
við nøkrum áskoðarum.
Tónleikurin ljóðar væl, og
liva tær seg væl inn í leiklutin
á pallinum. Men knappliga
brýtur
leiðarin,
Kárri
Sverrisson, tónleikararnar
av:
– Spælið eitt vet skjótari
og ikki syngið so nær
mikrofonini.
Genturnar byrja umaftur
og spæla hesuferð enn betur.
Tá sangurin er liðugur,
lata tær pallin til aðrar
tónleikarar. Eg fari víðari
oman trappurnar og aftur
um pallin, har verksmiðjan
‘Design’ heldur til.
Klipp og flipp
Í ‘design’ hølinum eru tað
kvinnurnar, ið seta sín dám
á. Níggju seymimaskinur
standa spjaddar í hølinum,
ein rúgva av toystykkjum
liggja á gólvinum og eru
allar genturnar í holt við at
seyma taskur, niðurdeilar,
turrikløð, mappur o.a. Í
einum horni stendur eisini
ein genta og passar ein
heldur sermerktan kjóla,
hon júst hevur seymað.
Brádliga tekur hon ein saks,
og klippur eitt stórt stykki av
kjólanum:
– Soleiðis, nú var betri.
Eg eri ikki heilt nøgd við
hann enn, men tú skuldi
bara sæð, hvussu hann sær
út innanfyri. Eg breyt eini
fýra nálir, meðan eg seymaði
hann, men tað var tað vert,
sigur hon við einum brosi.
Nú bert 20 minuttir
eru til døgurða, eggjar
verksmiðjuleiðarin, Svan-
hild Strøm, gentunum til at
fara at seta mótasýningina
saman. Hesar dagarnar
hava tær gjørt hvør sín
búna, ið skal sýnast fram
seinnapartin.
Eg fari víðari út í forhøllina,
har millummálaborðið fram-
vegis stendur órørt.
Yrkja til dans
Upp trappurnar og aftanfyri
høvuðsskrivstovuna sita
fyriskipararnir
Rakel
Helmsdal, við bert tríggjar
vikur gamla soninum í
føvninginum, og Hedvig
Westerlund-Kapnas
og
leggja ymiskt til rættis og
tosa um, hvussu dagarnir
hava gingið. Eg fari víðari at
leita eftir teimum, ið arbeiða
á verksmiðjuni ‘Skriving’:
– Tey hava, eins og
veruligir
rithøvundar
framleitt ymisk, ið aðrar
verksmiðjur síðan hava
fingið gagn av at nýta,
og nú eru tey í ymisku
verksmiðjunum og hjálpa
til, sigur Rakel Helmsdal.
Løtu seinni hitti eg eina
gentu við gulum bandi um
hálsin. Bandið sigur mær so
mikið, at gentan hoyrir til
verksmiðjuna ‘Skriving’:
– Vit eru allastaðni í
húsinum og gera nógv í felag
við hinar verksmiðjurnar –
t.d. havi eg gjørt eina yrking,
ið dansibólkurin hevði hug
til at framføra. Og har havi
eg verið júst nú. Annars er
okkara verksmiðja við at
verða liðugt við alt, men
kanska vit fara at yrkja
nakrar yrkingar afturat, tann
tíman, ið eftir er.
Spegil í skeið
Básurin hjá ‘Foto’ verk-
smiðjuni stendur at kalla
mitt í forhøllini. Ágrýtin sita
øll við teldurnar og arbeiða.
Á borðinum liggja hópin
av myndauppsetingum,
prentarin er í gongd og
prentar støðugt vakrar
uppsetingar
–
bæði
óítøkiligar og ítøkiligar.
Myndirnar eru í alskyns
litum og aðrar í svørtum
og hvítum. Undir liðini á
mær stendur brádliga ein
genta og vísir mær nakrar
myndauppsetingar, hon
hevur gjørt:
– Áðrenn vit fóru í
gongd, fingu vit at vita,
at høvuðsevni fór at vera
‘spegil’. Vit hava síðan
eftir besta førimuni roynt
at fylgt evninum, hóast tað
til tíðir hevur verið trupult.
Her havi eg t.d. gjørt eina
mynd, har ein genta speglar
sær í eini skeið, og hana
eri eg væl nøgd við. Nú
eru vit hinvegin næstan
liðug og fara síðan at prýða
veggirnar við myndunum.
Hesar báðar dagarnar hava
vit annars fingist við alt
millum himmal og jørð
- serliga hevur tað verið
avbjóðandi og spennandi at
arbeiða við telduforritinum
‘Photoshop’.
Sveittutar dansigentur
Í forhøllini taka hjálparfólk
millummálan av borðinum og
gera klárt til at seta døgurðan
á borðið. Ímeðan fari eg yvir
um vegin í útvarpshøllina,
har verksmiðjan ‘Dansur’
heldur
til.
Genturnar
venja eina ‘seriu’, ið tær
gleða seg at framføra. Tað
gongur skjótt fyri seg, og
tí er trupult hjá onkrum at
Samanhald, stuttligar løtur og skapandi umhvørvi. Summi
spældu sjónleik, meðan onnur fingust við tónleik, dans og design.
Norðurlandahúsið livdi við, tá Ung í Føroyum um vikuskiftið royndu
sína styrki innan listina.
Ung og livandi list
Helena, Christa og Durita:
Knýtt vinabond
Listaverksmiðjur
Skriving
Verksmiðjuleiðari: Marjun Kjelnæs,
rithøvundur
Tónleikur
Verksmiðjuleiðarar: Kári Sverrisson og
Heri Joensen, tónleikarir
Sjónleikur
Verksmiðjuleiðari: Mikkjal Helmsdal,
dramaturgur
Dansur
Verksmiðjuleiðarar: Kristina Sørensen
Ougaard og Rannvá Káradóttur, dansarir
Foto
Verksmiðjuleiðari: Ingi Joensen, grafikari
Filmslist
Verksmiðjuleiðarar: Sigga Vang,
filmsleikstjóri og Gudmund Nielsen,
filmslesandi
Design
Verksmiðjuleiðari: Svanhild Strøm,
sniðgevi
F.v. Christa Reynheim, Durita
Djurhuus og Helena Heinesen
Rebensdorff