sunnudagur 5. mars 2006síða 17

– Vit hava fingið nakrar sera positivar og spennandi kon­ taktir. Hjá okkum er tað ikki so nógv ein spurningur, um vit her og nú skulu inn- ella útflyta nakað. Harafturímóti er tað týdningarmikið at síggja, hvussu nógvir møguleikar eru fyri partanaraskapi og samstarvi Indiaferð Jan Müller jan@sosialurin.fo Ein av teimum tungu vinnu­ lívsmonnunum, sum eru við í Indiaferðalagnum er Andras Róin, stjóri í Før­­oya Tele. Hann sat í buss­inum á veg frá milli­ ónabýnum Bombay og út á flogvøllin, tá vit hittu hann í telefonini. Andras sigur seg hava fingið nógv burtur úr. – Eg komi ikki heimaftur við nakrari ávísari avtalu, men her eru sera nógvir møguleikar fyri samstarvi. At koma heimaftur við so nógvum upplivingum hev­ ur fyri mín part gjørt, at altjóðagerðin er komin inn undir húðina. Soleiðis kenni eg tað. Hetta er sjálv­ andi eitt sera stórt land, men eg eri sannførdur um, at vit kunnu læra nógv av India. Vit eru ikki frammanfyri teir. Vit skulu veruliga taka okkum saman og lata eyguni upp og síggja, hvat fyrigongur uttanfyri okkara egnu klettar. India er nógv meira globaliserað, enn Føroyar eru tað. Tað er eitt sindur hugstoytt, tí í veruleikanum eru vit als ikki við í hesi globali­ sering. Andras Róin vísir á, at uttan mun til um vit her og nú kunnu innflyta ella útflyta nakað, so er sam­ starv tað mest týdn­ing­ar­ mesta. Aftrat tí er tað eisini týdningarmikið, at so nógv vinnulívsfólk umboðandi so nógvar ymiskar bransjur kunnu vera saman og hava góðar umstøður at disku­tera tingini. Tú fær ein annan máta at vera saman uppá, og nú vit koma heimaftur, hevur tú eina størri fatan av, hvat aðrir føroyingar gera eisini. – Vit hava lyndi til heima at sita og stríðast móti hvørjum øðrum, ant­ in talan er um grannan ella grannabygdina. Tá tú er í Bombay millum allar hesar milliónirnar, so sær tú, hvussu nógv tað hevur at siga at kunna standa saman. Saman hava vit ein møguleika. Her í India við øllum milliónunum ber til at standa saman og fáa tað besta burtur úr. Tað kunnu vit læra av og her ikki minst toleransu. Føroya Tele stjórin sigur seg hava fingið nakrar sera positivar og spennandi kon­­taktir. – Hjá okkum er tað ikki so nógv ein spurn­ ingur, um vit skulu inn- ella útflyta nakað. Men har­afturímóti at síggja, hvussu nógvir møguleikar eru fyri partanaraskapi og samstarvi. Tað eru nógv­ar indiskar fyritøkur, sum arbeiða globalt. Tær eru sera opnar og eg havi kent tað so, at tær eru sera hugaðar fyri samvinnu við okkum í Føroyum eis­ ini. Enn er so einki undir­ skrivað, men eg skal ikki útiloka, at her fer at henda nakað. Lítla føroyska fyri­ tøkan Simprentis, sum heldur skeið í oljufrálæru, hevur eftir øllum at døma fingið samstarv við risastóra almenna indiska oljufelagið, ið hevur 350.000 fólk í arbeiði. Indiaferð Jan Müller jan@sosialurin.fo Millum luttakararnar á India­ ferðini var eisini Ólav­ur Ellefsen, stjóri í fyri­tøkuni Simprentis, sum nú í fleiri ár hevur roynt seg á einum fyri føroyingar heldur óvanligum marknaði, nevniliga skeið­ virksemi í oljuvinnuni. Eft­ir at hava verið við til at útvikla eitt serstakt teldu­ programm, sum hevur til enda­mál at læra fólk grund­ reglar og innlit í eitt nú olju­ leiting, hevur Ólavur Ellef­ sen gjørt eitt stórt arbeiði fyri at marknaðaføra hesa heldur sjáldsomu vøruna í útlandinum. Hann hevur verið í fleiri londum og hildið skeið eitt nú í Suður­ amerika. Hesaferð stóð skjótt­vaksandi og risastóra ind­iska oljuvinnan fyri tørni. Almenna indiska olju­ felagið hevur 350.000 fólk í arbeiði. Ólavur Ellefsen sigur, at tað er øgilig styrki at hava løgmann við fyri at lata hurð­ ar upp. – Eg hevði m.a. fund við leiðsluna í ONGC, sum er tað stóra almenna oljufelagið og sum stendur 80% av allari oljuframleiðsluni. Ein av orsøkunum til at gekk so væl og skjótt hjá Ólavi at koma í samband við nakrar av ovastu leiðarunum har var tann, at løgmaður hevði boðið teimum til móttøku kvøldið fyri. – Tað hevur gingið sera væl. Eg havi verið til fýra fundir og tríggir teirra hava verið sera góðir. Hóast hann ikki hevur undirskrivað sátt­mála, so kennir Ólavur tað so, at hann hevur gjørt tríggjar sáttmálar undir vitj­anini og hesir fevna um skeið og venjing innan olju í telduhøpi. Ólavur sigur, at India er sera áhugavert at vitja, tí tey leggja seg nógv eftir at út­­búgva fólk. Tey tosa væl enskt, og føroyingar skilja helst betri tann ind­ iska kul­turin enn t.d. tann kinesiska, um valið skuldi staðið millum hesi londini. Ólavur heldur tað vera týdn­ ingarmikið eisini fyri eina lítla fyritøku sum hansara at fylgja við og vera úti um seg úti í heimi. – Eg havi hoyrt um atfinningar móti okkara vitjan í India heimaífrá. Og til tað kann eg bert siga, at tað er ótrúliga vánaligt, at tað eru røddir í Føroyum, sum hava so ilt av, at man fer út í verðina. Vit rinda sjálvir fyri ferðina, og eg meti hetta at vera eina skilagóða íløgu fyri mína fyritøka, so tann atfinningarnar móti ferðini, eru eitt skot langt við síðuna av. Stjórin í Føroya Tele: Fingið altjóða­gerðina undir húðina Føroyingur læra indarar at leita eftir olju Ólavur Ellefsen er sera væl nøgdur við úrslitið av Indiaferðini Nr. 47 - 7. mars 2006 17 Nógv varð gjørt burtur úr løgmanni og føroysku vinnulívsfólkunum í Cochin sum er høvuðs fiskivinnubýurin í India.