týsdagur 14. mars 2006síða 11

Nr. 52 - 14. mars 2006 11  Viðmerkingar til grein­ ina hjá Áka Bertholdsen og til okkara umboðan á tingi.       Hettar ljóðar sera áhugavert; men ikki fyrr enn 2013, álv­ ara tos! Tað tykist sum, at Sam­ bands­flokkurin nú skal hava æruna fyri, at vegurin verður gjørdur, og tí eru nakrar við­ merkingar gjørdar, ið vísa til hvussu nógv ein politiskur flokkur kann sova og hvussu leingi. Samfelagið byrj­aði av álvara at útbyggja sam­ ferðslukervið í 1970, tá í Atli P. Dam sáli, gjørdist løg­maður. Spurnartekin kunnu tí  setast við fylgjandi:  1. Eru hesi umleið 2000 fólkini á vestara armi so glað fyri at bíða líka til ár 2013, áðrenn tey fáa ein veg, ið vinnulívið og øll vit onnur kunnu brúka? 2. Hví er ikki ein verklags­ lóg gjørd beinanvegin, tá Sam­­bandsflokkurin kom til um tað nú er so, at teir nú skulu hava æruna fyri vegin? 3. Áki skrivar, at vega­ strekk­ið er liðugt í 2008/2009 (Strendur-Skála). Var á ein­ um fundi í bygdahúsinum á Strond­um herfyri, har LV kunnaði um ætlanina og skilti eg á lagnum, at teir, ið gera vegin nú, longu eru lidnir á sumri 2007. Hví skal so bíðast til 2009? 4. Hví eru vit komin heilt til 2006, áðrenn Sam­ bandsflokkurin vaknar? Var ikki brúk fyri veg­num í 1980 til dømis ella ...... hvat ár eg nú skal nevna. 5. Økið, vestara síða er seig­pínt á vinnu­lívs­økinum. Eingin vinnulívsmaður við síni fullu fimm fer at hava treylarar koyrandi ímillum Skálabotn og Strendur, tá hann veit, at fimti hvør túrur endar í grøvini og ein­um knúst­um bili! Hví hevur Sam­bandsflokkurin ikki sæð hettar fyrr enn nú? Hvat hevur fingið eyg­uni at opnast, sum á kettlinginum, tá hann er viku gamal? Per­ sónliga eri eg sera skuffaður um, at flokkurin í tí stóra og heila ikki hevur loyst hetta mál fyri langt síðan; men atkvøðurnar flógva fram­ vegis í posanum, hóast vest­ara síða ong­an veg fær fyrr enn 2013! Sam­bands­ flokk­urin, 2013 er avgjørt ikki gott nokk eftir míni metan! Sam­bandsflokkurin hevur so ruddiliga sovið í tím­anum, hetta meti eg, er sera skuffandi. 6. Hvussu leingi var tað nú at vit høvdu umboðan á tingi, og hvat gav tað? Er tað gott nokk, at valevni sita á tingi í nógv Harrans- ár og so at siga bert eru landspolitikkarar. Onkur kann kanska halda, at tað eru kommunu-polit­ikararnir, ið skulu syrgja fyri, at gongd kemur í. Kommunu- politikarar byggja ongan landsveg, kunnu kanska ávirka ein lands­politikara, men tað hjálpir lítið, tá kommu­nal-politikarin eisini er sambandsmaður og tí ikki sær skógin fyri berum trø­um, hann er jú vanur við trillibøruna, og hon passar fínt á vegin, hví so heita á ein lika so blindan lands- politikarar, og hvat skal áheitanin vera um? 7. Knappliga er tað ein Leir­víks-tunnil, ið hevur vakt onkran smbandsmann. Stórar yvirskriftir bæði í bløðunum og legg merki til, eisini í Dag og Viku, at nú skal Sam­bandsflokkurin syrgja fyri, at leirvíkingar fáa ein tunnil! Legg merki til, at eg avgjørt ikki havi nakað ímóti, at tey fáa tunnil. Spurningurin frá mínari síðu er, hvar vóru tær stóru yvirskriftirnar skrivaðar av Sambandsflokkinum, tá ráddi um vegin Skála­botnur – Strendur? 8. Eg kann best lýsa tykkum støðu Sambandsfloksins við at vísa til bókina hjá Heðin Brú »Tað stóra takið«. Sambands­flokkurin er tann gamli bóndin, ið vil hava alt á vestaru síðu at vera sum tað altíð hevur ver­ið, ímeðan eg, sum kommunal-politikari, í hugs­unarhátti og vilja til at nakað skal henda, eri at rokna sum bygdar­fólkið, lærarin og sýslu­formaðurin, tey vildu altíð adoptera eitt gott fram­burðs-uppskot, ja kanska enntá skumpa undir fólkið soleiðis, at nak­að hendir og tað skuldi verða skjótt. Les so bókina at enda og sam­anber so bygdina frá byrjan til enda; men í tíni samanbering, skalt tú ikki gloyma, at bóndin er Sambandsflokkurin. Hvør kom betur frá tí, bóndin ella bygdin? Ætlan mín við hesi grein er, at vekja flokkin, sum hevur livað av stemmunum á vestaru síðu, líka síð­ an Sambandsflokkurin var stovnaður. Umboðanin hevur lokalpolitiskt ikki verið góð nokk, og tí sita vit sum vit sita. Hava ein veg, sum í støðum kann brúkast! Ein kemur næstan til at hugsa um veðurtíðindini. Í støðum er vegurin brúkiligur men...  2013 er ikki gott nokk! Tað er vandamál, at ein til­ vildarligur persónur sleppur í so ríkiligt mát at siga og meta um, hvat er list, og hvat hon ikki er Hvat er gott og hvat er vánaligt? Í meting síni av máln­inga­ framsýning í Focus, sum í hesum døgum hýsir Frits Johannesen, legði Kinna Poulsen seg á ein heldur negativan bógv: Frits var amatør og málaði fjákutar krokudillur til eitt virði av tveimum stjørnum. At siga, at Frits er ama­­tør­­ur – og at siga at Frits er autodidaktur ella sjálvlærdur, er hvør sítt. Ser­ liga tá ið hugsað verður um tað negativa rákið, sum búið undir útsøgnini. Frits málar ikki bert máln­ ingar, hann málar skaldskap og aftanfyri hvønn málning liggur ein longri søga, sum Kinna kundi ómakað sær at spurt um. Minnist ein málning, Frits málaði á listaskúlanum, hann gekk á í Danmark. Myndevnið var: Ein hend­ ing og eitt upplivilsi. Myndin var av nøkrum muslimskum kvinnum, sum tú sást bakið á, sitandi í einum av býarbussunum í Keypmannahavn. Ein mað­ur stígur inn í bussin. Hetta er William Heinesen. Í speglinum sært tú, at buss­ førarin er Niels Midjord (Niels á Høvdanum, sum vit plaga at siga). Tá ið skúlafelagarnir hjá Frits spurdu, hvat máln­ ingurin ímyndaði, mundu teir og lærarin ikki komið yvir hugflogið og sjálvsomu samansetingina, sum var rámandi saman við teirri søgu, sum Frits greiddi frá. Tí er ein mynd ikki bert eitt málað lørift! Kinna kundi ómakað sær at spurt um “innihaldið” í málninginum. Hví er kroku­dillan fjákut í eygum Kinnu? Skuldi tað kanska heldur verið ein geldær frá heimliga umhvørvinum? – Hevði hon passað betur inn í hugaheimin hjá Kinnu? Ella hóskar krokudillan kanska betri til klaveriaturið og sam­ansetingina av myndini annars? Vincent van Gogh var ikki lærdur málari! Hann var “amatørur”! Sama var við Paul Gauguin. Per Kirkeby er geologur – ikki lærdur málari – Bjørn Nørgård heldur ikki!. Teir eru glaðir “amatørar”! (væl­ vitandi, at teir hava gingið á X-skúlanum – ikki á aka­ deminum). Torbjørn Olsen, Anker Mort­ensen og Bárður Jákupsson eru ikki útbúnir – Soleiðis kundi eg hildið áfram.. Tað óhepna við Kinnu er, at hon er so einsamøll í ummælaraleiklutinum: Hon er allastaðir, í bløðum, útvarpi og sjónvarpi. Á henda hátt kann hon tykjast “almóðirlig”, alvitandi og mátsetandi fyri, hvat góð list er. Eg ivist tó onga løtu í, at Frits og fleiri við honum, sum Kinna kallar amatørar, hava lisið hópin meira um list og listasøgu, enn Kinna hevur lisið. Og so at seta Dávids- stjørnu ella eina aðra á, sum mátieind – á eina málninga- framsýning, tað tykir mær ósømiligt, undarligt og meir kommersialiserað, enn gott er. Tað plagar at verða tikið til, at “Tú býrt í glashúsi”. Soleiðis haldi eg kann sigast í hesum føri. Tað er vandamál at gríta við gróti í listaheiminum. Tí skalt tú vanda tær um, tá ið tú kallar listafólk, sum tey flestur eru góður við og síggja upp til, fyri amatørar. Tó kann vera, at Frits ikki passar inn í glashúsið, har bert tey hámettu og lystinlærdu halda til saman við Kinnu. Ivist bert í, um Frits er so illa farin av teirri grund. Frits er sjálvlærdur og hegn­igur á sínum máln­inga­ palli. Hann hevur nógvar fyrimyndir, men er tó – í øllum, hann ger – sín egin. Eg eri komin nógv í mál­ ingarúm hansara gjøgnum árini. Har hópast ikki upp við málningum – Teir verða seldir, so hvørt teir eru lidnir. So onkrum hóvar teir! Ja, eg veit um fleiri, sum eru góð við teir, og kalla teir fyri “sálina” í heimum teirra. Hesi mugu so bara vera reinir amatørar ella bara glaðir amatørar á njótarastigi!? Tað hoyrist, at Frits hev­ ur selt at kalla allar máln­ ingarnar í Focus. Tí mugu vit ásanna, at øll tíbetur ikki eru samd við Kinnu. Frits er ein glaður “ama­ tørur”, sum kann kveikja lív í ta mest vandamiklu “krokudilluna” til gleði fyri okkum vanligu deyðiligur. Og tað fegnast vit um. Hetta nýtist Frits heldur ikki at vera vánaligur listamaður av. Betur er bøtandi hond enn spillandi tunga, kundi tú eisini sagt – Serliga við ein amatør. Eg kann ikki bara mær at heita Kringvarpið, um at vanda sær betur um “mál­ ið”. VIÐMERKINGAR Vegurin ímillum Skála og Strendur gerast liðugur! Tummas Eli Høj Joensen Kinna, Kinna – tú gert tær ónáðir og stríð av mongum; tá ið tú gevur fólkinum tað, sum Kinna vil hava Dávur Winther Myndin er sett saman av einum amatørfotografi, Dáva Winther