týsdagur 28. november 2000síða 4
‹ fyrra síða allar 13 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Sambandsflokkurin
er eftir heystfundin
leygardagin samdur
um, at ein fólka-
atkvø›a í apríl bert er
ein roynd hjá lands-
st‡rinum at fáa full-
veldisætlanina inn
gjøgnum bakdyrnar
SAMBANDSFUNDUR
John Johannessen
Ríkisrættarliga stø›an og
n‡ggja sjálvst‡risætlanin
hjá landsst‡rinum var eitt
av høvu›skjakevnunum á
heystfundi Sambandsflok-
sins leygardagin.
Tey 60 fólkini, sum vóru
á fundinum, samdust um, at
Sambandsflokkurin eigur
at arbei›a fyri, at úrsliti› av
eini
fólkaatkvø›u
um
n‡ggju
sjálvst‡risætlan
landsst‡risins ver›ur nei.
– Fundurin var samdur
um, at landsst‡ri› roynir at
vinna sær ein blanco kekk
fyri fullveldinum vi› at
halda eina fólkaatkvø›u
um n‡ggju ætlanina, sigur
Edmund Joensen, forma›ur
Sambandsfloksins.
Edmund Joensen heldur
ta› vera skeivt av lands-
st‡rinum at skriva út eina
fólkaatkvø›u, sum bindur
komandi løgting. Hvat í
framtí›ini
hendir
vi›
ríkisfelagsskapinum heldur
Edmund Joensen, at kom-
andi løgting eiga at gera av.
Ongar ni›urstø›ur
Fleiri onnur evni vór›u
eisini vi›gjørd á heystfundi
Sambandsfloksins. Men av
tí, at talan var um ein inn-
anh‡sis fund, eru ongar
almennar
ni›urstø›ur
gjørdar fyri tey ymisku
økini.
– Vit hava gjørt nakrar
ni›urstø›ur til innanh‡sis
n‡tslu,
sigur
Edmund
Joensen.
Forma›ur
Sambands-
floksins grei›ir kortini frá,
at umframt ríkisrættarligu
stø›una, vi›gjørdi fundurin
millum anna› eisini fisk-
ivinnupolitikk og sam-
starvi›, flokkurin seinastu
tí›ina hevur havt vi› Javn-
a›arflokkin.
Í vi›ger›ini av fiski-
vinnupolitikkinum
var›
ikki fari› í smálutir. Men
fundurin
gjørdi
kortini
nakrar innanh‡sis ni›ur-
stø›ur um bæ›i fiskivinnu
og aling.
Fundurin tók undir vi›
samstarvinum, sum Ed-
mund Joensen hevur havt
vi› Javna›arflokkin í sam-
bandi vi› uppskoti› um
skattalætta.
Heystfundurin hjá Sam-
bandsflokkinum var› hildin
á Hafnia og vardi frá
klokkan tíggju fyrrapartin
til langt út á seinnapartin.
Landsst‡risma›urin í
Vinnumálum hevur
gjørt eitt n‡tt uppskot
um fólka- og farma-
flutning. Uppskoti ›
leggur upp til, at
farlei›ir ver›a lætnar
privatum at reka
PRIVATISERING
John Johannessen
Bjarni Djurholm, lands-
st‡risma›ur í Vinnumálum,
skj‡tur upp, at Strandfara-
skip Landsins fær møgu-
leika at bjó›a farlei›ir út til
privatar at reka, og at land-
i› ikki skal hava flutnings-
skyldu á teimum lei›um,
sum privat reka.
Landsst‡risma›urin sigur
í tí›indaskrivi, at f‡ra
endamál eru vi› uppskotin-
um. Ta› fyrsta er, at nøkt-
andi innanlands fólka- og
farmaflutningur
ver›ur
tryggja›ur landinum í síni
heild. Næsta er, at fólka- og
farmaflutningur
ver›ur
skipa›ur, solei›is at borg-
arar landsins framhaldandi
fáa eina gó›a tænastu vi›
so fáum útrei›slum, sum
møguligt. Tri›ja endamáli›
er, at fólka- og farmaflutn-
ingur ver›ur laga›ur eftir
skiftandi tørvi. Fjó›ra og
seinasta endamáli› sigur
landsst‡risma›urin vera at
skapa fortreytir fyri kapp-
ing.
Fyri at røkka hesum mál-
um, heldur landsst‡risma›-
urin ta› vera ney›ugt, at
privatar fyritøkur og ein-
staklingar fáa betri møgu-
leikar at bjó›a fram sínar
tænastur.
Eftir uppskotinum hjá
Bjarna Djurholm, hava tey,
sum søkja loyvi, krav uppá
at fáa ta›, lúka tey ávís
førleikakrøv.
Uppskoti› er sent til
hoyringar hjá stovnum,
fyritøkum og fakfeløgum.
Samd um nei til fólkaatkvø›una
John Johannessen
Uppskoti› hjá Unga
Sambandinum um at
skifta út formannin í
Sambandsflokkinum
var› vi›gjørt á heyst-
fundi Sambandsfloksins
leygardagin.
Hetta váttar Edmund
Joensen, forma›ur
í
Sambandsflokkinum.
Men Edmund Joensen
sigur samstundis, at
hetta uppskot ikki fekk
undirtøku millum fund-
arluttakararnar.
Michael Jensen, for-
ma›ur í Unga Samband-
inum, vísir á, at fundurin
ikki atkvøddi um upp-
skoti›. Tí heldur hann
ikki, at Edmund Joensen
kann siga, at ta› ikki
fekk undirtøku.
– Vit hava bo›a› frá,
at vit stu›la Edmund
Joensen til næsta lands-
fund, men at vit tá vilja
hava naka› n‡tt at henda
í flokkinum. Vit halda,
at forma›urin skal skift-
ast út, og okkara bo› til
n‡ggjan
formann
er
Lisbeth L. Petersen,
sigur Michael Jensen.
Michael Jensen sigur,
at hann kennir á sær, at
feløgini úti um landi›
stu›la Unga Sambandin-
um í uppskotinum.
Ætlar at bjó›a farlei›irnar út
Forma›urin var›
vi›gjørdur
Eitt vi›skiftafólk, sum
hev›i tiki› h‡ruvogn til
hús, var› sparka›ur so
illa av føraranum, at
hann enda›i á átta á
sjúkrahúsinum. Or-
søkin var strí› um
vekslipengar
Sveinur Tróndarson
Vi›skiftafólki› hev›i, stutt
fyri midnátt fríggjakvøldi›
fingi› ein h‡ruvogn at
koyra seg heim úr b‡num.
Tá bilurin kom í túni gjørdi
ma›urin vart vi›, at hann
hev›i ikki nóg nógvan
pening uppi á sær og tá
hann fór inn eftir meira
peningi var hann varugur
vi›, at hann hev›i bara ein
stóran se›il, sum h‡ru-
vognsførarin
ikki
fekk
veksla›.
H‡ruvognsførarin gav ilt
av sær, og seg›i, at hann
mátti á stø›ina at veksla›
til smærri se›lar, men hetta
vildi ma›urin ikki gó›taka
uttan at hann sjálvur slapp
vi› bilinum.
Ta› vildi h‡ruvognsfør-
arin ikki og sum skilst
hevur hann so sparka›
mannin, me›an teir hava
sta›i› í gongini í íbú›ini.
Í fyrsta umfari› gjørdi
ma›urin ikki meira vi›
máli›. Hann fór til songar,
men út á leygardagin var
pínan so ógvuslig, at hann
fór á sjúkrahúsi›. Har var›
sta›fest, at hann hev›i
broti› tvey rivjabein, og tá
læknarnir samstundis vóru
í iva um at anna› lunga
kanska var punktera›, var
ma›urin innlagdur á deild
átta.
Uppsagdur vi› brestin
Løgreglan er sera líti›
tí›indafró› um hendingina
og váttar bert, at tey hava
fingi› eitt slíkt mál til
kanningar. Vakthavandi á
stø›ini í Havn sigur, at ein
h‡ruvognsførari frá Auto er
melda›ur fyri har›skap
móti einum vi›skiftafólki,
men leggur afturat, at hann
kann ikki siga meir, fyrr
enn máli› er li›ugt kanna›.
– Vit hava tosa› vi› bá›-
ar persónarnar, sum máli›
sn‡r seg um, men sum so
ofta er í slíkum førum, so
eru frágrei›ingarnar av-
víkjandi. Tí skulu vit kanna
máli› nærri á›renn vit siga
meira um ta›, sigur hann.
Hann váttar kortini at
talan er um eitt mál um
har›skap, sum er farin fram
fríggjakvøldi› og sum er
melda› leygardagin.
Stø›in í sjokk
Á bilstø›ini Auto eru tey
hinvegin ikki so varin, sum
løgreglan. Sosialurin hevur
fingi› vátta› av stø›ini, at
ein av teirra bilførarum er
melda›ur fyri har›skap
móti einum vi›skiftafólki.
– Vit eru skelka› av tí,
sum er fari› fram. Slíkt er
ótilgeviligt og eigur ikki
undir nøkrum umstø›um at
henda, sigur eitt av starvs-
fólkunum, sum vit hava
tosa› vi›.
– Vi›skiftafólk okkara
hava altí› veri› í hásæti og
ta› eru tey framvegis, og tí
er ta› ein skandala, at ein
av bilførarunum ikki dugir
at st‡ra sær, sigur starvs-
fólki›, sum leggur afturat,
at hetta vónandi ikki fær
ávirkan á arbei›i hjá øllum
hinum bilførarunum, sum
koyra fyri stø›ina.
Fyri
bilføraran,
sum
koyrdi fríggjakvøldi›, er
túrurin helst li›ugur, í
hvussu er fyri Auto. Sum
skilst hevur bilførarin fing-
i› fótin upp á standandi fót,
og ta› merkir, at hann ong-
antí› aftur sleppur at koyra
fyri Auto.
– Vit kunnu ikki lata slíkt
um okkum ganga. Vi› l‡s-
ingum bi›ja vit vi›skifta-
fólkini lata bilin standa, tí
so skulu vit syrgja fyri, at
tey koma trygt heim. Og so
hendir hetta. Ta› má fáa
avlei›ingar alt fyri eitt og
ta› hevur ta› fingi›.
Sparka›ur av h‡ruvognsførara
Nr. 229 - 28. november 2000
7
6
Nr. 229 - 28. november 2000
Tjó›veldisflokkurin
hevur givi› Tórbjørn
Jacobsen, landsst‡ris-
manni, eina sera
álvarsama átalu fyri
framfer›arhátt
hansara, tá hann í
farnu viku sk‡rdi
løgmann danskan
leigusvein
ÁVARING
John Johannessen
Tórbjørn Jacobsen, lands-
st‡risma›ur í undirvísing-
ar- og mentamálum, slapp
vi› skrekkinum, tá Tjó›-
veldisflokkurin
fríggja-
kvøldi› gav honum eina
sera álvarsama átalu.
Orsøkin til átaluna er
atbur›urin hjá Tórbjørn
Jacobsen í farnu viku, tá
hann í samrø›u vi› Sosialin
sk‡rdi løgmann at vera
danskan leigusvein og at
hava fleiri lík í lastini. Tá
bla›i› var komi› út á gøt-
una sendi Tórbjørn Jacob-
sen út tí›indaskriv, har
hann bo›a›i frá, at hann
ikki hev›i sagt hetta í sam-
rø›uni vi› Sosialin. Men
samrø›an var tikin upp á
band, og tí kundi bla›i›
prógva útsagnirnar.
Tveir møguleikar
Hetta metti Tjó›veldis-
flokkurin vera sera álvar-
samt, og tók tí máli› til
vi›ger›ar í størsta álvara.
Flokkurin
hev›i
tveir
møguleikar. Annar var at
taka landsst‡rissessin frá
Tórbjørn Jacobsen ella at
geva honum eina ógvuliga
álvarsama átalu.
Eftir drúgvar fundir kom
Tjó›veldisflokkurin til ta
ni›urstø›u, at Tórbjørn
Jacobsen skuldi fáa eina
álvarsama átalu og bo› um,
at slík framfer› ikki kann
gó›takast.
T j ó › veldisflokkurin
metir máli› hava avlei›ing-
ar fyri áliti› á flokkin,
landsst‡rismannin,
sam-
gongustevi› og landsst‡ris-
arbei›i› sum heild. Tí
hevur flokkurin eisini gjørt
landsst‡rismanninum
greitt, at um hann ikki held-
ur sítt lyfti um avgerandi
broytingar í framfer›arhátti
sínum, eigur ta› umgang-
andi at fáa avlei›ingar fyri
landsst‡rissessin.
Bi›ur um umbering
Tórbjørn Jacobsen hevur
sent út eitt tí›indaskriv, har
hann sigur seg persónliga
taka treytaleysa ábyrgd av
tí, sum er hent.
– Hetta má og eigur ikki
at koma fyri hjá einum
landsst‡rismanni. Eg kann
bert umbera mótvegis øll-
um teimum, sum hetta
hevur rakt. Ikki minst teim-
um, i› hava stu›la› mær og
flokkinum, sigur Tórbjørn
Jacobsen millum anna› í
tí›indaskrivinum.
Tórbjørn Jacobsen á-
sannar, at ta› er ógvuliga
krevjandi at gera sær
royndir í politisku skipanini
og hartil at læra seg rættar
politiskar samstarvshættir í
mun til ta› starv og ta›
umhvørvi›, hann hevur
fer›ast í sí›ani hann var
ungur.
Men landsst‡risma›urin
sigur seg ætla at royna at
læra av sínum mistaki og
royna ar br‡na sínar kantar,
so hann kann fremja skila-
gó›ar politiskar avger›ir.
Ábyrgdin er mín
T͋INDASKRIV
Tórbjørn Jacobsen,
landsst‡risma›ur
Á Glyvrum 24. nov. 2000
Ta› skal ongin ivingur
ver›a um, at undirrita›i,
persónliga, tekur fulla og
treytaleysa ábyrgd av tí
máli, sum hevur veri›
fremst á fjølmi›labreddan-
um hesa seinastu vikuna.
Harafturat hevur undir-
rita›i frá tjó›veldisflokkin-
um fingi› grei› bo› um:
• at ta› kann als ikki gó›-
takast, at eg sum lands-
st‡risma›ur eri lopin
framav vi› ógrunda›um
úttalilsum um løgmann
og um politiska sam-
starvi› í landsst‡rinum.
• at ta› kann heldur ikki
gó›takast, at eg havi av-
sanna› úttalilsini, har ta›
vísir seg, at eg veruliga
havi brúkt tey or›, i› eg
eri endurgivin fyri at
siga.
• at hetta ska›ar umdømi›
og trúvir›i› hjá landsins
myndugleikum, hjá tjó›-
veldisflokkinum, hjá
undirrita›a og eisini
ska›ar tí máli, sum sam-
gongan hevur sett sær.
• at anna› skinn skal takast
um bak, og um mál av
slíkum slagi taka seg
uppaftur, so fær ta› av-
lei›ingar umgangandi
fyri landsst‡rissessin.
Eg havi sjálvsagt givi› løg-
manni, Anfinni Kallsberg
og
tjó›veldisflokkinum
eina treytaleysa umbering
fyri ta›, sum hent er.
Eg má bert ásanna, at eg
eri lopin framav í sinnis-
muni, og eg kann ikki gera
anna› enn at taka fulla
ábyrgd samsvarandi.
Hetta má og eigur ikki at
koma fyri hjá einum lands-
st‡rismanni. Eg kann bert
umbera mótvegis øllum
teimum, sum hetta hevur
rakt. Ikki minst teimum, i›
hava stu›la› mær og flokk-
inum.
Samstundis
má
eg
ásanna, at ta› er ótrúliga
krevjandi at gera sær
royndir í tí politisku skip-
anini og hartil at læra seg
rættar politiskar samstarvs-
hættir í mun til ta› starv og
ta› umhvørvi, eg havi
fer›ast í alt frá ungum ár-
um.
Ta› er væl eingin, sum
ivast í politisku møguleik-
unum hjá undirrita›a eftir
at máli› er l‡st til fulnar í
almenninginum: Antin at
leggja frá sær ella taka
ímóti eini har›ari ábrei›slu.
Eg havi fingi› ein møgu-
leika at gera eina roynd
afturat sum landsst‡ris-
ma›ur, at læra av hesum
stóra glappakasti og royna
at »br‡na mínar kantar« til
tess at kunna fremja skila-
gó›ar politiskar avger›ir
saman vi› flokki, landsst‡ri
& løgtingi.
Henda møguleika havi eg
valt at royna, og sjálvandi
eri eg fult til rei›ar til sjálv-
ur at taka avlei›ingarnar
beinanvegin, um eg ikki
standi hesa roynd.
Kunning frá tjó›veldisflokkinum
T͋INDASKRIV
Vegna Tjó›veldisflokkin,
Høgni Hoydal,
floksforma›ur
Tórshavn 25. nov. 2000
Floksstjórn, tingmanning
og
landsst‡rismanning
tjó›veldisfloksins hava vi›-
gjørt stø›una hjá landsst‡r-
ismanninum Tórbjørn Ja-
cobsen eftir máli› um úttal-
ilsir í fjølmi›lunum sein-
astu vikuna.
T j ó › veldisflokkurin
metir máli› sera álvarsligt,
tí ta› hevur avlei›ingar fyri
áliti› á flokkin, landsst‡ris-
mannin, samgongustevi›
og landsst‡risarbei›i› sum
heild.
Hetta sn‡r seg ikki um
løgfrø›islig
vi›urskifti,
men at landsst‡risma›urin
er farin út um óskriva ›
etisk mørk.
Tjó›veldisflokkurin hev-
ur eins og løgma›ur fingi›
eina treytaleysa umbering
frá landsst‡rismanninum.
Hartil hevur flokkurin fing-
i› lyfti um avgerandi broyt-
ingar í framfer›arhátti.
Tjó›veldisflokkurin hev-
ur givi› landsst‡rismannin-
um eina sera álvarsama
átalu og bo› um, at slík
framfer› kann als ikki gó›-
takast og at tílíkt aldri má
endurtaka seg.
Samstundis hevur flokk-
urin gjørt greitt, at um hetta
ikki ver›ur víst í verki,
eigur ta› umgangandi at fáa
avlei›ingar fyri landsst‡ris-
sessin.
Um ta› allar
minsta »dukkar
upp«, so veit
mentamálará›-
harrin, hvat klokk-
an hevur sligi›,
sigur løgma›ur
Anfinn Kallsberg
vi›víkjandi málin-
um um Torbjørn
Jacobsen
Ólavur í Beiti
Tjó›veldisflokkurin
hevur givi› Torbirni Ja-
cobsen, mentamálará›-
harra,
sína
seinastu
ávaring, og ta› hevur
løgma›ur Anfinn Kalls-
berg eisini. Mánadagin
ver›ur spurningurin um
Grundlógardagin tikin
upp á landsst‡risfundin-
um, og løgma›ur hevur
longu bo›a› frá, at hetta
mál hevur fingi› skeiva
politiska vi›ger›. Løg-
ma›ur gó›tekur ikki
hesa mannagongd sum
Torbjørn Jacobsen hevur
valt og vil hava spurn-
ingin um Grundlógar-
dagin
vi›gjørdan
á
landsst‡risfundinum
mánadagin, tí spurning-
urin er, um mentamála-
rá›harrin hevur lógina
aftan fyri seg í hesi
broyting, hann longu
sigur seg hava framt.
Vi›víkjandi spurning-
inum,
um
løgma›ur
hevur fyrigivi› menta-
málará›harranum
og
seinasta or› er tala› í
leigusveina-skuld-
setingini móti løgmanni,
so er Anfinn Kallsberg
nøgdur vi› treytaleysu
umberingina frá Torbirni
Jacobsen. Í vi›merking
vi› Internetsosialin sig-
ur løgma›ur, at alt hetta
máli› vi›víkjandi Tor-
birni Jacobsen kann set-
ast undir 3 punktir. Tey
umfata bæ›i frídaga-
broytingina, sum menta-
málará›harrin
hevur
bo›a› frá, øll tí›inda-
skrivini frá mentamála-
rá›harranum og so ey ›-
m‡kjandi umberingar-
nar.
Ikki nógvar tímar
– Um ta› allar minsta
»dukkar upp« nú, so veit
mentamálará›harrin,
hvat klokkan hevur slig-
i›, sigur løgma›ur, sum
hev›i
kunna›
Tjó›-
veldisflokkin um sína
stø›u beinanvegin og
gav Tjóveldisflokkinum
ikki nógvar tímar at
umrá›a seg í.
Og vi›víkjandi spurn-
nginum um álit millum
partarnar nú, sigur løg-
ma›ur í sera fáum or›-
um, at mentamálará›-
harrin hevur fingi› ein
møguleika afturat.
Men hvar marki› er
sett framyvir, er ikki lætt
at úttala seg um, og ta›
hevur løgma›ur heldur
ikki neyvt sett, men í
hvussu so er, hevur løg-
ma›ur fyri seinastu fer›
bo›a›
mentamálará›-
harranum frá, at ta› er
ikki alt loyvt, tá i› tú
situr í landsins hægstu
embætum.
Fekk ein møgu-
leika afturat
Slapp vi› skrekkinum
Landsst‡risma›urin var›veitti sín landsst‡rissess