hósdagur 11. mai 2006síða 28

Nr. 91 - 11.-14. mai 2006 31 Hetta varð gjørt við gleði, og hátíðarlig var løtan, tá endað varð við føroyska tjóð­sanginum. Aftan á drúgt og hendingaríkt kvøld, varð tikið í hondina á kekkum, takkað varð so hjartaliga fyri, og føroyska ferðalagið setti kós móti Prag. Við sær í hotellíbúðirnar høvdu føroyingarnir nakrar papp­ eskjur við køkum, sum blíðu kekkarnir endiliga vildu sleppa at geva okkum. »Kórið hjá Jóhan« hevði tvær konsertir í Kekkia. Hin seinna konsertin var miku­kvøldið 12. apríl í kirkjuni “Sankta Mortan í Múrinum” saman við einum øðrum kekkiskum kóri. Kirkjan, sum er av­gomul – fyrsti part­urin bygdur longu í 1100-tal­ inum – liggur inni í mið­ býn­um í Prag. Spenn­andi var at vita, um nakrir áhoyrarar mundu fara at koma. Í Prag er ørgrynni av konsertum av øllum sløg­um, so torført kann vera at fáa áhoyrarar til tær allar. Væl vísti seg tó at bera til. Kirkjan var so at siga fullsett við áhoyrarum, ið fagnaðu føroyingunum óført. Kanska hjálpti tað væl, at danska sendistovan í Prag hevði tíðindini um konsertirnar inni á heima­ síðu síni. Eis­ini hetta kórið fekk gávu frá føroyska kórinum, og føroyski kórleiðarin bar aftur fram røðu á kekkiskum. Síðsta kvøldið í Prag fekk alt føroyska ferðalagið sær døgurða á sera stásiligari kekkiskari matstovu. Mat­ stovan er í bygninginum “Obecni dum”, har kekkiska tjóðveldið varð kunngjørt í 1911. Framúr góður døg­­urði í áhugaverdum søgu­lig­um umhvørvi. Beint eftir døgurðan fekk Petur Jákupsson nápað sær eina harmoniku frá einum spæli­ manni á matstovuni, og skjótt trivu føroyingarnir í Niklas hjá Pena. Hóast føroyskt veður­lag niðri í Prag settu før­oy­ ingarnir seg væl nøgd­ir innaftur í bussin seinnapartin fríggjadagin. Nú var steðg­ urin í Kekkia av, og kós sett móti Dan­mark. Koyrt varð alla náttina og út á morgunin. Um níggju tíðina kom ferðalagið til Hanst­holm. Hjá teimum flestu mundi svøvnurin hava verið lítil, og tí var tað lívgandi at seta seg til borðs á sjómansheiminum og fáa sær ein góðan morgun­ matarbita. Veðrið var heldur rusk­ ut heim við Norrønu, men kortini møttu all­ir kór­sangararnir til páska­ sang­løtuna í “Viking Club” seinnapartin páskadag. Páska­evangeliið varð lisið, kórið sang eina stutta skrá, og síðani var felagssangur – sálmar og sangir. Jórun hevði klaverfylgispælið. Árla mánamorgunin komu troyttu, men kortini væl nøgdu, føroyingarnir aftur heim á klettarnar.