hósdagur 11. mai 2006síða 34

Nr. 91 - 11.-14. mai 2006 37 ” Sjálvt teir mest inniligu og vælskrivaðu sálmarnar frá eini farnari tíð fær hann latið í ein slíkan búna, at sjálvt ung nútíðarmenniskju geva sanginum – og boðskapinum! – gætur. Eg livi Seinasti sangurin í hesum umfarinum er eisini ein úr gamla sangskattinum. Ein kendur hjá A.P. Berggren. – Er tað nakar sum veit, nær hann er føddur? Eingin ... Hetta er sum ein spurnar­ kapping. – Eg minnist tað heldur ikki beint nú. Sama ger. Her kemur so »Eg livi og veit«, sigur Heine. Hann hevur fingið at vita, at hann hevur bert tveir minuttir eftir. Tað ger einki, tí sangurin gongur í skjótum tempo. Heine er liðugur við sín part av konsertini. Nú skal skiftast til næsta tón­leika­ bólkin – teir ungu menn­ inar í Proclaim. Hóast teirra sangur er harð­ari og tað nógva er á enskum máli, so er eisini teirra ynski at bera anda­ ligan sang fram í nýggjum búna! Hetta er onnur greinin frá ársins gospeltúri. Fyrsta greinin stóð í Sosialinum nr. 88. Fleiri koma seinni! ” Harmur og gleði í felag tey reika, eydna, óeydna tær ganga á rað. Viðrák og mótrák tey skiftandi leika, sólskin og skýggj ferðast saman í lag! Jarðgull sum hold er føgur mold, himinin eina er sælunnar fold. 1. ørindi. Kingo yrkti í 1681. Chr. Matras týddi í 1921)