týsdagur 16. mai 2006síða 8
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 93 - 16. mai 2006
Birgir Kruse, lærari og ritsjóri á
Føroya Skúlabókagrunni. Gjørdi
skúlasendingarnar “Skúlagáttin” í
Útvarpi Føroya.
“Mentamálaráðið hevur duga væl at
bera hesi skakandi tíðindi á ein hátt, so
vit øll kenna ábyrgd og taka málið inn at
okkum.”
“Vit hava við stórum stavum fingið
staðfest, at mergurin er um at renna úr
tjóðini.”
“Skúlaskapur sveiggjar sum eitt pendul
millum totalan autoritet og laissez faire.
Alt bendir á, at vit í ov stóran mun hava
dvalt ov leingi við hetta seinna.”
“Árliga verða 300 krónur brúktar til
tilfar til hvønn næmingin. Tað er EIN
BÓK um árið og flytur eingi mørk.
“Orkan at gera frálærutilfar skal
samstundis nøkta eftirspurningin í øllum
fakum.”
“Tankin um, at bara lærarar kunnu stýra
skúlanum má endurskoðast so skúlin í
nógv størri mun gerast ein mentanardepil
á staðnum.”
“Í útsjónd skal skúlin gerast annað
enn hin eyðkendi, fongsulslíknandi
bygningurin, sum er so eyðkenur í
hvørjari bygd.”
“Frálæran er ov miðsøkjandi. Tað
stoytir frá sær allar teir næmingar, sum
fakliga peiggja í ymsar ættir. Í staðin
fyri, at hetta varð ein litrík styrki, er tað
ein ónda ringrás. Saman við happing, er
hetta er hin dyggasti smeitur, skúlin kann
verða fyri.”
Í heimsins besta skúla verður lesi-
og
upplivingarhugurin
stimbraður
í hvørjum fermetri. Bókasavnið er
rúmligt og dagført, eisini við filmum
og biografrúmi. Teldurnar virka. Elstu
næmingarnir á miðlabreytini skulu hava
dagligt lokalútvarp og tey sum hava
húsarhaldsbreyt skulu reka eina kantinu,
so alt gevur meining og ikki bara er eitt
innantómt fak á einum skema, sum bara
ringiklokkan stýrir.
Firouz Gaini,
Mannfrøðingur og ungdómsgranskari
“Vit eiga beinanvegin at fara undir at
skapa ein tíðarhóskandi føroyskan skúla,
ið verður stýrdur av eini leiðslu, ið
hevur neyðugu fakligu barlastina og
praktisku royndirnar. Skúlin skal hóska
til tað føroyska samfelagið, men eisini
skapa góðar heimsborgarar, ið kunnu
samskifta og samstarva við aðrar tjóðir.”
PISA
kjak
Í mong ár hava vit vita, at eitt
hitt mest átrokandi, tá um ræður
føroyska fólkaskúlan, er eitt
veruligt skúlakjak, har vit siga
okkara hugsan um, hvat vit vænta
av skúlanum, hvørji mál vit eiga at
seta okkum og ikki minst, hvussu
faklig vitan og sosialar førleikar
ávikavist skulu raðfestast. Vit
hava prátað við sjey fólk, sum
út frá hvør sínum støði, siga
sína hugsan um úrslitið av Pisa-
undankanningini, og hvussu tey
ímynda sær heimsins bestaskúla.
Jørn Astrup Hansen, formaður í
Búskaparráðnum og fyrrverandi stjóri
í Føroya Banka
“Eg eri ikki skelkaður av
úrslitinum.”
“Skúli og bókligur lærdómur verður ikki
raðfest nakað í Føroyum. At duga at skriva
og lesa gevur ikki somu tign og virðing,
sum at standa á einum skipsdekki og fiska.
Í Føroyum verða stórar ævisøgur skrivaðar
um skiparar, men nær hava vit seinast sæð
eina bók um lívið hjá einum lærara?”
“Mær tykist, at vit av og á gera tað
óneyðuga torført fyri okkum sjálvi. Um
vit ímynda okkum, at lærarar, sum eru
væl skikkaðir og kvalifiseraðir eru ein
mangulvøra, hví halda vit so áfram við at
krevja ein skúla á hvørjum tanga? Nú hava
vit um ikki annað bæði vegir og tunlar, so
tað ber til at koma vegin fram.”
“Og kravið um, at alt undirvísingartilfar
skal vera á føroyskum, er eitt tvíeggjað
svørð. Sjálvsagt eru føroyskar skúlabøkur
góðar fyri førleikan í føroyskum. Men
tað er krevjandi fyri eitt lítið máløki at
útgeva egnar skúlabøkur. Um tilfeingið
var óavmarkað, kundu vit sjálvsagt gera,
hvat sum helst. Men tilfeingið er ikki
óavmarkað.”
“Í heimsins besta skúla eru tað ikki
helvtin av næmingunum, sum keða seg.
Og tað er ikki ein skúli, har tað ikki loysir
seg at brúka meira enn ein tíma um vikuna
til heimaarbeiði. Sjálvt tríggir tímar av
heimaarbeiði ljóðar í mínum oyrum sum
eitt beskeðið avrik. Vit mugu hava størri
virðing fyri skúlanum, men so skal hann
eisini gera seg uppibornan til virðing.”
“Tað skal vera meira prestiga við at vera
lærari. So leingi sum tað er natúrligt at ein
trolbassi forvinnur tað dupulta av einum
lærara, eru vit ikki komin á mál.”
“Hetta er eitt
kollektivt álvarsmál.”