Sosialurinarkiv
Sosialurin 2006-05-17, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 17. mai 2006síða 12

‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

12 Nr. 94 - 17. mai 2006 VIÐMERKINGAR - Hevði ein ministari ver­­ið avdúkaður fyri at hava logið bein­leið­ is fyri al­menn­ingi­ num í út­land­i­num, so hevði hann fingið sekkin. Fyri Høgna Hoy­dal fekk tað ong­­­ar avleið­ing­ar at hava logið upp á floks­felaga sín Tór­­bjørn Jacobsen, skriv­ar Jústinus Eid­ es­­gaard, sum finst hvass­liga at Høgna Hoydal fyri hansara við­ferð av fjølmiðl­ um. Hann greiðir m. a. frá eini hending, tá Høgni Hoydal vildi steðga eini útgávu av Sosialinum KRONIKK Eftir Jústinus Leivsson Eidesgaard, rithøvundur Formaður Tjóð­veld­is­floks­ ins, Høgni Hoydal, hevur nú um dagarnar ein fyrispurn­ ing til stjóra og nevnd í Før­oya Tele í samband við søluna av Sosialinum. Hetta hevur Høgni allan rætt­in til og eg eri ikki heilt ó­samdur við honum. Størri op­inleiki kundu gott verið um hesa sølu, og tað er ikki serliga hóskandi, at sjálvasti okkara løgmaður Jóannes Eid­esgaard, skyldmaðurin, systkinnabarnið, stendur á odd a fyri hesari sølu, og er avmyndaður á forsíðuni á Sosialinum saman við Jan Müller, blaðstjóra, har boðað verður frá at teir skiljast sum vinir. Heilt erligt, tað minkar eitt sindur um tignina hjá løgmanni at hann er so tætt knýttur at press uni. Vit vita heldur ikki hvør leikluturin hjá Kristjan Magnuss en hev­ur verið í søluni, hann og stjórin fyri Føroya Tele, Andras Róin eru svágrar. Eg sigi ikki, at nakað skeivt er farið fram, men tað gjørdi einki, sum Javnaðarflokkur­ in hevði lýst hesi viðurskifti so greidliga, at ongin illgruni var til steðar. Tað er tann sum er ógegnigur, ið hevur skyldu at boða frá hesum sambært okkara fyrisitingar­ lóg. Javn­aðarflokkurin kundi fingið onkran annan part­í­soldat longri niðri á stig­anum at avgreitt hendan hand­il, heldur enn sjálvasti løg­maður. Høgni er ands tøðu­pol­it­ikk­ ari í løtuni, burturgloymdur, og tað er hansara skylda at skapa ruðul, so fólk aftur kunnu fáa eyga á hann og hansara flokk, einki øvugt orð um hann brúkar hetta málið. Tað er nú einaferð politikkur. Tað sum fær meg at tríva í pennin er viðferðin Høgni Hoydal gevur mínum fyrr­ver­ andi starvsfeløgum, báðum blað­stjórunum Jan Müller og Eiriki Lindenskov og harvið eisini allari blaðmanningini á Sosialinum seinastu árini. Høgni skrivar: “Ongin kann lasta Jan Müller, Eiriki Lindenskov og øðrum, at teir dríva partapolitiska pro­ paganga, sum teir altíð hava gjørt.” Hetta eru grovar ákærur og samstundis er hetta ein ákæra um at Sosialurin ikki hevur roynt sítt ítarsta frá at vera eitt vanligt floksblað til at gerast eitt óheft tíðindablað. Og tað er júst her eg kenni meg raktan og partvíst eisini særd­an. Eg havi brúkt átta ár av mín­um lívi at gera mín part fyri at broyta Sosialin frá ein­ um vanligum flokksblaði til eitt óheft tíðindablað. Vit eru nógv sum hava tikið tøk, og ábyrgdarblaðstjórin Jan Müller hevur gingið á odd a. Sein­astu mongu árini hevur Eirikur Lindenskov eisini ver­ið blaðstjóri og hansara partur liggur avgjørt ikki eft­ir. Hann hevur verið ein eld­sál til at broyta Sosialin til eitt óheft tíðindablað. Alt hetta veit Høgni og hann veit eisini, at hann legg­ur eftir einum liggjandi manni, tá ið hann sparkar út við, at Sosialurin verður rik­ in partapolitiskt. Hann veit, at blaðstjórarnir fáa illa vart seg á sannførandi hátt og held­­­ur ikki hini á blaðnum. Jan Müller er eitt ótrúliga lætt offur hjá Høgna Hoy­dal. Høgni veit og øll vita, at Javnaðarflokk­ur­in út­nevndi Jan Müller til blað­stjóra í áttatiárunum. Tað Javn­að­ arflokkurin ikki visti var, at Jan hevði heilt aðrar visiónir við blaðnum, enn eitt vanligt floksblað. Seinastu tvey ár­tíggjuni hevur hann ført hesar visiónir út í lívið og í dag er blaðið óheft. Eirikur Lindenskov er eis­ ini eitt ógvuliga lætt offur hjá Høgna Hoydal. Eirikur er fødd ur inn í Javnaðarflokkin. Pápi hansara Jákup Lin­ den­skov hevur í mong ár tænt flokkinum bæði sum løgtingslim­ur, fólk­a­ tingslimur og lands­stýr­is­mað­ ur. Eirikur var sum ungur virk­in ­í flokkinum og hann fær ikki tagt sítt tilknýti til flokkin burtur. Harvið er ikki sagt, at hann sum blaðstjóri rekur javnaðarpropaganda. Tað ger hann ikki, tað veit eg. Høgni Hoydal er ikki nak­að dummur hundur, tað svingar væl í ovastu hædd og hann veit, at hvørgin av blaðstjórunum fáa vart seg nakað av týdningi, antin fyri at hava verið í tænastu hjá Javnaðarflokkinum ella at hava arvað ideologist til­ knýti til flokkin, eitt band, sum kann verða seigt at rista av sær. Eg havi síðan eg kom á Sos­ialin fingið litið mangar álitisuppgávur upp í hendi, og tey flestu árini havi eg havt eitt avgerandi orð at siga um hvørjar greinar vit hava valt at selja blaðið við á forsíðuni. Jan Müller hevur havt álit á míni fak­ ligu hvitan sum útbúgvin journ­alistur. Eg havi sitið á 100 tals redaktiónsfundum á Sosialinum, og eg veit ikki um eitt einasta dømi, har vit hava valt greinar frá ella til, tí hesar hava tænt einum politiskum flokki meira enn gott er. Jan er umframt at vera blaðstjóri, útbúgvin journalistur og hann hevur altíð lagt doyðin at gera ar­beiðið greitt eftir teimum fak­ligu grundreglunum sum mynda journalistikk. Tað er komið fyri, at vit hava tikið upp greinar hjá journ­ a­listum og kanska koyrt tær í skrellispannina, um politiska siktið hjá journ­ al­ist­i­num er komið fram um journalistiska sikt­ið og tá hevur onkur orrustan verið. Tað er tann einasta ­frá­veljingin eg veit um. Ein journalistur hevur tvær meg­inreglur at ganga eftir, hann skal vera so objektivur sum gjørligt og so sakligur í merkingini erligur sum gjør­ ligt. Tað hevur verið bein­leið­is ein vansi hjá Javn­að­ar­flokk­ inum at átt Sosialin undir leiðslu Jan Müllers. Eg veit ikki hvuss u nógv dømi eg havi um, at eg havi valt grein­ar har javnaðarmenn eru aktørar frá og tikið grein­ar har tjóðveldis ella fólkaflokksmenn eru ak­tør­ ar, júst fyri at prógva, at vit eru óheftir. Eg havi valt góðar søgur frá og tik­ ið vánaligar fram, fyri at javn­vágin skal haldast, og svikið lesaran og journal­ istik grund­prinsippir, fyri at gera par­anoid tjóðveldis­fólk nøgd og tey eru ikki nøgd allíkavæl. Hetta frával hev­ ur slett ikki altíð verið tik­ið eftir journalistiskum grund­ reglum, nógv meira fyri at prógva, at vit eru óheftir, ikki eitt flokksblað, eitt blað, sum hýsir øllum sjónarmiðum. Eg eri rættuliga vís­ur í, at Dimma hevur havt júst sama trupulleika við Sam­ bands flokkinum, sum søg­u­ liga hevur verið knýttur at blaðnum, tó ikki sum eigari. Tað hevur verið ein vansi fyri Sambands flokkin, at Dimma hevur valt eina óhefta kós seinastu mongu árini. Tað óhugaligasta hjá av øllum hjá hesum báð­um Jústinus Eidesgaard svarar Høgna Hoydal: Tá ið manipulatiónin gerst ein kunstur - Eitt tað grellasta dømi um, hvussu sannleikin kann verða snúgv­aður av trøllvaksnum monn­um upplivdi eg sum tíð­indaleiðari á Sosialinum fyrst í hesi øldini, tá Tór­bjørn Jacobsen hevði kallað Anfinn Kallsberg, løgmann, ein danskan leigusvein. Við at lúgva fyri Føroya fólki bjargaði Høgni Hoydal landsstýrissessinum hjá Tór­ bjørn Jacobsen. Myndin omanfyri er eitt gott dømi um manipulatiónina, Merkið, morreyða kotið og Tjaldrið sjálvandi, skrivar Jústinus Eidesgaard m. a. Mynd: Jens Kiristian Vang