leygardagur 16. desember 2000síða 14

26 Sosialurin Nr. 243 - 16. desember 2000 Nr. 243 - 16. desember 2000 27 Fíggjarlei›ari Søkt ver›ur eftir fíggjarlei›ara til stovnin - til setan 1.mars 2001 ella eftir nærri avtalu. Arbei›suppgávur Fíggjarlei›arin skal saman vi› verandi rokn- skaparfólkum byggja upp eina sjálvstø›uga fíggjardeild og skal í hesum sambandi veita lei›sluni og deildunum á stovninum eina úrslita- gó›a búskaparfyrisiting, herundir vi›líkahald og menning av fíggjarst‡ringini hjá stovninum. Høvu›suppgávurnar annars hjá fíggjardeildini eru í høvu›sheitum: ger› av uppskoti til fíggjar- ætlan, játtanareftirlit, roknskaparlig skráseting, útgjaldingar og innkrevjingar av rokningum. Førleikakrøv Sóknast ver›ur eftir búskaparfrø›ingi vi› út- búgving frá hægri lærustovni. Setanartreytir Løn og setanartreytir annars vera sambært sátt- mála millum Fíggjarmálast‡ri› og avvar›andi yrkisfelag. Umsóknir Umsóknir vi› prógvum og møguligum um- mælum ver›a at senda Landsverkfrø›inginum, Postboks 78, 110 Tórshavn og skulu ver›a skriv- stovuni í hendi í seinasta lagi 10. januar 2001. Merki› brævbjálvan »Fíggjarlei›ari«. Nærri uppl‡singar um starvi› kunnu fáast frá Oyvindi Brimnes á tlf. 311333 (e-postur: Oyvindur@lv.fo). Íbú› søkist Fyri tvey av starvsfólkum okkara ver›ur hervi› søkt eftir íbú› beinanvegin. Vinaliga seti› tykkum í samband vi› okkum skjót- ast gjørligt. Sti›jagøta 2 - Postboks 378 FO-110 Tórshavn Telefon +298 31 10 71 Telefax +298 31 04 60 e-mail:demich@demich.fo Vognar Stødd: 205x130x40 Totalvekt:500 kg Hjól: 13” Vit útvega sleipikrókar til øll bilmerki Hansen · Tlf.447142 ella 218540 TILBO‹ 7.995 kr. Jólaaftan í KFUK Vit eru nøkur, sum halda jólaaftan í KFUK. Eingin orsøk er til at sita einsamallur jólaaftan, so øll eru hjartaliga vælkomin at vera vi›, og hetta tiltak er ókeypis. Jólahaldi› byrjar kl.19.00. Áhuga› tekna seg og fáa nærri at vita hjá Sonju Klein, presti, tlf. 310177, og Louisu í KFUK, tlf. 311928. Tilmeldingarfreist á middegi 21.desember. IRF søkir vi› hesum eftir fólki til Brennistø›ina á Hagaleiti,at byrja 1.mars 2001,ella skjótast gjørligt. Tann,settur ver›ur í starv,skal ganga vakt og annars arbei›a saman vi› verandi lei›ara, á›renn hann tekur vi› sum lei›ari 1.november 2001. Arbei›i› umfatar at hava teknisku ábyrgdina av virkseminum hjá IRF á Hagaleiti: • at vi›líkahalda allar tekniskar installatiónir • at tryggja at umhvørviskrøvini ver›a hildin • at halda bygningar og uttanumøki› í gó›um standi • at fylgja vi› í menningini av vi›komandi teknikki og st‡ringum At hava rakstrarligu ábyrgdina av Brennistø›ini: • at tilrættaleggja móttøku av burturkasti til brenning • at tryggja rætta handfaring av vandamikl- um burturkasti • at tryggja rætta skráseting av innkomnum tilfari • at skipa starvsfólkavi›urskifti,herundir vaktarskipan • at vera vi› til at menna vi›ger› av burtur- kasti hjá IRF Krøv til umsøkjaran Ney›ugt er at vi›komandi: • hevur ví›ka›a maskinmeistaraútbúgving ella tilsvarandi útbúgving • hevur hollan kunnleika til lei›slu og vi›- líkahaldstilrættalegging • hevur gó›an kunnleika til PLC-st‡ringar • hevur gó›an teldukunnleika • hevur gó› evni at arbei›a sjálvstø›ugt • dugir væl at samstarva og veglei›a • er fleksibul Allar skrásetingar ver›a dagliga førdar á teldu,og er at ta› tí avgjørt ney›ugt, at umsøkjarin hevur gó›an praktiskan og teoretiskan kunnleika til skrivi-,rokni- og telduarbei›i. Arbei›i› er sjálvstø›ugt og fjølbroytt,hevur nógvar persónligar menningarmøguleikar, eins og ta› setur krøv til gó› samstarvsevni, menniskjansligan og fakligan førleika. Alt hetta í einum gó›um arbei›sumhvørvi. Lønin ver›ur sett eftir avtalu vi› avvar›andi fak- felag. Nærri fæst at vita vi› at tosa vi› Ingvard Fjallstein ella Poul Andrias Joensen,tlf.443343. Skrivlig umsókn vi› avriti av prógvum, CV og møguligum ummælum ver›ur at senda til: IRF Att.: Poul Andrias Joensen Postboks 39 FO-520 Leirvik innan 5.januar 2001 –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– IRF er eitt lutafelag, sum 42 kommunur eiga. Felagsskapurin bjó›ar sær at taka ímóti øllum burturkasti frá húsarhaldum, virkjum og stovnum í limakommununum. Arbei›i› fevnir um innsavning og vi›ger› av øllum burturkasti. IRF byrja›i at brenna á brennistø›ini á Hagaleiti í Leirvík í 1989. Seinni er virkisøki› munandi ví›ka›. Umframt brennistø›ina rekur IRF í dag Spilloljuverki› á Kambsdali, seks tyrvingarpláss, umlastingarstø›, renovatiónsbilar, lastbila- og bingjuverksta›, slamsúgvarar og rottangatænastu. Uml.50 fólk eru í føstum starvi. Lei›ari til Brennistø›ina hjá IRF á Hagaleiti Lørifti › fær skjálvtan at krúpa ni›ur eftir bakinum sum ófrættabo› hóttir múrin la›a›ur innanífrá myndar svari› krógva › á›renn spurningur var or›a›ur sálin br‡tur út av heimleysum ótta * eg varnist styrki gró›ursetta í iva eg varnist lív kveikt av dey›a lat fara so fæst Jónger› Poulsen Herfyri var eg til fram- s‡ning hjá Ingálvi av Reyni. Málningarnir hjá honum nema meg á ein heilt serigan hátt. Teir vekja angist í mær. Ein kvinna, sum eitur Marilyn Ferguson, sigur naka› solei›is: Ótti er ein spurningur. Hvørjum ert tú bangin fyri og hví? Ótti er eitt skattkamar til sjálvrannsakan. Tí henda yrking: Myndlist og angist Jónger› Poulsen, skúlaheilsusystir í Havn - eitt líti› ummæli av n‡ggju fløguni hjá Eivør Pálsdóttir Petur Jensen ummælir: Seinasta sunnukvøld var konsert vi› Eivør Páls- dóttir ni›ri í Meiarínum í Havn, í samband vi› at hon júst hevur givi› n‡ggja fløgu út. Konsertin var skipa› solei›is, at flestu ásko›ararnir vóru innbodnir, also fólk, i› hava stu›la› útgávuni, fjølmi›lar (i› annars als ikki møttu), vinir, familja og kenningar, umframt at konertin eisini var almenn. Eg má vi›ganga, at hóast eg havi hoyrt hetta orkestr- i› spælt einar 234 fer›ir eftirhondini, so var eg rættiliga spentur hetta kvøldi›, tí eg hev›i sum so slett ikki hoyrt naka› av fløguni, og tí var eg eitt sindur forvitin at finna út av, hvørja lei› fløgan fór at tra›ka. Og eg má siga, at eg var› ikki vónsvikin. Konsertin, eins og fløg- an, eigur teg longu frá byrjan. Ofta ver›ur tosa› um, at ein listarma›ur “letur seg úr” í síni list, men hetta kvøldi› kendi eg ta›, sum var ta› eg, á- sko›arin, i› var› latin úr. Eivør byrja›i einsamøll vi› ófatiliga vakra lagnum “Um eg kundi kvø›i›”, sum tíverri ikki er vi› á fløguni, men aftaná hetta komu Búi Dam, Brandur Jacobsen og Mikael Blak, i› eru tann serstakliga væl spælandi og kompetenta trio’in, i› spælir tónleikin á fløguni, inn á pallin, og fer›in inn í fløguna kundi byrja›. Á konsertini høvdu tey eisini fingi› avgjørt kompetenta hjálp á ljóm- bor›inum, vi› ta› at Magnus Johannessen spældi vi› í einum 3 løg- um, sum hann kr‡ndi vi› eini vakrari og gó›ari solo. Á fløguni er ta› Tróndur Bogason, i› spælir hesi ljómbor›. Eitt anna›, sum eg haldi meg hava lagt merki til, tá eg eri á kon- sert vi› Eivør og teimum er, at ta› næstan altí› er pinnastilt inni ta› fyrstu longu løtuna. Næstan sum er man bangin fyri at bróta atmosferuna vi› onkrum óney›ugum ljó›i. Men hetta er eisini styrkin, bæ›i vi› fløguni og kon- sertini. Tónleikurin er tætt- ur, nakin, samansettur og heilt ómetaliga intensur, og hetta ger, at tú ver›ur drig- in innar vi› í tónleikin og kennir teg heima har eina løtu. Eitt av løgunum á fløgunum byrjar stuttligt nokk vi› or›unum “tú komst og bey› mær inn, til sta›i›, sum ongin hevur sæ›”. Hetta er ein kensla, sum eg haldi sermerkir tónleikin og sangirnar hjá Eivør Pálsdóttir. Eitt, sum altí› hevur undra› mong er, hví Eivør hevur valt at spæla hetta slag av tónleiki, i› mest kann kallast n‡mótans jazzur/vísufólkaligur tón- leikur, tá hon hevur eina rødd, i› saktans kundi bori› hana langt inn í poppheimin. Til hetta svar- ar Eivør, at hon vi› síni fyrstu fløgu heldur vil sleppa inn til røturnar, til har, hon kemur frá. Og hetta hevur eisini eydnast henni til fulnar, má sigast. Úrvali› av sangum á fløg- uni er sera spennandi, og fevnir frá gla›um popput- um vísusangi, gjøgnum sopransang og vøgguvísur yvir til Kingo sang. Hetta má sigast at vera ikki líti› av einum bragdi, tá ein 17 ára gomul kvinna fær vi› síni rødd spent seg so ví›a. At hon syngur sangir hjá Regini Dahl, Hanusi Jo- hansen, Kingo og Búa Dam, so væl, sterkt og gjøgnumført, at tú ivast til tí›ir ikki í, at sálin í hesi kvinnu er elligomul. Tá hon syngur “Som den gyldne sol frembryder” hjá Kingo ljó›ar ta›, sum hevur hon siti› í Tjørnuvík í eini 74 ár og sungi› Kingo, ella tá hon syngur “Silvurkannan”, vi› lagn- um hjá Regini Dahl, ljó›ar ta›, sum hevur hon sungi› sopran á hægsta stø›i. Men tey allar sterkastu løgini, sum sita eftir, eru fyri mær vøgguvísurnar. Fyrst er ta› “Lítla barni›”, i› er ein vøgguyrking, sum Sædis, mamma Eivør, hevur skriva› til síni børn, og er hetta eisini ein vøkur sta›festing av, at venda aftur til sínar røtur, at syngja eitt lag, sum mamman, har hon kemur frá, hevur skriva›. Sí›ani er ta› vísan “Jesuspápin”, sum Búi Dam hevyr skriv- a› yvir eina vísu, hann lærdi sum smádrongur. Hetta er, eftir míni persón- ligu meting”, kanska tann allarvakrasta vøgguvísan, sum nakrantí› er skriva›. Hvussu hon fangar andan í hesum lítla drongi, i› sendir eina bøn til ein Jes- uspápa, á›renn hann fer at sova, men samstundis fangar hon eisini kenslur, sum øll vaksin kenna til. Men hetta er, sum á›ur sagt styrkin á fløguni. Henda fløga hevur, meiri enn fleiri a›rar, megna› at fanga› ein anda, sum ligg- ur í sangunum. Ein andi, i› er djúpt rótfestur í teirri føroysku sálini, og ein arv- ur, sum vit alt og ofta gloyma at vit hava fingi›. Tí er henda fløga eisini ney›ug. Tónleikurin er ikki til spillis. Ein kundi ofta havt hug at hildi›, at allir hasir jazzarnir hava alt ov gó›an hug at reypa og tvætla og improvisera í allar ævir, men solei›is er als ikki á fløguni. Tónleik- urin er beinrakin, nakin, tættur, turrur og erligur. Her eru ongar óney›ugar finessur, sum ongum ø›r- um siga, enn tónleikarum sjálvum. Men har er eisini ein broddur, ella eitt slag av dirvi. Serliga hugsi eg um sangin, sum Pól F. hev- ur skriva› “Føroyar, mín mó›ir”, sum Eivør hevur gjørt eitt n‡tt lag til. Her flippar tónleikurin eitt sindur út í byrjanini, og eg ver›i ikki kløkkur, um onkrir av føroysku ment- anaroddafiskunum allar- helst fer at krympa enda- tarmin tá hann hoyrir ta›. Men hetta prógvar eisini, at tey standa vi› sín tón- leik, og framføra hann eins naki› og erligt og tey gera á konsertum. Fløgan er upptikin so gott sum live (beinlei›is) øll sum hon er. Onkrar hissini røddir og okkurt anna› petti er tiki› upp aftan á. Men donsku tekn- ikarnir hava vi› sera stór- um hegni megna at sett eina fløgu saman, sum ljó›ar heilt ótrúliga væl. Hon ljó›ar so turr, at man næstan heldur Eivør standa inni í stovuni hjá tær og syngja. Tey vóru ni›ri í ein gó›an mána›a og tóku upp, mest orsaka› av at teir, sum eru so t‡dningar- miklir sum guitaristar og bassistar funnu út av, at ta› hev›i veri› eitt hugskot at skori› seg í hendurnar, og hetta seinka›i gongdina so miki›, at Hans Nielsen, i› átti studio, og stó› fyri tí mesta mátti leypa frá, og a›rir komu til, men hetta hevur ongan ska›a gjørt. Kenslurnar, eg siti eftir vi›, bæ›i aftaná konsertina seinasta sunnukvøld, og her í kamari mínum, eftir at hava hoyrt fløguna nakr- ar fer›ir eru fleiri. Millum anna› kann eg vi› einum lítlum skálkasmíli sta›- festa, at Eivør og tey prógva, at sorgblídni ikki er naka› neiligt og ni›- urbrótandi hugtak, men naka›, sum kanska er ta› vakrasta, sum er til. Løg, sum “Ástarstund”, “Rand- a›u rósur”, “Jesuspápin” hava til dømis øll heilt ja- ligar tekstir, men ver›a í frambur›i, bæ›i í sangi og tónleiki, latnir í eitt sorg- blídni, i› spøkir inni í tær, solei›is at tú hoyrir sangir- nar fyri tær leingi aftaná at fløguspælarin er sløktur. Tí vil eg rá›a fólki til at ogna sær hetta petti av før- oyskari tónleikasøgu, og kanska enntá fara á kon- sert í Gøtu í anna›kvøld. Lat tíni egnu oyru og sinni ver›a førd inn í ein sta›, sum tú ikki hevur sæ›, men sum onnkursvegna altí› hevur vita›, var til. Sta›i›, sum ongin hevur sæ› 80