sunnudagur 9. juli 2006síða 16

Nr. 129 - 7. juli 2006 16 tíðindi Bátaferð Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo – Eg haldi, at hetta er fyrstu ferð, eg havi verið í Bergen, at sólin hevur skinið. Oftast hevur verið regn, grátt og keðiligt veður. Tað er neyvan av ongum, at býurin hevur verið róptur ”paraplyernes by”. Men í dag er veðrið so avbera gott. Á bryggjuni í Bergen týsdagin hitti Sosialurin Margit Glerfoss, sum saman við manninum, Kristiani Glerfoss, og fleiri øðrum føroyingum eru komin til Noregs á bátaferð. Bátar og farmur Norrøna hevur júst lagt til bryggju og nógv ferðafólk, sum eru komin úr Føroyum umvegis Hetland, eru farin ein túr í býin. Summi hava í hyggju at keypa sær okkurt, og onnur eru farin at hyggja seg um teir tveir tímarnar, tey hava høvi at vera í landi, áðrenn skipið loysir aftur. Vit velja at vera verandi á bryggjuni saman við bátafólki, sum bíða eftir, at teir 24 bátarnir á vognum verða sleipaðir úr Norrønu og sjósettir. – Vanliga plaga allir bátar­ nir at verða flotaðir, áðrenn Norrøna loysir aftur, sigur onkur, sum áður hevur verið í Noregi á bátaferð. Men farmurin er nógvur, og tað tekur sína tíð at fáa bátarnar í land. Enn er heldur eingin krani komin oman á bryggjuna. Tá ið Norrøna loysir aftur einar tríggjar tímar eftir komuna, er eingin bátur flotaður, men nakrir eru komnir at standa fram við bryggjukantinum. Maður og kona – Hetta er fjórðu ferð, at vit eru á bátaferð í Noregi. Fyrstu ferð vóru vit í 14 dagar, aðru ferð í tríggjar vikur, síðan í fýra vikur, og hesaferð vera vit í tríggjar vikur. Vit plaga at hava onkran við okkum í bátinum, sum hevur fýra sovipláss, men hesaferð eru vit fyri fyrstu ferð einsa­ møll. Margit, sum vit práta við á bryggjuni í Bergen, er 65 ára gomul. Hon hevur skift annað knæið, og hevur høkjurnar við sær. – Eg skifti knæ síðst í mars, og eg haldi, at tað gongur bara væl. Tað verður kanska eitt sindur stríggið at sleppa niður í bátin, tí bryggjan er so høg. Aðrastaðni, har vit plaga at koma, eru bátabrúgvar, og tá fer at liggja betur fyri at sleppa í og úr bátinum. Margit sigur, at knøini vóru vorðin so vánalig, at hon at enda ikki fekk gingið. – Tað er langt síðan, at eg fekk staðfest slitgikt. Tá ið tíðin kemur, ætli eg mær at skifta hitt knæið eisini, sigur hon. Góðir túrar Margit sigur, at hon og maðurin hava verið ógvu­ liga glað fyri túrarnar í Noregi, sum hava verið nak­ að heilt fyri seg. – Hetta hava verið túr­ ar, sum hava fest seg í minnið fyri lívið. Vit sigla innanskers millum smáu plássini, og siglt verður bert um dagin. Um kvøldið hugna vit okkum saman. Vit matgera í bátinum, og er veðrið gott, verður grillin tendrað - og viðhvørt eru vit á plássum, har felagsgrill er. Fólk, sum vit hitta á leiðini, eru blíð og fyrikomandi, og tað er ikki so sjáldan, at tey eru við í hugnanum um kvøldarnar. Okkurt postkortið er eis­ ini farið ímillum londini eftir hesar ferðir. Hon sigur, at onkuntíð hava bátafólkini skipað fyri føroyskum kvøldum í felags­húsum, sum eru í bygdunum. – Her hava vit havt føroysk­an mat, og vit hava sungið afturvið hugna­ligum Á høkjum á Tað liggur í blóðinum hjá Kristiani Glerfoss at duga væl til hend­urnar. Pápin var kendur bátasmiðjur í Mikladali. Í hesum døgum eru Kristian og konan, Margit, saman við øðrum føroyingum á báta­ferð í Noregi. Hetta er fjórðu ferð, at tey bæði ferðast í báti í norska skergarðinum. Kristian hevur sjálvur bygt bátin við forvitnisliga navninum, Meranti. Tey nærkast bæði pensjónsaldri, og nú tey saman fóru á hesa ferð, var Margit á høkjum, tí hon nýliga hevur skift knæ. Men hetta helt henni ikki aftur – Hetta er fjórðu ferð, at vit eru á bátaferð í Noregi. Fyrstu ferð vóru vit í 14 dagar, aðru ferð í tríggjar vikur, síðan í fýra vikur, og hesaferð vera vit í tríggjar vikur. Vit plaga at hava onkran við okkum í bátinum, men hesaferð eru vit fyri fyrstu ferð einsamøll, sigur Margit Glerfoss Mynd: Vilmund Jacobsen Báturin varð flotaður sum eitt vanligt áttamannafar í 1981, men í 1992 tók Kristian bátin upp á land aftur til umbyggingar Mynd: Vilmund Jacobsen