Sosialurinarkiv
Sosialurin 2006-08-10, síða 34
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 10. august 2006síða 34

‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

8 Nr. 152 - 10. august 2006 tíðindi - Eg hevði rent meg í eitt fjall. Valið stóð ímillum at halda fast um linjuna ella at fylgja boðunum og bróta lógina. Eg valdi at koyra eftir lógini, sigur Jógvan við Keldu, fyrrverandi landsstýrismaður við innlendismálum. Ein bóltur var farin á rull, og landsstýrismaðurin skilti, at hetta helst fór at enda galið Samrøða Finnur Jensen finnur@sosialurin.fo Tað er mánamorgun í ok­tob­ er 2005. Jógvan við Keldu er biðin um at koma á fund í flokshølinum á Gamla Apo­teki. Øll tingmanningin hjá Fólkaflokk inum er møtt upp. Jógvan við Keldu held­ ur fast við, at hann ikk i fer við egnum vilja. Og tá er einki annað at gera. Avgerðin er tikin. Ein nýggj­ur landsstýrismaður skal finnast. Men avgerðin hjá Fólka­ flokk­in­um hendan mána­ morgun kom ikk i óvart á lands­stýr­ismannin úr Klaks­ vík. Tað hevði leingi verið tutlað í hornunum, og bólturin hevði rullað í longri tíð, meðan spenningurin mill­um landsstýrismannin og løgmann longu var har frá fyrsta degi. Hvørki vónbrotin ella bittur Vit sita í skrivstovuni hjá Jógvani við Keldu í Klaks­ vík. Á niðastu hædd í einum stórum hvítum hús­ um. Vit hava biðið norð­ oy­ar­ting­mannin um eitt prát. Hann hevur játtað, og hann veit, hvat samrøðan fer at snúgva seg um. Evn­ ið er viðkvæmt, og hóast ting­maðurin tykist róligur, so hómast ein álvari í eygunum. Jógvan við Keldu náddi at sita tvey ár sum lands­stýr­is­ maður við innlendismálum, áðrenn hann bleiv koyrdur frá. Av løgmanni og av sín­ um egnu partamonnum. Men hann er ikk i bittur. - Eg eri ikk i ein maður, sum gangi vónbrotin ella bittur. Eg taki dystin upp, meðan hann er. Og tá hann er taptur, so er hann taptur. Eg havi verið í politikk i í meir enn 30 ár. Eg veit, hvat tað inniber. Nógva gleði og nógvan spenning. Men eisini nøkur vónbrot, og tá er týdningarmikið ikk i at lata seg koyra runt av teimum. Men at koma víðari. Eg havi eitt skelti frammanfyri mær hvønn morgun, tá eg vakni. “To­ day is the first day of the rest of your life”. Tað er tað, eg koyri uppá. Tá eg eri komin til eitt punkt, seti eg kósina av nýggjum, greiðir garvaði tingmaðurin frá, meðan hann skeinkir sær kaffi. Vildi yvirtaka útlendingamálið Tá breiða samgongan verð­ ur skipað í 2003, og greitt er, at fyrrverandi løgmað­ ur, Anfinn Kallsberg ikk i fær nakran landstýrissess, kemur tað ikk i sum nakað sjokk , at hin tingmaður­in úr Norðoyggjum sleppur fram­at. Jógvan við Keldu er skjótur at taka av, tá sess­ ur­in í ný­stovn­aða Inn­lend­ is­mála­ráð­num stend­ur hon­um í boði. Men hann veit, at tungar uppgávur eru fyri framman. Serliga í útlendingapolitikk inum. Málið um 17 teilendingar í Skálavík koyrir í hædd­ ini, og fútin er komin uppí. Eisini innan ítrótt­ in stinga trupulleikar seg upp viðvíkjandi uppi­halds­ loyv­um. Arbeiðsloysið er voksið, og útlendsk ít­rótt­ ar­fólk vita ikk i, um tey eru keypt ella seld. - Útlendingamálið er koyrt fast, og eg síggi bein­ an­vegin, at her má koyr­ ast hart ígjøgnum. Eg sigi við míni embætisfólk, at tey mugu fylgja lógina, óansæð hvussu illa umtókt tað er millum fólk. Eg skilji beinanvegin, at eg fari at fáa ein trupulleika við útlendingamálum, men eg ivist ikk i í, at um eg fái loyvi at koyra linjuna ígjøgnum, so enda vit við einum góðum úrsliti, greið­ ir Jógvan við Keldu frá. Hann heldur fast um, at besta loysnin hevði verið at yvirtikið alt hetta lógarøk­ ið, sum er ein ellubiti ímill­ um Innlendismálaráðið, løg­ regl­una og danska út­lend­ inga­stýrið. Men undirtøka er ikk i fyri yvirtøku, og tískil er neyðugt at halda seg til donsku lógina, sum sigur, at útlendingar ikk i kunnu fáa arbeiðsloyvi, um arbeiðsloysið er. Á fund við »lítlu samgongu« Spenningurin kom so líð­ Jógvan við Keldu: Løgmaður – Eg visti longu sama kvøld, at eg hevði dummað meg. Eg hevði alment úttalað meg um eini privat hjún í einum máli, sum eg ikki sjálvur umsat. Tað var býtt, sigur Jógvan við Keldu um óhepnu orðingarnar viðvíkjandi Rapa-hjúnunum Mynd: Bárður Lydersen