mánadagur 21. august 2006síða 13
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
Nr. 159 - 21. august 2006
tíðindi
Reportaga
Lív Højsted Horsdal
horsdal@sosialurin.fo
Myndir: Álvur Haraldsen
Tá vit koma umborð á
Admiral Starikov, sum russ
iska skipið verður kallað,
taka Árni Dam, sum er russ
iskur konsul, og skiparin,
Konstantin Shulpin, blídliga
ímóti okkum.
Vit verða boðin niðan í
kamarið hjá skiparanum,
og á borðinum standa smá
køkur og mjólk úr Russ
landi. Vit seta okkum inn á
bonkin, og Konstantin setur
seg við skrivaraborðið. Skip
arin sigur ikki tað stóra, tí
hann dugir ikki so væl at
málbera seg á enskum, men
hann er blíður og í góðum
hýri. Árni og hann práta
saman á russiskum, og síðan
greiðir Árni okkum frá, hvat
skiparin sigur.
– Hetta reiðaríið eigur 89
skip og er eitt tað frægasta,
sum kemur til Føroya. Teir
hava fiskað sild beint uttan
fyri føroyska markið og
hava fingið heili 2420 tons,
sum manningin nú fer at
umskipa til eitt annað skip.
Manningin telur 83 mans og
fimm kvinnur, sum arbeiða í
kabússuni, sigur Árni.
Hann leggur afturat, at
vanliga eru russisku skipini
bert ein til tríggjar dagar í
Føroyum í senn:
– Teir royna at lossa fiskin
sum skjótast, bunkra, keypa
mat og fara síðan avstað
aftur. Tað kemur tó onkuntíð
fyri, at manningin noyðist at
fáa hjálp frá okkum.
Geva skipsvistir
– Vit geva teimum nóg mik
ið av øllum, so teir klára
seg. Í flestu førum fær
manningin mat og klæðir,
sum vit saman við øðrum
sjálvbodnum, heilsølum og
matvøruhandlum hava savn
að inn, sigur Árni, meðan
skiparin, Konstantin, býður
okkum kola í blikkum:
– Gerið so væl. Um eina
løtu fáa tit køkur, sigur hann
á hálvbrotnum enskum. Árni
heldur fram at greiða frá:
– Eg havi einaferð upp
livað, at manningin umborð
á einum skipi ikki fekk løn
í tvey ár, tí reiðaríið var illa
fyri fíggjarliga. Fyrr í ár
hoyrdu vit um eitt russiskt
skip, har manningin ongan
mat hevði yvirhøvur og slapp
ikki heim. Men tað er einasta
ferðin í ár, at tað hevur stað
ið so illa til, og tíbetur er
tað sjáldan, at russararnir í
Føroyum veruliga hava brúk
fyri hjálp frá okkum, greiðir
Árni frá.
– Hóast manningin umborð
ikki altíð er so illa fyri, fara
vit sum oftast umborð við
minst einum platti av mati,
skoytir hann uppí.
Skiparin nikkar og sigur,
at manningin fegnast um
blíðskapin frá føroyingunum,
hóast starvsfólkini umborð
sum oftast bert eru heim
anífrá fýra mánaðir í senn:
– Flest øll fáa bert 4000
krónur í løn um mánaðin, og
tá eru tey væl lønt, um hugsað
Árni Dam, russiskur konsul:
»Fyrr kastaðu vit rotin
– nú góðtaka vit russar
Vit hava sett skiparanum á russiska
skipinum, Adminiral Starikov, stevnu
fyri at vita, hvat teir takast við, og
hvussu teir trívast her um okkara
leiðir. Umborð á stóra, gráa og eitt
sindur rustaða skipinum fáa vit heitar
kanelbollar og sild í dós. – Russararnir
hava tað gott, sigur Árni Dam, sum er
russiskur konsul
Russararnir vóru forvitnisligir
og fryntligir. Vit fingu
rómakøkur og kola í
blikki til drekkamunn
Umborð á Admiral Starikov
hevur manningin møguleika
at nýta hitarúm
– Russararnir hava tað gott, sigur Árni Dam, russiskur konsul