fríggjadagur 8. september 2006síða 24

24 Nr. 173 - 8. september 2006 Tónleikur Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Myndir: D.Olsen The Rolling Stones end­aðu sunnukvøldið heims­ferðina, ið hevur heit­ið A Bigger Bang. Ferð­in byrjaði í 2005 og hevur sett met sum tón­ leikaheimsferðin í ár, ið hevur vunnið mestan pening. Í hølunum koma Robbie Wiliams og U2, men Stones eru á odd a. Stóri endabresturin fór fram á Forum Horsens, sum í gerandisdegnum er karmur um 8 venjingar­vallir hjá AC Horsens. Og tað skuldu eisini heili 85.000 fólk til at fylla økið, men tað var ongin trupulleiki, tí tað vóru jú Stones, ið fóru á pall. Teir hava síðani byrj­an í 1962 verið á 31 heims­ferð­um. Hvørt talan verður um fleiri, er ilt at siga. Keith Richards sigst vera ótroytti­ligur og er hann ikki á palli, so veit hann ikki, hvat hann skal fáa tíðina at ganga við. Saman við Mick Jagger er hann skapandi drívmegin í bólkinum og teir báðir skúlavinirnir stovnaðu eisini bólkin í 1962. Teir eru nú 63 ára gamlir. Afturat sær hava teir Ron Wood, 58 ár, og aldursforsetan Charlie Watts, 64 ár, ið nú sigst vera troyttur av lívinum við áralongum ferðum. Hesir eru grundstamman í bólkinum, men afturat teimum eru onnur á palli. Men kjak og gitingar um, at seinasta heimsferð, sein­ asta pallframførslan, hev­­ur verið er næstan líka gamalt, sum bólkurin sjálv­ur. So tá konsertin end­aði sunnu­ kvøldið, og punkt­um varð sett fyri hesi heims­ferðini, so tordi ongin at staðfesta, at hesir gomlu gubb­arnir ikki aftur trína á pall, hóast tað kom fram í nøkrum umrøðum, men nógv spalturúm fáa hesar giting­ar ikki longur. Og tað er vælskiljandi. Jagger og seyðamenn Rolling Stones prógvaði seg sum ein bólk, ið er í toppformi. Og skal ein nevna Mick Jagger, so er formurin í hvussu er júst sum hann skal, hóast eitt lív, ið hevur styrkt ímyndina av “sex, drugs and rock’n roll”. 63 ára gamli Mick Jagg­er joggaði allan pallin – teir 100 metrarnar hvønn veg - aftur og fram og upp og niður, meðan hann sang, sum var tað fyrsta dagin. Hann sang í grundini væl, hó­ast avlýstar konsertir í Spaniu fyri stuttum vegna hálsbruna. Aftur og fram dansaði Jagger, meðan hann risti við afturpartinum og gapandi rætti armarnar út móti fjøldini, meðan hann sang um Satisfaction og Jumpin’ Jack Flash. Neyvan nakar føroyskur seyðamaður í tríatiárunum hevði orkað at fylgt Mick Jagger og rópt “sirri, sirri sirri”!! Heimssøga At standa í Horsens og síggja og hoyra Stones, er sum at skriva seg inn í heimssøguna. Hesa kensluna fær ein. Vakrir eru teir, Keith og Mick, ikki at hyggja at. Rukkutir og skrámutir. Keith sum ein mumia, gjørd úr gummi, og Mick skrámutur sum turkaður steinbítur. Men sjarmuna hava teir!! Og orkuna!! Og teir duga!! Teir hava dugað at skriva stóru rock-klass­ik­ar­arnar og teir duga væl at framføra teir. Mick er fantastiskur á palli. Har er samband út um pall­kantin og aftur til áhoyr­ ara nummar 85.000 beinan­ vegin. Fullir av orku sjarmera teir seg inn í hjørtuni á áhoyr­ arunum. Sum ein danskur um­mælari seinni skrivaði, so sendi ein kvinna síðst í fýrati­ árunum manni sín­um, fyrst í fimtiárunum, eygna­brá sum søgdu, at hasar rørslurnar, sum Mick sýndi á pallinum, hevði hon ikki sæð frá manni sínum; hvørki nú ella áður. Og óivað fingu mangir menn eitt skot frá konum sínum. Stórur partur av lurtara­fjøld­ ini var tilkomið fólk á aldur við menninar á pallinum, men tað vóru eisini tey, ið komu við eitt sindur seinni og tey heilt ungu, sum tó munnu hava havt koyrikort í eini 5 – 10 ár. Fjøldin kann óivað být­ast í 3 partar; Tey, ið so at siga fingu Stones inn við móðurmjølkini ella fyrstu ølini, meðan ungu tón­leik­ar­arnir spældu á svart/ hvítum sjónvarpsskíggja. Ella tey, ið komu við eitt sindur seinni, í sjeytiárunum, tá myt­an um rullisteinarnar var vaksin – hesar menn, sum livdu rocklívið á tamb, men ikki tóktust at nervast av tí, annað enn at skinnið sá alt meira garvað út. Og so tey, sum komu við seinni, kanska í 80’unum ella fyrst í 90’unum. Kanska tí tey spældu plátur hjá foreldrum sínum, ella tí tey royndu seg sum rockarar í onkrum bilhúsabólki, har løg sum Honky Tonk Women ofta leggja støðið. Ella bara tí tey elska rocktónleik. Í øllum førum ein blandað fjøld, ið helst fevndi frá 20 árum og heilt upp til 70 ár, ella meira. Ein fjøld, ið kom úr øllum hugsandi ættum. Bæði danir, føroyingar, og fjepparar úr Noreg, Íslandi og Svøríki og kanska aðrastaðni við. At seta seg í tokið úr Keyp­mannahavan og koyra til Horsens við tí í huga, at ein er ávegis til nakað heilt serstakt, er ein løgin kensla. Sjálvandi er vandin har fyri, at Stones eru ov gamlir, ikki orka ella tíma meira, eftir eitt ár, ella meira, á palli í eitt koyr. Og eftir at Madonna fekk harðar ákoyringar frá um­ mælarunum eftir sína konsert í Horsens fyri stutt­um, so spøktu slíkar hugsanir. Og eisini tí at Stones í helm­ing­ in av tíðini, teir hava ver­ið til, hava verið spádd ir at vera kom­ nir til endan á leiðini. Men hvørjaferð hava enn fleiri kilo­ metrar ligið framman stavn. Stórt Konsertin sunnukvøldið var Rættur rockur frá ruk Konsertin sunnukvøldið var framúr. Pallurin var sum eitt háhús at síggja. 62x25 metrar og palltornini eru 27 metrar høg Konsertin við The Rolling Ston­es í Horsens sunnu­kvøld­ið gjørdist ein staðfesting av, at rock­abbarnir ikki loyva nøkrum at ivast í, at teir framvegis duga, orka og eru á odd a í kapprenningini um at vera heimsins fremsti rockbólkur. 85.000 fólk savnaðust á Forum Horsens og gjørdust vitni til eina framúr góða konsert við teimum størstu, ið hesaferð kanska vóru á palli síðstu ferð Neyvan nakar føroyskur seyðamaður í tríatiárunum hevði orkað at fylgt Mick Jagger og rópt “sirri, sirri sirri”!! ”