týsdagur 12. september 2006síða 16

16 Nr. 175 - 12. september 2006 tíðindi Leygardagin klokkan 14 var áhugavert panel­orða­ skifti á útimissiónsstevnu­ ni í Nesvík. Heimamissión­ in hevði bjóðað Ole Wich til Nesvíkar at siga sína hugsan. Hin parturin var Bergur Debes Joensen, prestur. Kirkjurnar fyrst upp Evnið fyri orðskiftinum var "Er missión skaðilig fyri lokalsamfeløgini". Ole Wich legði út við sínum uppleggi. Hann vísti á, at tað er nógv vánalig missión, sum oyðileggur lokalu ment­­anina í londunum, sum missionerar verða send­ir til. Summir missio­ nerar koma í eitt samfelag, sum hevur brúk fyri føði og reinum vatni, men missi­ onerarnir byggja kirkjur í staðin og liva sjálvir sum greivar. – Kirkjurnar koma fyrst upp, hóast tørvurin liggur aðrastaðni. Tú eigur ikki at prædika fyri fólkum, sum svølta og líða neyð, segði Ole Wich. Ole kom eisini inn á, at øll menniskju eru fjølbroytt og eiga at hava rættin til at vera fjølbroytt. Tað eru nógvar ymiskar meiningar um, hvør Gud er, og øll eiga at hava rætt til at úttrykkja sítt trúarlív, eins og tey vilja, heldur hann. Ymiskar lívsáskoðanir Síðani fekk Bergur orðið, og hann kundi bara taka undir við nógvum av tí, sum Ole Wich hevði ført fram. Tó vísti hann bein­ anvegin á, at teir hava ymiskar lívsáskoðanir. – Eg havi bíbliuna sum grundarstøði, meðan Ole Wich hevur humanismuna, staðfesti Bergur. Bergur viðurkendi, at tað er sera óheppið, tá ið missi­ ónin ikki verður framd á rætta hátt. Hann legði dent á, at gerðirnar mugu fylgj­ ast við orðunum. – Tað er frægari at hava onga missión enn einans at hava vánaliga missión. Vána­lig missión ger, at fólk fáa andstygd fyri boð­ skapinum, tí at boðberarnir gera tað øvugta av tí, teir siga, segði Bergur. Missión gjørt upp við ótespiligar siðir Hóast nógv keðilig dømi í søguni, so metir Bergur ikki, at missión í sjálvum sær er skaðilig fyri lok­al­ samfeløgini. Røtt missión setir fram eitt sjónarmið og lívsførslu, sum fólk sjálv kunnu taka støðu til. – Tað er ikki rætt at noyða fólk til nakað. Tey mugu sjálv taka eina støðu, segði Bergur. Bergur nevndi síðani nógv dømi um, at missión hevur verið gagnlig fyri eitt afturkomið samfelag, har ið missionerar eru komnir og hava hjálpt teimum innføddu bæði andaliga og tímiliga. Eisini hava missiónerarnir gjørt upp við gamlar ótespiligar siðir hjá ymsum fólkum, sum hava verið skaðiligir. Serliga í Afrika er vanligt at misnýta børn, ofra fólk og tílíkt, og slíkir siðir eru horvnir, tá ið missiónerarnir eru komnir, vísti Bergur á. Ikki prædika fyri tómum maga Eftir uppleggini høvdu áhoyrararnir møguleika at seta fram spurningar og gera viðmerkingar. Nógv tóku orðið, og summi, sum hava verið úti sum trú­boð­ arar, nýttu eisini høvið til at greiða frá teirra upp­liv­ ingum sum trúboðarar. Øll vóru glað fyri uppleggini, og áhugavert var at síggja, at fleiri vóru samd við Ola Wich á nógvum økjum; ser­ liga í tí, sum hann nevndi um vánaliga missión. Tað vóru fleiri, sum undir­strik­ aðu, at kirkjurnar eiga at koma upp til seinast í ein­ um afturkomnum samfel­ ag, og at tað er ikki rætt at prædika fyri einum tómum maga. Til endans rundaðu pan­ elluttakararnir av við ein­ ari stuttari viðmerking. Ole Wich vísti á, at ein­ asta orsøk til, at kristin­ dómurin hevur yvirlivað í okkara modernaða sam­ felag er, at tað er farið eitt samskifti fram millum kristnu samkomurnar og restina av samfelagnum. Soleiðis hevur kristin­dóm­ urin moderniserað seg, og Ole heitti á øll í Nesvík um framvegis at føra ein dialog við umheimin, tí at "annars verða tit ein isoleraður bólk­ ur í samfelagnum", segði hann. Islam til dømis hevur ikki ført hendan dialogin, og tí eru teir so ráir og ópol­ eraðir, segði Ole Wich. Skiltust sum vinir Bergur vísti á, at grund­ar­ støðið hjá einum kristnum altíð fer at vera Guds orð, uttan mun til hvussu sam­ felagið annars er skikkað. Hann staðfesti eisini, at vit mugu fylgja missión­boð­un­ um, sum Jesus gevur, og geva fólkum møguleika at velja ella vraka Jesus. Bergur og Ole dugdu væl at halda orðaskiftið siði­ ligt, hóast evnið er sera eldfimt. Teir vóru heldur ikki óvinir eftir orðaskiftið, hóast teirra ymisku mein­ ingar. Teir báðir koyrdu nevniliga við sama bili til og úr Nesvík. Heimamissiónin hevði bjóðað Ole Wich til Nesvíkar at siga sína hugsan í áhugaverdum panelorðaskifti. Hin parturin var Bergur Debes Joensen, prestur. Mynd: Snorri Brend Ole Wich og Bergur Debes Joensen kjak­ aðust um missión á Útimissiónsstevnuni, sum var í Nesvík í vikuskiftinum. Hóast teir eru sera polari­ seraðir, har ið Bergur hevur støði í Bíbliuni og Ole Wich er svorin humanistur, so vóru teir eisini samdir í summum, sum varð borið fram ÚTIMISSIÓNSSTEVNA Heini S. Kristiansen heinik@sosialurin.fo Spennandi panel­orða­ skifti um missión – Vit teljast millum tey ábyrgdarfullu londini, segði løgmaður í setanarrøðu síni. Hann vísti á, at so leingi sum hetta við at hjálpa øðrum er á dagsskránni kunnu vit kalla okkum eitt framkomið samfelag. – Samfeløg sum hava yvirskot til eisini at hugsa um onnur enn seg sjálvan, eru góð samfeløg, segði hann fyri teimum mongu, sum høvdu leitað sær til Nesvíkar í gjárkvøldið. Talan er um eina ráð­ stevnu, sum setir sjón­eyk­ una á missión úti og heima, og hvørs endamál er at kalla enn fleiri til missións­ arbeiðið. Menningarsamstarv er eisini ein partur av hesum virksemi. Tí var løgmaður, sum umsitur menningar­ mál í landsstýrinum, boðin at seta stevnuna. Stevnan var um viku­ skiftið og endaði seinna­ partin sunnudagin. Minka um órættvísið Løgmaður vísti á, at í hjørtunum á okkum býr eitt ynski um at allur heimurin skal verða eitt gott stað at búgva í. Men soleiðis er støðan tíverri ikki allastaðni: – Men vit vilja hjálpa so væl sum vit kunnu. Vit fara sum einstaklinar og felags­ skapur til verka at minka um órættvísið og fá­­tækra­ dømið í heiminum. – Tað er júst hetta sum liggur sum grund fyri hes­ um tiltakinum hjá Heima­ missiónini. Og tað eiga tit rós og heiður fyri, segði Jóannes Ejdesgaard. Hetta landsstýrið hevur eisini sýnt vilja at økja um hjálpina hjá føroyingum úti í heimi, í tí sum verður kallað menningarsamstarv. Og longu nú kann ein stað­ festa, at føroyska samfel­ agið eisini verður ríkari av at vera við í slíkum altjóða menningarsamstarvi. Settar eru av slakar 3 mió. kr. higartil í ár, og er ætlanin at økja um játtan­ ina til hetta samstarvið. Men tað er av størsta týdn­ ingi, at hjálpin rakar rætt – at hon kemur til teirra, sum hava brúk fyri henni. – Hetta krevur eisini av okkum at vit umsita hana rætt, segði løgmaður. Løgmaður: – Vit eiga at stuðla teimum sum líða - Hetta er ein ráð­ stevna, sum ikki tekur støði í, hvussu vit betra okkara egna gerandisdag. Men hon tekur júst støði í, hvussu vit sjálvi taka ábyrgd og kunnu stuðla teimum, sum líða hungur og hall úti í heimi, segði Jóannes Ejdesgaard, løgmaður. Í gjárkvøldið setti hann fyrstu úti­ missións­stevnuna nakrantíð í Legu­ húsinum í Nesvík ÚTIMISSIÓNSSTEVNA Snorri Brend Snorri@sosialurin.fo Vit fara sum einstaklingar og felagsskapur til verka at minka um órættvísið og fátækradømið í heiminum. Tað er júst hetta sum liggur sum grund fyri hesum tiltakinum hjá Heimamissiónini. Og tað eiga tit rós og heiður fyri, segði Jóannes Ejdesgaard, sum her setir útimissiónsstevnuna í Nesvík Mynd: Frants Jensen, Trúboðin