týsdagur 19. september 2006síða 6

6 Nr. 180 - 19. september 2006 tíðindi – Vit hava so ikki fingið nakrar klagur frá teimum ferðandi um umstøðurnar á camping-plássinum. Tað er í øllum førum í lagi, sigur Ingigerð á Trøðni Ferðavinna Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Gisting: – Tey eru í øllum før­um væl nøgd við um­­støð­ urnar á camping-pláss­inum har Yviri við Strond, sigur hon Ingigerð er leiðari á Kunn­ ing­arstovuni í Havn, og hevur sum ein part av virksemi sín­um eisini ábyrgdina fyri camping-plássinum í Havn. Har hava nógv fólk gist mill­um ár og dag síðani tað lat upp fyri rættiliga nógvum árum síðani. Ingigerð sjálv hevur so bara fingið góðar afturmeldingar frá fólki. – Tað vísir seg at fólkini tey koma aftur og aftur, sigur hon. Hetta sigur hon sum við­ merking til tað, sum Richard Grimsdale segði í blaðnum um gjár um støðið á føroysku camping-plássunum. Eftir hansara meting var støð­­ið als ikki nøktandi til lim­ irnar í hansara ferða­felagi. – Eftir at hava hugt meg um her, kann eg bara stað­ festa, at tey føroysku camp­ ingp­lássini eru ikki nóg góð til okkara kundar. –Tíverri, má eg bara siga, segði hann við Sosialin í gjár. Pástandir Mr. Grimsdale er ferðastjóri í einum ferðavinnufelagi fyri campingbilar og húsvognar í Bretlandi við omanfyri 400.000 limum. Hesum fólkum dáma væl at ferðast kring allan knøttin, bæði eystureftir, til sandin í Sahara og til Norðkapp. Hann var nú komin til Føroyar at kanna um­støð­ur­ nar her. Men sum hann sjálvur segði í Sosialinum í gjár, so vóru tær als ikki nøktandi. Í samrøðuni vísti hann á, at hann vildi fegin vísa lim­ um sínum á Føroyar sum ferða­mál, tí her er so nógv at síggja og uppliva hjá limum hansara. Men tað var kortini eitt sum kundi forða hesum: Tá talan er um gisting við camping-bilum og hús­vogn­ um, vildi hann líkasum ikki taka ábyrgd fyri tí. Hetta máttu fólkini sjálvi syrgja fyri. Hetta seinasta tykist vera heldur herskin biti hjá mong­ um, og onkur hevur tí longu gjørt vart við seg mótvegis blaðnum, at slíkar útsagnir eru bæði ósakligar og grund­ leysar. – Hví steðgar maðurin ikki á og tosar við okkum um málið? Eg skilji einki av hesum, tí okkara pláss eru nóg góð! – Hann sleingir bert nak­að út, uttan at vit hava møguleika fyri at koma við okkara við­ merkingum, varð sagt. Tænastan í lagi Støðið á føroysku camping- plássunum er altíð eitt mál, sum ein kann tjakast um. Tað veldst um krøvini, ið sett verða. Ingigerð veit sjálv um camp­ing-pláss í Onglandi sum eru nógv verri enn okk­ ara. Men her hjá okkum tykist tað sum um tey ferðandi eru nøgd við umstøðurnar. – Tað, tey serliga seta prís uppá her hjá okkum er,at tey eru nær við høvuðsstaðin, og tað at okkara camping-pláss liggur beint við sjógvin. – Hetta eru tey eftir øllum at døma nøgd við, og tí koma tey aftur og aftur, sigur Ingi­ gerð. Har Yviri við Strond er plássið útgjørt við m.a. toil­ettum, brúsum, køki og rúmi at turka klæðir í. Har er eisini møguleiki hjá teimum gistandi at fáa fatur á el-veit­ ing til íalt 18 eindir. Sum skilst er ætlanin at fáa fleiri el-veitingar og helst eisini eina turkitrumlu til vega. Hetta fer sum rímiligt er at hækka um støðið. Ferðafólkini koma aftur og aftur Seinastu ferðafólkini á camping-plássinum Yviri við Strond fóru heimaftur við Norrönu í gjár Gisting Orð & mynd: Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Yviri við Strond: – Tit hava eitt ótrúliga vakurt land, staðfestir íslendingurin Samuel Óskarsson, Hann er ættaður úr Reykja­ vík og hevur seinastu dag­ arnar verið á vitjan í Føroyum saman við konu síni, systir hennara og manni. – Vit hava ferðast víða um landið, og hava sæð og upplivað nógv, sigur Samuel. Hetta er fyrsta ferðin tey eru og vitja í Føroyum. Tað kundi meiri enn so hent at tey komu aftur. Gjáramorgunin fóru tey sum tey seinastu ferðafólkini í summar av camping- plássinum Yviri við Strond. Sama veðrið Tey fýra komu við Norrönu í farnu viku, og tá hon legði frá landi aftur í gjár fóru tey heimaftur til Íslands. – Vit komu higar fyri at skoða landið, sigur fryntligi reykjavíkingurin. Við húsvogni teirra hava tey ferðast runt ein stóran part av landinum. Tey hava verið í Havn, Bø, Tjørnuvík, Eiði og Klaksvík, bert fyri at nevna nøkur støð. Men í Gásadali vóru tey ikki! – Har stóð eitt skelti, sum segði at tað var undir egnari ábyrgd at koyra hagar. Og tí fóru vit ikki gjøgnum tunnilin til bygdina, greiðir Samuel frá. Veðrið hevur verið heldur misjavnt um vikuskiftið, men tað hava tey ikki lagt nakað í. – Tað er ikki so nógv øðrvísi enn heima á Íslandi, sigur Samuel. – Tit hava eitt vakurt land – Føroyar er vakurt land, sigur Samuel Oskarsson (uttast høgrumegin), sum her er avmyndaður saman við ferðafelagum sínum Campingplássið har Yviri við Strond verður nógv brúkt av ferðafólkum. Tey koma aftur og aftur ” Tað, sum ferðafólkini serliga seta prís uppá her hjá okkum er,at tey eru nær við høvuðsstaðin, og tað at okkara camping-pláss liggur beint viðsjógvin